Ο κύβος για την ιδιωτικοποίηση της ΔΕΗ δυστυχώς ερρίφθη. Και ερρίφθη γιατί η κυβέρνηση Μητσοτάκη, εν μέσω μιας πρωτοφανέρωτης ενεργειακής κρίσης, θεωρεί σκόπιμο να χάσει το ελληνικό δημόσιο την πλειοψηφία των μετοχών της εταιρείας. Τόσο κυνικά, τόσο νεοφιλελεύθερα.
Η απόφαση της Γενικής Συνέλευσης των Μετόχων για την περιβόητη αύξηση του Μετοχικού Κεφαλαίου (το οποίο, εν τέλει, θα μειώσει το ποσοστό του Δημοσίου κάτω από το 50%, για πρώτη φορά στην ιστορία της εταιρείας) ήταν σαφώς αναμενόμενη και ανοίγει το δρόμο στον επενδυτή, για τον οποίο υπάρχουν μόνο πληροφορίες, φήμες και εικασίες, τίποτα ανακοινώσιμο μέχρι την ώρα που γράφονταν αυτές οι γραμμές την Παρασκευή το πρωί.
Ήττα για τους εργαζόμενους
Αν θέλουμε να λέμε τα πράγματα με τ' όνομά τους, η απεργία που προκήρυξε η ΓΕΝΟΠ-ΔΕΗ για την περασμένη Τρίτη ενόψει και της Γενικής Συνέλευσης της εταιρείας δεν πέτυχε. Τα ποσοστά συμμετοχής παρέμειναν σε χαμηλά επίπεδα, αν εξαιρέσει κανείς τη Βόρεια Ελλάδα και ιδιαίτερα τις περιοχές της Δυτικής Μακεδονίας, εκεί όπου η βίαιη και χωρίς κανέναν προγραμματισμό απολιγνιτοποίηση έχει ήδη αρχίσει να βιώνεται ως εργασιακός και οικονομικός μαρασμός.
Για να πετύχει όμως μία απεργία, χρειάζεται το δίχως άλλο μεγάλα ποσοστά συμμετοχής πανελλαδικά και δυνατή ενσώματη παρουσία. Εδώ δεν υπήρξε ούτε το ένα ούτε το άλλο. Και όμως, το επίδικο ήταν τεράστιο και η ΓΕΝΟΠ το έθεσε επιτυχημένα από επικοινωνιακής σκοπιάς. Η προστασία του Δ της ΔΕΗ, του δημόσιου χαρακτήρα της δηλαδή, είναι αυτήν τη χρονική περίοδο πιο επίκαιρη από ποτέ. Με την Ελλάδα να βρίσκεται συνεχώς στην πρώτη θέση του πίνακα των χωρών με την ακριβότερη τιμή στην χονδρική πώληση του ρεύματος και με την τιμή του φυσικού αερίου να κάνει το ένα ρεκόρ μετά το άλλο, μόνο μία εταιρία ελεγχόμενη από το κράτος μπορεί να χαρίσει ουσιαστική ανακούφιση στους καταναλωτές.
Είναι, δε, χαρακτηριστικό ότι ήδη η ΔΕΗ έχει απορροφήσει ένα μεγάλο ποσοστό των αυξήσεων (κυμαίνεται από 30% μέχρι 40%) ακριβώς γιατί διατηρεί, για κάποιους μήνες ακόμη, το δημόσιο χαρακτήρα της. Όταν όμως το ποσοστό του δημοσίου μειωθεί κάτω από το 50% (συγκεκριμένα αναμένεται να φτάσει στο 34%) η εταιρία προφανώς και δεν θα προχωρά σε τέτοιου είδους ενέργειες τις οποίες θα κρίνει ασύμφορες με κριτήρια κερδοφορίας και αγοράς.
Ζητείται δέσμευση από την αντιπολίτευση
Πηγές της ΓΕΝΟΠ που μίλησαν στην "Εποχή" εξέφρασαν τον προβληματισμό τους για το γεγονός ότι μέχρι στιγμής, ο ΣΥΡΙΖΑ, η αξιωματική αντιπολίτευση, δεν έχει δεσμευτεί ρητά και κατηγορηματικά ότι θα επαναφέρει τη ΔΕΗ υπό δημόσιο έλεγχο μόλις αναλάβει και πάλι τη διακυβέρνηση της χώρας. Σε παρόμοιες καταστάσεις στο παρελθόν ο ΣΥΡΙΖΑ είχε δεσμευτεί σχετικά και είχε τηρήσει τη δέσμευσή του (χαρακτηριστικό παράδειγμα η ρύθμιση για τη "μικρή" ΔΕΗ που είχε βάλει στις ράγες η κυβέρνηση Σαμαρά αλλά κατήργησε ο ΣΥΡΙΖΑ όταν ήρθε στην εξουσία). Κάτι παρόμοιο είχε πράξει και ο Ανδρέας Παπανδρέου όταν η κυβέρνηση του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη είχε επιχειρήσει να προχωρήσει στην ιδιωτικοποίηση της εταιρείας στο μακρινό 1993.
