Πριν λίγες μέρες το υπουργείο Παιδείας εξήγγειλε τη σύνθεση της Επιτροπής Εθνικού και Κοινωνικού Διαλόγου, στην οποία ηγείται ο πανεπιστημιακός καθηγητής Ιστορίας, Αντώνης Λιάκος. Η επιτροπή συγκροτείται σχεδόν αποκλειστικά από πανεπιστημιακούς, με μοναδική εκπροσώπηση της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης από τον πρώην πρόεδρο της ΟΛΜΕ και νυν σύμβουλο του υπουργού Παιδείας. Δυστυχώς κι ο Θέμης Κοτσυφάκης ακολουθεί την πεπατημένη των συνδικαλιστών καριέρας με προδιαγεγραμμένο και σίγουρο το πολιτικό του μέλλον. Αν κάνουμε ένα φλας-μπακ στο παρελθόν θα καταλήξουμε σε μερικές πικρές συγκρίσεις με τη σημερινή πραγματικότητα.
Ο Αντώνης Λιάκος, γνήσιος εκπρόσωπος των λεγόμενων «εκσυγχρονιστών», υπήρξε ένας εκ των γνωστών ως «1.000 καθηγητών», που προσυπέγραψαν τον νόμο Γιαννάκου και την παράλληλη απόπειρα αναθεώρησης του άρθρου 16 του Συντάγματος, ώστε να ανοίξει ο δρόμος στην ιδιωτική ανώτατη εκπαίδευση. Οι συγκρούσεις της πανεπιστημιακής κοινότητας με τη δεξιά κυβέρνηση ήταν σφοδρές και οι «1.000» τάχθηκαν στο πλευρό του υπουργείου Παιδείας. Το ανώτατο συνδικαλιστικό όργανο των πανεπιστημιακών, η πολύ ισχυρή τότε ΠΟΣΔΕΠ, και το ακόμα ισχυρότερο φοιτητικό κίνημα προκάλεσαν τις τελευταίες μεγάλες και νικηφόρες κινητοποιήσεις της πανεπιστημιακής κοινότητας. Όπως φαίνεται, ο Αντώνης Λιάκος έχει διαχρονικά σταθερές θέσεις και τις υπηρετεί ανεξάρτητα ποια κυβέρνηση ζητά τη συνδρομή του. Ο ΣΥΡΙΖΑ εκείνης της εποχής πρωταγωνίστησε στους αγώνες ενάντια στην απόπειρα αναθεώρησης του άρθρου 16, στήριξε το φοιτητικό κίνημα και την ΠΟΣΔΕΠ και συνέβαλε στην αποτροπή των σχεδίων της τότε εξουσίας. Ο σημερινός ΣΥΡΙΖΑ, από τη θέση της κυβέρνησης, επαναφέρει στο προσκήνιο έναν εκσυγχρονιστή πανεπιστημιακό, για να συμβάλει στη μνημονιακή προσαρμογή της Παιδείας.
Σε σχέση με τη συγκρότηση των Υπηρεσιακών Συμβουλίων των εκπαιδευτικών, τα πράγματα έδειχναν διαφορετικά από ‘κει που κατέληξαν. Πριν λίγους μήνες ο ΣΥΡΙΖΑ δήλωνε ότι τα Υπηρεσιακά Συμβούλια θα λειτουργούν με πλήρη διαφάνεια και με τρίααιρετά από τα πέντε συνολικά μέλη του οργάνου. Τι συνέβη όμως τελικά; Ο νόμος που ψηφίστηκε προβλέπει νέο τρόπο συγκρότησης των υπηρεσιακών συμβουλίων, σύμφωνα με τον οποίο όχι μόνον δεν υλοποιείται η δέσμευση για τρίτο αιρετό μέλος, αλλά επιπλέον,ο ορισμός των δύο από τα πέντε μέλη, γίνεται από τον Περιφερειακό Διευθυντή Εκπαίδευσης. Ο πλήρης διοικητικός έλεγχος του οργάνου σ’ όλο του το μεγαλείο!
Το Μάιο του 2015 η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ φέρνει και ψηφίζειστη βουλή νόμο, σύμφωνα με τον οποίο, τα στελέχη εκπαίδευσης που αναλαμβάνουν θέσεις ευθύνης έχουν ως κύρια αποστολή να συντονίζουν και να διευκολύνουν το εκπαιδευτικό και διοικητικό έργο. Οι παραπάνω προϋποθέσεις δεν είναι δυνατόν να διαπιστωθούν στη διάρκεια μιας ολιγόλεπτης συνέντευξης, η οποία στο παρελθόν χρησιμοποιήθηκε κατά κόρον για την επιλογή «ημετέρων» της εκάστοτε εξουσίας. Γι’ αυτόν το λόγο, η ηγεσία του υπουργείου απέσυρε τη διαδικασία της συνέντευξης. Σήμερα, επτά μήνες μετά από την κατάργηση της συνέντευξης από τον ΣΥΡΙΖΑ, ο νέος ΣΥΡΙΖΑ επαναφέρει τη συνέντευξη των υποψηφίων, μέσω μιας άσχετης τροπολογίας, την οποία μάλιστα μοριοδοτεί με 15 μόρια.
Φυσικά και έχει σημασία το ποιος και πως επιλέγεται στη θέση του στελέχους στην εκπαίδευση, ωστόσο, μεγαλύτερη σημασία έχει το θεσμικό πλαίσιο λειτουργίας των στελεχών εκπαίδευσης και η πολιτική που θα υπηρετήσουν. Κι αυτή η πολιτική είναι άμεσα δεμένη με το τρίτο μνημόνιο και την έκθεση του ΟΟΣΑ, που υπαγορεύουν μια ιεραρχική εκπαίδευση με υποταγμένους και φοβισμένους εκπαιδευτικούς, με διαρκείς και τιμωρητικές αξιολογήσεις κι ανεπαρκή χρηματοδότηση. Όπως φαίνεται, ο νέος ΣΥΡΙΖΑ πετά στα σκουπίδια το αγωνιστικό του παρελθόν κι είναι έτοιμος να εφαρμόσει, δια πυρός και σιδήρου, όλα τα μνημονιακά μέτρα, τα οποία μέχρι πρότινος αντιπάλευε. Ο Ρόμπερτ Λούις Στίβενσον, συγγραφέας του «Δόκτωρ Τζέκιλ και Μίστερ Χάιντ», θα μπορούσε να είχε εμπνευστεί από τα δύο πρόσωπα του ΣΥΡΙΖΑ…
Ο δικηγόρος του διαβόλου
Μοιραστείτε το
Διαβάστε ακόμα
Πρόσφατα

Στηρίξτε την Εποχή
Στηρίξτε την προσπάθειά μας για ανεξάρτητη δημοσιογραφία



