«Δεν ένιωθα καλά. Ανέβηκα όπως-όπως μέχρι τον πρώτο όροφο. Κοντοστάθηκα. Θα τα καταφέρουμε κι αυτή τη φορά, σκέφτηκα, και συνέχισα για το κελί μου, στο δεύτερο όροφο της Γ΄ πτέρυγας. Στα μισά της σκάλας μού κόπηκε τελείως η ανάσα. Λύγισα».
Αυτά ήταν τα πρώτα λόγια του Αλέξανδρου Γιωτόπουλου σε πρόσωπο του οικογενειακού του περιβάλλοντος που του επιτράπηκε να τον επισκεφτεί για λίγο στο νοσοκομείο «Σωτηρία», αρκετές μέρες μετά την επείγουσα μεταφορά του εκεί από τις φυλακές Κορυδαλλού το Σάββατο 7 Σεπτεμβρίου.
Η διάγνωση: Σοβαρή λοίμωξη του αναπνευστικού, πνευμονική εμβολή.
Τα αίτια: Παρατεταμένος, αδιάλειπτος εγκλεισμός επί 22 συνεχή έτη, επιβαρυμένη υγεία λόγω συνοδών νοσημάτων και μεγάλης ηλικίας.
Ο Αλέκος Γιωτόπουλος, καταδικασμένος «παραδειγματικά» πριν 22 χρόνια σε ισόβια κάθειρξη σε μια δίκη που τον ήθελε ηγέτη και καθοδηγητή της Ε.Ο. 17 Νοέμβρη και ηθικό αυτουργό όλων όσα επιδικάστηκαν στους συγκατηγορούμενούς του, είναι σήμερα 80 ετών.
Το κράτος δικαίου «εγχώριας κοπής» τού παραχώρησε «μεγαλόψυχα» την πρώτη από τις πολλές άδειες εξόδου που κάθε κρατούμενος δικαιούται βάσει νόμου λόγω ηλικίας, πριν λίγα χρόνια, μετά από σχεδόν 20 χρόνια εγκλεισμού.
Το ίδιο κράτος δικαίου που του αρνήθηκε με προσχηματικά επιχειρήματα και κατά παράβαση του πνεύματος του νόμου, την παροχή ηλεκτρονικού υπολογιστή για να γράψει το διδακτορικό του στα μαθηματικά και να επικοινωνεί με τον επιβλέποντα καθηγητή μέσω ηλεκτρονικής αλληλογραφίας.
Το ίδιο κράτος δικαίου που, ενώ στις 27 Μαΐου του 2022 του απένειμε, διά του υπουργείου Προστασίας του Πολίτη της κυβέρνησης Μητσοτάκη, έπαινο «για την επιτυχή ολοκλήρωση των διδακτορικών σπουδών του στα μαθηµατικά στο Δημόσιο Πανεπιστήμιο του Παρισιού», του αρνείται τρία χρόνια τώρα το δικαίωμα της υπό όρους αποφυλάκισης, τιμωρώντας τον με επιπλέον έκτιση ποινής, ουσιαστικά διαπράττοντας την παραδοξότητα –αν όχι το ηθικό ατόπημα– να προτάσσει το αιτολογικό ότι ένας κρατούμενος ο οποίος διέπρεψε, όντας έγκλειστος, σε ακαδημαϊκό επίπεδο και ο οποίος δεν έχει υποπέσει σε κανένα πειθαρχικό παράπτωμα, «δεν έχει επιδείξει πραγματικά καλή διαγωγή αλλά κατ’ επίφαση»…
Φέτος ο Αλέκος Γιωτόπουλος εισέπραξε την τρίτη απόρριψη της αίτησης αποφυλάκισης. Του αναγνωρίζεται ότι πληροί τις τυπικές προϋποθέσεις, που είναι η πραγµατική έκτιση ποινής 19 ετών, έχοντας ήδη εκτίσει 22 χρόνια, δηλαδή 3 χρόνια επιπλέον, όμως όχι τις ουσιαστικές, που είναι και η διαγωγή.
Αλλά με ποια λογική στη διαγωγή ενός κρατουμένου δεν «μετράει» το ότι στα 22 αυτά χρόνια δεν υπέπεσε σε κανένα πειθαρχικό παράπτωμα, σε καμιά παραβατική συμπεριφορά; Με ποια λογική στη διαγωγή του δεν «μετράει» η φοίτησή του σε δηµόσιο πανεπιστήµιο όταν ο Συνήγορος του Πολίτη θεωρεί ότι η φοίτηση αυτή υπηρετεί τους στόχους της κοινωνικής επανένταξης, όταν το ευρωπαϊκό νοµικό κεκτηµένο την θεωρεί ως την ασφαλέστερη µέθοδο κοινωνικής επανένταξης και την ενθαρρύνει;
Πριν ο Αλέκος Γιωτόπουλος εισαχθεί στο «Σωτηρία», είχε εισαχθεί τουλάχιστον δύο φορές στο νοσοκομείο κρατουμένων των φυλακών Κορυδαλλού. Από την Τρίτη βρίσκεται πάλι εκεί, έχοντας πάρει εξιτήριο από το «Σωτηρία».
Οι υπεύθυνοι για τη υγεία του εκεί, για την ίδια τη ζωή του, τον διαβεβαιώνουν: «Είσαστε απίστευτα καλά!». Αρκεί, είπαν, να μην κάνει μπάνιο για κανένα μήνα και να μην αποχωρίζεται τις ειδικές ελαστικές κάλτσες, που, έτσι κι αλλιώς, δεν μπορεί να τις βγάζει και να τις βάζει χωρίς βοήθεια — τόσο αφόρητα σφιχτές.
Ελπίζουν μήπως ότι ο Γιωτόπουλος δεν θα προλάβει να υποβάλει το επόμενο αίτημα αποφυλάκισης επειδή θα έχει υποκύψει στο μοιραίο, απαλλάσσοντάς τους έτσι από τον μπελά της αναμέτρησης με όσα υπολείμματα ηθικής τούς έχουν απομείνει;
