Το σαββατοκύριακο κρίνονται πολλά για την πορεία της Νέας Αριστεράς. Η συνεδρίαση της Κεντρικής Επιτροπής του κόμματος στο Χαλάνδρι, δεν θα είναι… ρουτίνας. Το ζήτημα των συμμαχιών, άλλωστε, που έχει ήδη τεθεί και θα είναι στο κέντρο της προσοχής, ήταν πάντα ακανθώδες για την Αριστερά. Το παράδοξο είναι ότι όλες οι πλευρές συμφωνούν με την ιδέα και την αναγκαιότητα ενός λαϊκού μετώπου, εντούτοις στη μετάφραση τα χαλάνε. «Τυχόν σύμπραξη αποκλειστικά με τον ΣΥΡΙΖΑ θα είναι καρικατούρα λαϊκού μετώπου», λέει η μία πλευρά και υπενθυμίζει την ανάγκη ανασύνθεσης της Αριστεράς, ενώ η άλλη ισχυρίζεται ότι η πρόταση απευθύνεται στο σύνολο των αριστερών και προοδευτικών δυνάμεων και ότι ένα πρώτο θετικό βήμα ενδέχεται να λειτουργήσει πολλαπλασιαστικά. Σε κάθε περίπτωση δεν θα είναι εύκολη η λύση του γρίφου, ούτε κανείς μπορεί να προδικάσει το αποτέλεσμα μιας ψηφοφορίας στο τέλος της συνεδρίασης της Κεντρικής Επιτροπής. Οι παλαιές ομαδοποιήσεις, που ίσχυαν στον ΣΥΡΙΖΑ, σε μεγάλο βαθμό έχουν συνειδητά ατονήσει εντός της ΝεΑρ, με αποτέλεσμα στα νέα διλήμματα να υπάρχουν διαφορετικές απαντήσεις από διαφορετικούς ανθρώπους. Στο Πολιτικό Γραφείο, πχ, που το θέμα έχει συζητηθεί κατ’ επανάληψη και διεξοδικά, η πλειοψηφία του οργάνου στέκεται επιφυλακτικά σε ενδεχόμενη συμπόρευση και μάλιστα μονομερή με τον ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ. Συνεπώς η εισήγηση του προέδρου του κόμματος Αλέξη Χαρίτση μπορεί να μην εκφράζει την πλειοψηφούσα άποψη του Πολιτικού Γραφείου. Αντίθετα, η τοποθέτηση του γραμματέα της ΚΕ Γαβριήλ Σακελλαρίδη φαίνεται να συγκεντρώνει την αποδοχή των περισσοτέρων μελών του οργάνου.
Το πρώτο βήμα
Στην εισήγηση του Αλέξη Χαρίτση προβλέπεται να υπάρχει δημόσια απεύθυνση για τη συγκρότηση του Λαϊκού Μετώπου χωρίς ηγεμονισμούς και μικροκομματικούς υπολογισμούς. Συγκεκριμένα θα απευθύνεται σε ΠΑΣΟΚ, ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, ΚΚΕ, ΜέΡΑ25, Κόσμος, Κοινωνική Συμφωνία, Πράττω, αλλά και σε κινήσεις και προσωπικότητες που θα θελήσουν να συμμετάσχουν. Προφανώς από την παράγραφο αυτή δεν προκύπτει κάποια είδηση, καθώς από το καλοκαίρι του 2024 η Νέα Αριστερά συλλογικά και σχεδόν ομόφωνα είχε διατυπώσει την άποψη της για την ανάγκη συγκρότησης λαϊκού μετώπου. Η είδηση είναι, ως φαίνεται, μια συμπληρωματική παράγραφος που, σύμφωνα με πληροφορίες, θα διατυπώσει ο πρόεδρος του κόμματος και θα μιλά για την επιτυχία ενός πρώτου βήματος (κατά πάσα πιθανότητα αναμένεται να ανταποκριθεί ο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ), που κατά τη γνώμη της εισήγησης θα λειτουργήσει προωθητικά και θα ελκύσει στην πορεία και άλλες δυνάμεις.
