Η συνάντηση στις Βρυξέλλες του Stop ReArm Europe σηματοδότησε ένα σημαντικό βήμα στην οικοδόμηση μιας πραγματικής πλατφόρμας κατά των ευρωπαϊκών πολιτικών επανεξοπλισμού.
Για πρώτη φορά, μια πραγματική κοινωνική σύγκλιση ηπειρωτικού χαρακτήρα εξέφρασε μια σαφή φωνή, φέρνοντας στους δρόμους την αντίθεση στις στρατιωτικές δαπάνες. Αυτή η σύγκλιση συγκέντρωσε περιβαλλοντικά και ειρηνιστικά κινήματα, πολιτικές και συνδικαλιστικές δυνάμεις, αντιρατσιστικές και φεμινιστικές οργανώσεις, ΜΚΟ που μελετούν τις χρηματοοικονομικές ροές και καταγγέλλουν την απληστία των πολυεθνικών και των επενδυτικών κεφαλαίων εδώ και χρόνια, και πολλούς ανθρώπους που κινητοποιήθηκαν σε αλληλεγγύη με τους πληθυσμούς θύματα των πολέμων και των γενοκτονιών.
Αυτή η ενότητα τόσων δυνάμεων περιγράφει εύστοχα τον αντικοινωνικό και αντιπεριβαλλοντικό χαρακτήρα που οι ευρωπαϊκές και εθνικές πολιτικές προσπαθούν να επιβάλουν, περιφρονώντας ακόμη και τις κινητοποιήσεις που αναπτύσσονται σε αρκετές χώρες.
Δώδεκα χιλιάδες άνθρωποι διαδήλωσαν στην καρδιά της βελγικής πρωτεύουσας το απόγευμα μιας ηλιόλουστης Κυριακής. Χιλιάδες διαδήλωσαν πίσω από το εναρκτήριο πανό “Welfare not Warfare” κάνοντας μια πορεία που έφτασε στα κτίρια της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.
Μια διαδήλωση που χαρακτηρίστηκε από την ορατή και απτή συμμετοχή από χώρες εκτός Βελγίου, και μια μεγάλη ιταλική παρουσία, ξεκινώντας από εκπροσώπους της CGIL, κατέδειξε τη δέσμευση του μεγαλύτερου ιταλικού συνδικάτου, ενώ παράλληλα ευθυγραμμίστηκε πλήρως με άλλα ευρωπαϊκά συνδικάτα, συμπεριλαμβανομένων των βελγικών. Ο συντονιστής της εθνικής γραμματείας της CGIL Ενρίκο Γκουλούνι ανοίγοντας την πορεία από το βήμα σε μια σειρά από δηλώσεις πριν από την έναρξη της διαδήλωσης στις Βρυξέλλες, τόνισε αυτή την ενότητα των συνδικάτων, η οποία θα οδηγήσει στη δημιουργία ενός είδους συνασπισμού των ευρωπαϊκών συνδικάτων για την ειρήνη στο Δουβλίνο (16 Ιουνίου). Αυτός ο συνασπισμός θα αποτελέσει μια ομάδα εργασίας ειδικά σχεδιασμένη για να ενισχύσει τον κόσμο της εργασίας ώστε να δώσει φωνή και υποστήριξη σε μια παραγωγική εναλλακτική λύση, συμπεριλαμβανομένης της σταδιακής κατάργησης των ορυκτών καυσίμων, χωρίς να χρειάζεται να οπλιστεί μέχρι τα δόντια. Αυτή είναι μια σημαντική παράμετρος, δεδομένου ότι τα οικονομικά μέτρα που εξετάζονται υπέρ των όπλων, εκτός από το ότι δεν εγγυώνται επαρκή επίπεδα απασχόλησης για τους εργαζόμενους στον τομέα του μετάλλου, εκτρέπουν επίσης πόρους από όλους τους άλλους τομείς, με αποτέλεσμα τις περικοπές στο προσωπικό στην υγειονομική περίθαλψη, την εκπαίδευση, τις μεταφορές και ούτω καθεξής. Και οι φήμες που μας έφτασαν κατά τη διάρκεια της διαδήλωσης, για την πιθανή εμπλοκή ακόμη και του γερμανικού συνδικάτου κοντά στις θέσεις μας, συμπλήρωσαν την καλή διάθεσή μας.
Η Γερμανία, στην πραγματικότητα, είναι ο «άρρωστος της Ευρώπης» που πρέπει να αντιμετωπίζεται με ανησυχία, τόσο για την άνοδο ενός δεξιού κινήματος που δεν μπορεί να συγκριθεί ασύγκριτου με τα δεξιά κινήματα άλλων χωρών, όσο και για την έλλειψη εναλλακτικής πρότασης. Αυτό υπογραμμίζει τη στρατηγική μιας ολιγαρχίας που, προκειμένου να διατηρήσει τα οικονομικά της πλεονεκτήματα, αντί να ικανοποιήσει το αίτημα για κοινωνική δικαιοσύνη, φυσάει στη φωτιά της λαϊκής δυσαρέσκειας υποδαυλίζοντας έναν φόβο που θα μπορούσε ακόμη και να γίνει αυτοεκπληρούμενος, γιατί όπως λέει η παροιμία βρόντηξε τόσο πολύ που έβρεξε.
Για αυτόν τον λόγο, η πιθανότητα να έχουμε τους Γερμανούς εργαζόμενους στο πλευρό μας είναι σίγουρα καλό νέα και ελπίζουμε ότι θα υλοποιηθεί σύντομα. Θα εργαστούμε για να διασφαλίσουμε ότι υπάρχουν οι απαραίτητες προϋποθέσεις.
