Ποιος θα το πίστευε, πριν λίγα χρόνια, ότι ο τελευταίος γραμματέας της ΕΚΟΝ Ρήγας Φεραίος, ο Νίκος Φίλης, θα γινόταν υπουργός Παιδείας; Όχι βέβαια σε κάποια σύγχρονη κυβέρνηση του βουνού αλλά στη μνημονιακή κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝ.ΕΛ. Μετά τη διάσπαση του ΚΚΕ εσωτερικού, η νεολαία του Ρήγα Φεραίου έμεινε πιστή στον κομμουνιστικό της χαρακτήρα, είχε μια βραχύβια πορεία δίπλα στο ΚΚΕ εσωτερικού Α/Α και μετά αυτοδιαλύθηκε. Γραμματέας της οργάνωσης ήταν ο Νίκος Φίλης ο οποίος αναζήτησε μετά από λίγο καιρό το πολιτικό του μέλλον στους κόλπους του Συνασπισμού. Στήριξε τον Αλέξη Τσίπρα από τα πρώτα του βήματα στην ηγεσία του κόμματος κι ισχυροποίησε το πολιτικό του προφίλ ως διευθυντής της «Αυγής». Από τα προθυμότερα κι ικανότερα στελέχη της ηγετικής πλειοψηφίας, χωρίς ποτέ να προβάλει ζητήματα κριτικής ή διαφοροποίησης, ανέβηκε στην εκτίμηση του προεδρικού περιβάλλοντος και τοποθετήθηκε κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ στην προηγούμενη βουλή. Παράλληλα, εντυπωσίαζε με την ανθεκτική, αποτελεσματική κι ετοιμόλογη παρουσία του στα τηλεοπτικά πάνελ όπου είχε πετυχημένες εμφανίσεις απέναντι στους σκληρότερους αντιπάλους. Αποτέλεσε την αιχμή του δόρατος της κυβέρνησης στην κόντρα με τη Ζωή Κωνσταντοπούλου, χρησιμοποιώντας επιθετικούς, ανοίκειους κι απαξιωτικούς χαρακτηρισμούς κι ένα άτεγκτο ύφος που θύμιζε εκπαιδευμένο στέλεχος ειδικών αποστολών. Διέπρεψε, επίσης, στην προεκλογική φουλ επίθεση εναντίον της Λαϊκής Ενότητας κατακεραυνώνοντας κάθε πρώην σύντροφο με πάθος νεοφώτιστου. Με τέτοιες επιδόσεις, λοιπόν, η υπουργοποίησή του στη νέα κυβέρνηση ήταν δεδομένη και, αν και δεν προέρχεται από την εκπαιδευτική κοινότητα, επιλέχθηκε ως υπουργός Παιδείας, πιθανά για να περάσει ζητήματα που καίνε όπως η αξιολόγηση των εκπαιδευτικών αλλά και όσα ακόμη προβλέπονται, κι έχουν υπογραφεί στο τρίτο μνημόνιο, από την περίφημη εργαλειοθήκη του ΟΟΣΑ. Άσχετα αν είναι πολύ φρέσκιες ακόμα στο μυαλό μας οι διαβεβαιώσεις της προηγούμενης κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝ.ΕΛ. περί κατάργησης του νομοθετικού πλαισίου της αξιολόγησης Αρβανιτόπουλου και Λοβέρδου. Διαβεβαιώσεις που η κυβέρνηση τώρα επιθυμεί να ξεχαστούν εφόσον, υπογράφοντας το νέο μνημόνιο, δεσμεύτηκε ότι θα προωθήσει την έκθεση του ΟΟΣΑ του 2011 για την παιδεία στην Ελλάδα.
Ας πάρουμε, όμως, μια μικρή γεύση από τα μέτρα που προβλέπει για τους εκπαιδευτικούς η πολυσέλιδη αυτή έκθεση:
«Η μονιμότητα της εργασίας μπορεί να δυσχεράνει επίσης την προσαρμογή του αριθμού των εκπαιδευτικών, όταν μειώνονται οι εγγραφές ή αλλάζουν τα προγράμματα μαθημάτων και μπορεί να σημαίνει ότι το βάρος της προσαρμογής θα βαραίνει αυτούς που δεν είναι μόνιμοι, συνήθως όσους βρίσκονται στην αρχή της σταδιοδρομίας τους… Η Ελλάδα πρέπει να εξετάσει το ενδεχόμενο, να απαιτεί από τους εκπαιδευτικούς να ανανεώνουν τα πιστοποιητικά διδασκαλίας μετά από μια χρονική περίοδο και να αποδεικνύουν ότι έχουν συμμετάσχει σε σεμινάρια διαρκούς επαγγελματικής εξέλιξης και μαθήματα, προκειμένου να αυξήσουν, να εμβαθύνουν και να ενισχύσουν τις γνώσεις τους…Οι εκπαιδευτικοί και οι διευθυντές σχολείων αξιολογούνται κάθε τέσσερα χρόνια από κάποιον ανώτερο και ποτέ από ισότιμο. Κάθε αξιολόγηση συμπληρώνεται από αφηγηματικό συμπέρασμα. Δύο ανεπιτυχείς αξιολογήσεις ή τρεις αρνητικές αξιολογήσεις κατά τη διάρκεια της σταδιοδρομίας οδηγούν σε απόλυση».
Με βάση τα παραπάνω, συμπεραίνουμε ότι η παιδεία για τον ΟΟΣΑ λειτουργεί ψυχρά ποσοτικά κι οι εκπαιδευτικοί πρέπει να κατανέμονται στα σχολεία με καθαρά λογιστικούς όρους. Το πτυχίο απαξιώνεται πλήρως κι ο εκπαιδευτικός οφείλει να επιδίδεται σε έναν αγώνα δρόμου διαρκούς επανεπιβεβαίωσης της ικανότητάς του να διδάσκει στο σχολείο. Αδιάκοπος αγώνας δρόμου απόκτησης πιστοποιητικών, βεβαιώσεων από σεμινάρια, μεταπτυχιακών τίτλων. Τελικός στόχος είναι η εργασιακή ανασφάλεια, η απαξίωση, το σπάσιμο των συλλογικών αντιστάσεων και οι απολύσεις. Σ’ αυτό το τοπίο θα κληθεί να ισορροπήσει ο παλιός μας γραμματέας, έχοντας απέναντί του την εκπαιδευτική αριστερά που, πριν λίγους μήνες, ματαίωνε σεμινάρια αξιολόγησης κάνοντας καταλήψεις σε κτίρια διευθύνσεων και σχολεία. Εκτός κι αν οι Συνεργαζόμενες Κινήσεις Εκπαιδευτικών, που πρόσκεινται στον ΣΥΡΙΖΑ, βάλουν νερό στο κρασί τους κι αρχίσουν να μιλούν για «καλή και δημιουργική αξιολόγηση». Δεν θα έχει υπάρξει χειρότερη ήττα της ανανεωτικής αριστεράς αν, ό,τι δεν μπόρεσαν να περάσουν όλοι οι υπουργοί Παιδείας των κυβερνήσεων ΠΑΣΟΚ και ΝΔ, καταφέρει να το περάσει, αβρόχοις ποσί, ο παλιός γραμματέας της ΕΚΟΝ Ρήγας Φεραίος…
Ο δικηγόρος του διαβόλου