Γνωρίζουμε βέβαια ότι το ΠΑΣΟΚ, για παράδειγμα, έχει αποσαφηνίσει την αρνητική του στάση. Το ΚΚΕ μάλλον δεν θα μπει στον κόπο κάποιας απάντησης, ενώ είναι, μάλλον, γνωστή και η απάντηση του ΜέΡΑ25. Συνεπώς η ενδεχόμενη συνεργασία, εφόσον περάσει από την Κεντρική Επιτροπή της Νέας Αριστεράς, θα αφορά τον ΣΥΡΙΖΑ, πιθανά τον Κόσμο, και τις κινήσεις Πράττω και Κοινωνική Συμφωνία. Και η αλήθεια είναι ότι δύσκολα το συγκεκριμένο μπορείς να το ονομάσεις λαϊκό μέτωπο. Γι’ αυτό και όσοι το εισηγούνται μιλούν για ένα πρώτο βήμα. Η απάντηση, βέβαια, από όσους διαφωνούν αναφέρεται σε «καρικατούρα λαϊκού μετώπου». Σημειώνουν, μάλιστα, την έκπληξή τους για τη βιασύνη τέτοιων κινήσεων, μόλις λίγο καιρό μετά το 1ο συνέδριο του κόμματος. Και πριν το συνέδριο του ΣΥΡΙΖΑ που θα αποσαφηνίσει περαιτέρω τη φυσιογνωμία του. Η τελευταία συνεδρίαση της ΚΕ του δυσκολεύει, δεν ενθαρρύνει τον διάλογο.
Στο πλαίσιο της εισήγησης από την πλευρά του προέδρου του κόμματος, πιθανόν θα υπάρξει και ένας οδικός χάρτης, που θα περιλαμβάνει δημόσιες εκδηλώσεις και στρογγυλά τραπέζια, κοινές πρωτοβουλίες σε επίπεδο κινήματος, αλλά και συντονισμό της δράσης των κοινοβουλευτικών ομάδων στην Βουλή. Τέλος, διερεύνηση της δυνατότητας κοινής εκλογικής καθόδου, με την απαραίτητη αποσαφήνιση της πολιτικής και οργανωτικής αυτονομίας του κάθε πολιτικού φορέα. Οι τελευταίες αναφορές θα ήταν αδύνατον να βρουν σύμφωνα όλα τα μέλη του οργάνου.
Οι νόμοι της αριθμητικής και η πολιτική
Είναι σαφές ότι στη Νέα Αριστερά δεν υπάρχει «συμφωνία στη μετάφραση» σε πολιτική πράξη του λαϊκού μετώπου, αλλά ούτε και στους βηματισμούς προς αυτό. Η πλειοψηφία του Πολιτικού Γραφείου, η οποία εμμένει στην ορθότητα της ανάγκης του λαϊκού μετώπου, απαντά ότι είναι λάθος η συμπόρευση αποκλειστικά με τον ΣΥΡΙΖΑ. Ο γραμματέας του κόμματος Γ. Σακελλαρίδης μιλά ανοιχτά για μια λάθος κατεύθυνση, η οποία κοστίζει και δημοσκοπικά στο κόμμα. Σε συνέντευξή του στο Dnews σημείωσε ότι «Αυτό που λέγεται λαϊκό μέτωπο δεν μεταφράζεται ως σύμπραξη με τον ΣΥΡΙΖΑ. Είναι μια καρικατούρα λαϊκού μετώπου. Δεν πιστεύω καθόλου ότι ένα τέτοιο σχήμα θα μπορούσε να εμπνεύσει ή να κινητοποιήσει κόσμο ή να βάλει τα θεμέλια για τη δημιουργία ενός ανταγωνιστικού πόλου από τα αριστερά στην κυβέρνηση Μητσοτάκη. Οι νόμοι της αριθμητικής δεν ισχύουν πάντα στην πολιτική, ειδικά όταν κάτι τέτοιο θα εκλαμβανόταν στα μάτια της κοινωνίας ως μια αναγκαστική σύμπραξη για να γίνει ο ΣΥΡΙΖΑ αξιωματική αντιπολίτευση και ένα σωσίβιο σωτηρίας για την Νέα Αριστερά, που οι δημοσκοπικές της επιδόσεις δεν είναι καλές».
