Χρόνια πολέμου και βίας χωρίς τελειωμό συνταράσσουν το Κονγκό, με τελευταίο γεγονός την κατάληψη της Γκόμα, πρωτεύουσας του Βόρειου Κίβου. Οι αντάρτες του Μ23 (του Κινήματος 23 Μαρτίου) κατόρθωσαν να έχουν τον έλεγχο του αεροδρομίου της Γκόμα. Είχαν ήδη υπό τον έλεγχό τους το δυτικό τμήμα της πόλης και στη συνέχεια κατόρθωσαν να μπουν και στις ανατολικές συνοικίες. Η όλη επιχείρηση είχε τη στήριξη και τη συμμετοχή στρατιωτών της Ρουάντα.
Η ιστορία του M23 αντικατοπτρίζει τις εντάσεις μεταξύ των διάφορων ομάδων του πληθυσμού. Εκτός όμως από την ανακάλυψη μεγάλου πλούτου στο υπέδαφος, το κυριότερο γεγονός που οδήγησε στη δημιουργία του ήταν η εισροή προσφύγων τούτσι και χούτου στην περιοχή κατά τη διάρκεια της γενοκτονίας στη Ρουάντα, το 1994. Το Μ23 γεννήθηκε από τις ανεπίλυτες εντάσεις της συνθήκης ειρήνης του 2009 από μέλη του Εθνικού Συμβουλίου για την υπεράσπιση του λαού (Cndp), μιας ομάδας ανταρτών που είχε δεχτεί να εντάξει τις δυνάμεις της στον στρατό του Κονγκό. Όταν όμως οι υποσχέσεις της συμφωνίας δεν τηρήθηκαν, πολλοί πρώην αντάρτες ξαναπήραν τα όπλα, τον Μάρτιο του 2012.
Η κυβέρνηση της Δημοκρατίας του Κονγκό κατηγορεί τον ισχυρό άνδρα από τη Ρουάντα, τον πρόεδρο Πολ Καγκάμε, ότι θέλει να κατακτήσει την πλούσια αυτή περιοχή που τα εδάφη της περιέχουν χρυσό, χαλκό, κοβάλτιο και σπάνιες γαίες, υλικά θεμελιώδη για την κατασκευή προϊόντων υψηλής τεχνολογίας και χρήσιμων για την άμυνα και τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας. Η μικρή Ρουάντα, η «τίγρη» της Αφρικής, κάνει τα πάντα για να επιτύχει τους στόχους της, ενώ η αντίσταση είναι δύσκολη για το τεράστιο Κονγκό, που μαστίζεται από τη φτώχεια και τη διαφθορά. Έτσι, οι 1.200 στρατιώτες του Κονγκό, που φρουρούσαν το αεροδρόμιο, παραδόθηκαν, μην μπορώντας να συγκρατήσουν την ορμή της επίθεσης του εχθρού.
Στο ένα εκατομμύριο κατοίκων της Γκόμα προστίθεται άλλο ένα εκατομμύριο προσφύγων που προέρχονται από όλη την περιοχή των Μεγάλων Λιμνών εξαιτίας της έξαρσης της βίας των τελευταίων ετών. Η προέλαση του Μ23 δημιουργεί μεγαλύτερα προβλήματα σε μια ήδη προβληματική ανθρωπιστική κατάσταση. Πολλές συνοικίες δεν έχουν νερό και ηλεκτρικό ρεύμα, οι δρόμοι είναι σπαρμένοι με πτώματα, ενώ εκατοντάδες οικογένειες προσπαθούν να ξεφύγουν, ακόμη και προς τα σύνορα με τη Ρουάντα. Η υπηρεσία του ΟΗΕ για τις Ανθρωπιστικές Υποθέσεις ενημερώνει ότι έχει πληροφορίες για βιασμούς και άλλες πράξεις βίας των στρατιωτών, για λεηλασίες και επιθέσεις σε κέντρα υγείας. Επίσης, η Διεθνής Επιτροπή του Ερυθρού Σταυρού εφιστά την προσοχή στον κίνδυνο διάδοσης του ιού Έμπολα από ένα εργαστήριο της Γκόμα.
Οι οργανώσεις της κοινωνίας των πολιτών προειδοποιούν ότι η πόλη «βρίσκεται στο χείλος μιας ανθρωπιστικής καταστροφής» και απευθύνουν έκκληση στη διεθνή κοινότητα για τη δημιουργία ενός άμεσου ανθρωπιστικού διαδρόμου, ενώ το Παγκόσμιο Πρόγραμμα Σίτισης ανακοινώνει ότι οι δραστηριότητες επισιτιστικής βοήθειας για τη Γκόμα και τα περίχωρα έχει προσωρινά διακοπεί. Οι τραυματίες δεν μπορούν να προσεγγίσουν τα νοσοκομεία και ο επίσκοπος της Γκόμα Βίλι Νγκούμπι Νγκελέλε δήλωσε «σοκαρισμένος από τους βομβαρδισμούς που έπληξαν το τμήμα νεογνολογίας του μαιευτηρίου General Charité και προκάλεσαν των θάνατο νεογνών».
Εν τω μεταξύ, στην πρωτεύουσα του Κονγκό Κινσάσα, ξέσπασαν ταραχές που οδήγησαν και σε επιθέσεις στις πρεσβείες των ΗΠΑ, της Γαλλίας, του Βελγίου, της Ολλανδίας, της Ουγκάντα και της Ρουάντα, με τον οργισμένο πληθυσμό να θεωρεί υπεύθυνες τις χώρες αυτές για την κατάληψη της Γκόμα και να τις κατηγορεί ότι υποκίνησαν την επίθεση των ανταρτών προκειμένου να υφαρπάξουν τον πλούτο του Κονγκό. Ο κυβερνήτης της Κινσάσα Ντάνιελ Μπούμπα απαγόρευσε τις διαδηλώσεις, παρά την ευνοϊκή διάθεσή του έναντι της υποστήριξης των Ενόπλων Δυνάμεων.
Η εντύπωση που δημιουργείται από αυτές τις εξελίξεις είναι ότι ο ρουαντέζος πρόεδρος Καγκάμε θέλει να επιβάλλει την κατοχή της πόλης ως τετελεσμένο γεγονός πριν έρθει σε διάλογο, ούτως ώστε να είναι ισχυρός συνομιλητής σε ενδεχόμενες διαπραγματεύσεις. Προφανώς, πριν αποφασίσει να επέμβει, περίμενε την ανάληψη καθηκόντων από τον Τραμπ, ο οποίος δεν δείχνει μεγάλο ενδιαφέρον να αναπτύξει ενεργό πολιτική στην Αφρική.
Ο πρόεδρος της Κένυα Γουίλιαμ Ρούτο εντείνει τις προσπάθειες για μια συνάντηση μεταξύ του προέδρου της Δημοκρατίας του Κονγκό Φέλιξ Τσισεκέντι και του Πολ Καγκάμε, με τον πρώτο να μη σταματά να εκφράζει την οργή του κατά του δευτέρου.
Το 2012, το Μ23 είχε καταλάβει για πρώτη φορά τη Γκόμα, αλλά υπό τη διεθνή πίεση αναγκάστηκε να υποχωρήσει στη Ρουάντα και στην Ουγκάντα μέχρι το 2021, όταν άρχισε και πάλι τις επιθέσεις στο βόρειο και νότιο Κίβου.
Αυτή τη φορά, το Μ23 μαζί με τους συμμάχους του από τη Ρουάντα, μάλλον πιο δύσκολα θα υποχωρήσει.





