Μια κριτική προσέγγιση των πολιτικών τοπικής επικοινωνίας
Στις 18, 20 και 21 Μαΐου διεξήχθη το Διεθνές Συνέδριο «Τόπος και Δήμος: Μια Κριτική Προσέγγιση των Πολιτικών Τοπικής Επικοινωνίας» στο Πάντειον Πανεπιστήμιο (18/5) και στο νησί της Τήνου (20 και 21/5). Το Συνέδριο διοργανώθηκε από το τμήμα Επικοινωνίας, Μέσων και Πολιτισμού/Εργαστήριο Δημοσιογραφίας του Παντείου Πανεπιστημίου, σε συνεργασία με την Haute Ecole Galilée-IHECS (Institut des Hautes Etudes des Communications Sociales) του Βελγίου και το εργαστήριο Πρωταγόρας. Η συμμετοχή καθηγητών/τριών, μεταδιδακτόρων, υποψηφίων διδακτόρων, δημοσιογράφων και ερευνητών εμπλούτισε αυτό το εγχείρημα με νέες σκέψεις, νέες προτάσεις, διεπιστημονικής υφής και πολυμεθοδολογικής προσέγγισης.
Το Συνέδριο πραγματοποιήθηκε με την ευγενική χορηγία του Ιδρύματος Λίλιαν Βουδούρη, την επικοινωνιακή στήριξη της ΕΡΤ και την παραχώρηση του Συνεδριακού Κέντρου του Ιδρύματος Τηνιακού Πολιτισμού στη χώρα της Τήνου, καθώς και την αίθουσα Συνεδρίων του Μουσείου Μαρμαροτεχνίας στον Πύργο της Τήνου. Αξίζει να σημειωθεί ότι η επιλογή ενός νησιωτικού χώρου έγκειται στην προσπάθεια ανάδειξης του τοπικού στοιχείου και μάλιστα της νησιωτικότητας με έμφαση στη σύνδεση του τόπου με τον δήμο, που αποτελεί τον πυρήνα του προβληματισμού που αναπτύχθηκε στη διάρκεια του προαναφερθέντος τριημέρου τόσο στην έδρα μας στο Πάντειο Πανεπιστήμιο, στο κέντρο, όσο και στην Τήνο στη νησιωτική περιφέρεια.
Η σύνδεση του τόπου, της χωρικότητας με τον δήμο, δηλαδή την κοινωνία των πολιτών συνιστά ένα διακύβευμα που μας έδωσε την ευκαιρία να προβληματιστούμε πάνω σε καίρια ζητήματα της σύγχρονης κοινωνίας. Σε περιόδους πολλαπλών κρίσεων, όπως αυτή τη σημερινή, το διεπιστημονικό βλέμμα δίνει τη δυνατότητα να διεισδύσουμε σε ένα ευρύ πεδίο διερεύνησης και να αναδείξουμε ζητήματα που αφορούν όλο το φάσμα των Κοινωνικών και Πολιτικών Επιστημών μέσα από μια σύγχρονη κριτική προσέγγιση επισημαίνοντας τη βαρύτητα που ενέχει να συνδέσουμε τη Θεωρία με την Πρακτική βολιδοσκοπώντας την καθημερινότητα και τις δράσεις πολλαπλών δρώντων.
Η θεώρηση της τοπικότητας ως ένας κοινωνικός δεσμός μας παρέχει τη δυνατότητα να αναπτύξουμε έναν προβληματισμό που προβάλλει τη βαρύτητα της καθημερινής δράσης συνδυαστικά με τον λόγο, αναδεικνύοντας τη βιωματική εμπειρία και τον αναστοχασμό ως βασικά εργαλεία επιστημολογικής και πρακτικής διερεύνησης. Η επικοινωνιακή δράση μέσα από τον διάλογο, την ανάπτυξη επιχειρημάτων και την ανταλλαγή διαφορετικών ιδεολογικο-πολιτικών προσεγγίσεων, καθίσταται νευραλγικής σημασίας εφόσον μέσα από τη συλλογική κινητοποίηση προβάλλει τον ρόλο του σύγχρονου δημόσιου χώρου, υπερασπίζοντας μια κριτική προσέγγιση της κοινωνίας και μια διαλογική σύλληψη της δημοκρατίας.
Η τοπικότητα με τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά που τη διακρίνουν όπως ο κοινωνικός δεσμός, η ταυτότητα, η εγγύτητα, και το αίσθημα του ανήκειν μας προσφέρει την ευκαιρία να αναδείξουμε την αναγκαιότητα της διεπιστημονικής προσέγγισης όντας μέσα στην καθημερινή πρακτική όπου διακυβεύονται τα πάντα, σχέσεις, απόψεις, βιώματα και όπου το συγκρουσιακό στοιχείο είναι παρόν, αναζητώντας μέσα από τη σύγκρουση, το συμβιβασμό, τη διεκδίκηση και την αντίσταση, την ανάδειξη των προβλημάτων, την κατανόηση και τη συνεργασία. Οι πολλαπλές συνέργειες στον τοπικό δημόσιο χώρο μάς οδηγούν να σκεφτούμε εκ νέου το πολιτικό σήμερα, να αναστοχαστούμε πάνω στις συνθήκες γέννησης των σύγχρονων προβλημάτων διεκδικώντας την αντιμετώπιση των πολλαπλών αιτιών, ενώ πρωταρχικής σημασίας προβάλλεται η ευαισθητοποίηση, η δημοσιότητα, η κατανόηση και η συμμετοχή για την αποδοχή του διαφορετικού, της ισότητας, της πολυπολιτισμικότητας, αντιμετωπίζοντας τις πολλαπλές ανισότητες και διακρίσεις μέσα από την υπεράσπιση των κοινωνικών δικαιωμάτων, την ανάδειξη της συμπερίληψης και εν τέλει την στήριξη της δημοκρατίας στην πράξη.
Η ερώτηση που τίθεται όπως θα τη διατύπωνε η H. Arendt είναι «Τι κάνουμε τώρα;». Η απάντηση συνίσταται χωρίς αμφιβολία στη προσπάθεια θεμελίωσης ενός κόσμου όπου θα είμαστε ελεύθεροι να δρούμε και να σκεφτόμαστε (ελευθερία έκφρασης και δράσης). Ακόμη ένα βήμα παραπέρα «Ένας νέος κόσμος έχει ανάγκη από μια νέα Πολιτική». Ιδού το διακύβευμα και η πρόκληση!