Στελέχη του κόμματος, τα οποία διαφωνούν με όσα διαδραματίζονται το τελευταίο διάστημα, σημειώνουν ότι οι αντικειμενικές συνθήκες για τη συγκρότηση του λαϊκού μετώπου, όπως αυτό ορίστηκε στο συνέδριο, έχουν χειροτερεύσει. Σημειώνουν, επίσης, ότι βιαστικές ενέργειες δεν βοηθούν, ενώ μονομερείς συνεργασίες και συμπορεύσεις, ενδεχομένως, σκορπούν κλίμα απογοήτευσης στον κόσμο της Νέας Αριστεράς. Ενέχει, μάλιστα, όπως λένε τον κίνδυνο απαξίωσης της Αριστεράς, αλλά και του ίδιου του κόμματος. Μια ενδιαφέρουσα επισήμανση από τον Γαβριήλ Σακελλαρίδη, ο οποίος ανέφερε ότι «αυτό που μας λείπει είναι αυτό που νομίζουμε ότι έχουμε: η προγραμματική σαφήνεια και οι κοινωνικές εκπροσωπήσεις».
Συνθέσεις
Θα περίμενε κανείς για έναν πολιτικό σχηματισμό σαν αυτόν της Νέας Αριστεράς, που έχει περάσει από τις συμπληγάδες μιας επώδυνης, αλλά και λυτρωτικής διάσπασης, να εργάζεται επιμελώς για την προωθητική της ενότητα, συνεπώς να αναζητά συνθέσεις, χωρίς να κρύβει τις υπαρκτές διαφωνίες κάτω από το χαλί. Η συζήτηση για τις συμμαχίες, τουλάχιστον σε επίπεδο Πολιτικού Γραφείου, κρατά εδώ και καιρό, χωρίς όμως να βγει λευκός καπνός, χωρίς δηλαδή να υπάρξει κείμενο συνθετικό, πολιτικής συνεννόησης. Από την τελευταία συνεδρίαση του Πολιτικού Γραφείου συμφωνήθηκε ότι δεν υπάρχει συμφωνία. Και αυτό παρά τις προσπάθειες που με επιμονή υπήρξαν σε όλη τη διάρκεια των συνεδριάσεων, που δεν ήταν και λίγες.
Αναμένεται, βέβαια, και στη συνεδρίαση της Κεντρικής Επιτροπής να διατυπωθούν συνθετικές προτάσεις ή προτάσεις συνεννόησης. Άλλωστε τόσο ο Ευκλείδης Τσακαλώτος, όσο και διατυπώσεις του Νάσου Ηλιόπουλου και Κωστή Καρπόζηλου κινούνται σε αυτή την κατεύθυνση. Δεν φαίνεται, όμως, μέχρι τώρα να κυριαρχούν. Η ένταση, η οποία υπάρχει γύρω από ένα κρίσιμο θέμα, φαίνεται ότι έχει περάσει τις πύλες των γραφείων και κινείται μάλλον με άνεση στον δημόσιο χώρο. Πρόσφατα ο Νίκος Μπίστης, αντιπαρατέθηκε δημόσια με Σακελλαρίδη – Τσακαλώτο, λέγοντας ότι «δεν ενδιαφέρονται για τη συγκρότηση του λαϊκού μετώπου. Αναγκαστικά το αποδέχονται θεωρητικά, ενώ το αρνούνται στην πράξη. Είμαι βέβαιος ότι αν αύριο το πρωί συμφωνήσει το ΠΑΣΟΚ το τροπάριο θα αλλάξει. Δεν θα είναι θέλετε να μας γυρίσετε στον ΣΥΡΙΖΑ, αλλά θέλετε να μας πάτε στο ΠΑΣΟΚ».