Αυτή η συλλογική προσπάθεια ήταν εμφανής στην υπέροχη συνέλευση που πραγματοποιήσαμε στο τέλος της διαδήλωσης, όπου περισσότεροι από 200 συμμετέχοντες, από διαφορετικές χώρες, έκαναν απολογισμό της κατάστασης και, πάνω απ’ όλα, συζήτησαν τα επόμενα βήματα, ξεκινώντας από τους νέους που κινητοποιήθηκαν εναντίον της στρατιωτικής θητείας και της στρατιωτικοποίησης και του μιλιταρισμού στα σχολεία.
Οι ίδιοι κατέθεσαν την πρόταση για μια κινητοποίηση τον επόμενο Νοέμβριο, κάτι που θα μπορούσε να μας ξαναδεί πολυάριθμες και πολυάριθμους στους δρόμους.
Υπήρξαν πολλές ομιλίες κατά τη διάρκεια της δίωρης συνάντησης, που άνοιξε η Κατερίνα Αναστασίοα του Stop ReArm Europe, που αναγνώρισε τη σπουδαία δουλειά που έχει γίνει με την ευρωπαϊκή εκστρατεία, η οποία περιλαμβάνει πλέον και νέες γενιές σε χώρες της Ανατολικής Ευρώπης που κινητοποιούνται ενάντια σε ένα οικονομικό μοντέλο που τις αποκλείει και τους στερεί το μέλλον, όπως των νέων από την Αλβανία που εξεγείρονται εναντίον της πώλησης κομματιών της χώρας τους για να κατασκευαστούν πολυτελή θέρετρα από τον γαμπρό του Τραμπ. Η ομιλία του εκπροσώπου των ευρωπαϊκών συνδικάτων μας έκανε τη μεγαλύτερη εντύπωση. Γεννημένος στις ΗΠΑ και τώρα εργαζόμενος στην Ευρώπη, μας είπε πώς ο μύθος της στρατιωτικής βίας για την ανάκτηση της κεντρικής θέσης στην παγκόσμια σκηνή και της οικονομικής ισχύος προηγείται πολύ του κινήματος «Make America Great Again». Ο Ρόναλντ Ρέιγκαν και στη συνέχεια οι Μπους είχαν τον μύθο αυτό ως σημείο εκκίνησης των πολιτικών τους προγραμμάτων, ενώ οι συνέπειες των συνεχώς αυξανόμενων στρατιωτικών δαπανών δεν έχουν φέρει μεγαλύτερο πλούτο ή ευημερία στους Αμερικανούς πολίτες και εργαζόμενους όλα αυτά τα χρόνια.
Κατατέθηκε επίσης η πρόταση για μια κινητοποίηση τον επόμενο Νοέμβριο, που θα μπορούσε να μας δει ξανά όλες και όλους στους δρόμους.
Πραγματοποιήσαμε μια πραγματικά ωραία συνέλευση, με παρεμβάσεις από ανθρώπους, κυρίως νέους, που γνώριζαν ότι κάθε πτυχή, κάθε μάχη, είναι μέρος ενός ενωτικού σχεδίου και ότι η ανάγκη για ενότητα ήταν ίσως η πιο συνειδητή επίγνωση όλων.
Αυτό το συνειδητοποιήσαμε την επόμενη μέρα όταν στην έδρα του Ευρωπαϊκού Συνδικάτου Μεταφορών πραγματοποιήσαμε ένα σεμινάριο σχετικά με τον επόμενο πολυετή προϋπολογισμό της ΕΕ. Το σεμινάριο, με τον εύστοχο τίτλο «Ασφάλεια για Ποιον;», προωθήθηκε από το Stop ReΑrm Europe, το Ευρωπαϊκό Δίκτυο Εναντίον της Εμπορίας Όπλων ENAAT και το Διεθνικό Ινστιτούτου TNI, και στο οποίο συμμετείχαν περίπου εκατό άτομα που εκπροσωπούσαν οργανισμούς που ασχολούνται με τις πολλές πτυχές του ευρωπαϊκού προϋπολογισμού, αποτέλεσε το κερασάκι στην τούρτα αυτής της κινητοποίησης. Τα θέματα και οι θεματικές ενότητες που παρουσιάστηκαν σε αυτό το σεμινάριο αξίζουν περαιτέρω διερεύνηση, συμπεριλαμβανομένων των διαφόρων παρουσιάσεων και των συνοδευτικών παρεμβάσεων. Αυτές αναμφίβολα θα προσφέρουν χρήσιμες γνώσεις για την περαιτέρω εμβάθυνση και ενίσχυση των δεσμών που συνδέουν το συνολικό σχέδιο για μια βιώσιμη εναλλακτική λύση.
Ξεκινά λοιπόν μια νέα εποχή και πρέπει να είμαστε πολύ ικανοποιημένοι με το έργο που έχει επιτελεστεί, αλλά και να γνωρίζουμε ότι μας περιμένουν δύσκολες στιγμές, τις οποίες μόνο όλες και όλοι μαζί μπορούμε να αντιμετωπίσουμε με ελπίδα επιτυχίας.
Είμαι βέβαιος ότι ως Ιταλοί, έχουμε την ευθύνη να δείξουμε ότι μπορούμε να τα καταφέρουμε και ότι πρέπει να τα καταφέρουμε.
*Ο Ρομπέρο Μορέα συμμετέχε στο Stop ReArm Europe Italia εκ μέρους του Transform Italia.
Μετάφραση – απόδοση: Α. Παναγόπουλος
Φωτο: Stop ReArm Europe Greece / Facebook