Αυτή τη δέσμευση θα επιχειρήσουν να αποσπάσουν από τον Αλέξη Τσίπρα οι εργαζόμενοι τις επόμενες ημέρες. Θα επιδιώξουν, επίσης, συνάντηση με τη διοίκηση του Υπερταμείου για να ενημερωθούν επισήμως για τη διαδικασία της αύξησης του μετοχικού κεφαλαίου και το ρόλο του δημοσίου σ' αυτήν. Και τέλος, θα προσπαθήσουν να αντισταθούν στην επικοινωνιακή κυβερνητική λαίλαπα που ακόμα και τώρα μιλά για "φθηνό ρεύμα" και "ανταγωνισμό" όταν η μείωση του ποσοστού του δημοσίου στη ΔΕΗ αποτελεί πια σχεδόν χειροπιαστή πραγματικότητα.
Η αντίσταση αυτού του είδους βέβαια εξελίσσεται σε πολύ δύσκολο στοίχημα. Όμως, σε κάθε περίπτωση ο κόσμος, ο καταναλωτής ρεύματος, πρέπει να μάθει γιατί στη χώρα καταγράφεται η πιο υψηλή τιμή χονδρικής στο ρεύμα, τι ρόλο έχει παίξει σ' αυτό η απολιγνιτοποίηση στην οποία η κυβέρνηση επιμένει πεισματικά, πόσο θα επηρεαστεί το προσωπικό της εταιρίας από την επικείμενη ιδιωτικοποίηση, τι ακριβώς έγινε στο εξωτερικό όταν και εκεί οι εταιρείες ηλεκτρισμού έχασαν το δημόσιο χαρακτήρα τους και πάει λέγοντας. Ο κόσμος δεν γνωρίζει ότι η τιμή του ρεύματος χειραγωγείται, ότι η Αύξηση του Μετοχικού Κεφαλαίου καλύπτεται από μυστήριο, ότι τα συμφέροντα που παίζονται είναι τεράστια και πολύ ισχυρά.
Και γιατί είναι ισχυρά τα συμφέροντα; Διότι, όπως τόνισε και σε σχετικό ποστ του στο facebook o καθηγητής Κωστής Χατζημιχάλης, η ακίνητη περιουσία της ΔΕΗ είναι τεράστια και μπορεί να εξασφαλίσει τεράστια κέρδη στο fund που θα καταφέρει να εκτοπίσει το δημόσιο. Μόνο στη Δυτική Μακεδονία η περιουσία αυτή υπολογίζεται σε 200.000 στρέμματα τα οποία τα νέα αφεντικά της ΔΕΗ θα έχουν στη διάθεσή τους προς εκμετάλλευση σε βάθος χρόνου. Όλα αυτά βέβαια ο καθηγητής τα έχει περιγράψει με ακρίβεια και λεπτομερεια στο βιβλίο του “Κρίση χρέους και υφαρπαγή γης” ήδη από τον Δεκέμβριο του 2014.
Παράλληλα, σύμφωνα με τις διαπιστώσεις του κ. Χατζημιχάλη, το προσωπικό της εταιρίας σε κάθε περίπτωση θα μειωθεί γι’ αυτό και οι εργαζόμενοι οφείλουν να επαγρυπνούν. Μόνο από το γεγονός ότι οι ατμοηλεκτρικές μονάδες μπαίνουν σ’ ένα καθεστώς ιδιότυπης εφεδρείας γίνεται φανερό ότι η νέα διοίκηση θα κινηθεί προς την κατεύθυνση της μείωσης του εργατικού κόστους με την πρώτη ευκαιρία.
Συμπερασματικά: Η ΔΕΗ, όπως άλλωστε ήταν γνωστό, συνιστά ένα φιλέτο που κάθε σοβαρός καπιταλιστής θα ήθελε να το κάνει δικό του. Χρειαζόταν να εντοπιστεί το πρόθυμο πολιτικό προσωπικό που θα άνοιγε το δρόμο και θα παρέδιδε τα κλειδιά της πιο ισχυρής ΔΕΚΟ στον ιδιωτικό τομέα. Οι πρόθυμοι της κυβέρνησης του Κυριάκου Μητσοτάκη φυσικά δεν έχασαν την ευκαιρία και πραγματοποίησαν αυτό που δεν κατάφεραν ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης και ο Αντώνης Σαμαράς. Η Αριστερά οφείλει να καταθέσει σχέδιο το οποίο θα προβλέπει την επαναφορά της ΔΕΗ υπό δημόσιο έλεγχο, την επαναφορά δηλαδή του Δ στο όνομά της.
