Γιούργκεν Χάμπερμας: “Η Μέρκελ σκόρπισε σε μια νύχτα το γερμανικό κεφάλαιο μισού αιώνα”

Για μια α­κό­μα φο­ρά ο Γιούρ­γκεν Χά­μπερ­μας ε­πι­κρί­νει την κυ­βέρ­νη­ση του Βε­ρο­λί­νου και α­να­φέ­ρε­ται στην πρό­σφα­τη συμ­φω­νία με την ελ­λη­νι­κή κυ­βέρ­νη­ση, που ε­πι­βλή­θη­κε στην Αθή­να κυ­ρίως υ­πό την α­σφυ­κτι­κή πίε­ση της Γερ­μα­νίας.

«Φο­βά­μαι πως η γερ­μα­νι­κή κυ­βέρ­νη­ση, πε­ρι­λαμ­βα­νο­μέ­νης της σο­σιαλ­δη­μο­κρα­τι­κής της πτέ­ρυ­γας, έ­παι­ξε και έ­χα­σε σε μια νύ­χτα ό­λο το πο­λι­τι­κό κε­φά­λαιο που η Γερ­μα­νία εί­χε συσ­σω­ρεύ­σει σε μι­σό αιώ­να», δή­λω­σε ο Γιούρ­γκεν Χά­μπερ­μας στη Γκάρ­ντιαν την πε­ρα­σμέ­νη Πέ­μπτη, προ­σθέ­το­ντας πως οι προ­η­γού­με­νες γερ­μα­νι­κές κυ­βερ­νή­σεις έ­δει­ξαν με­γα­λύ­τε­ρη πο­λι­τι­κή ευαι­σθη­σία και με­τα­ε­θνι­κή νοο­τρο­πία.
«Η Γερ­μα­νία αυ­το­πα­ρου­σιά­στη­κε α­νε­ρυ­θρία­στα ως η δύ­να­μη που ε­πι­βάλ­λει την πει­θαρ­χία στην Ευ­ρώ­πη και για πρώ­τη φο­ρά διεκ­δί­κη­σε α­νοι­χτά την η­γε­μο­νία στην Ευ­ρώ­πη»
Σχο­λιά­ζο­ντας το α­πο­τέ­λε­σμα των δια­πραγ­μα­τεύ­σεων με­τα­ξύ Ελλά­δας και ε­ταί­ρων τό­νι­σε πως «οι οι­κο­νο­μι­κοί ό­ροι αυ­τής της συμ­φω­νίας δεν έ­χουν κα­νέ­να α­πο­λύ­τως νό­η­μα ε­ξαι­τίας του το­ξι­κού μείγ­μα­τος των α­να­γκαίων διαρ­θρω­τι­κών με­ταρ­ρυθ­μί­σεων και των ε­πι­πλέ­ον νε­ο­φι­λε­λεύ­θε­ρων μέ­τρων, που ε­πι­βάλ­λο­νται, τα ο­ποία θα α­πο­θαρ­ρύ­νουν τον ε­ξαν­τλη­μέ­νο ελ­λη­νι­κό λαό και θα σκο­τώ­σουν κά­θε α­να­πτυ­ξια­κή ορ­μή».  
Ακό­μα πρό­σθε­σε: «Ο ε­ξα­να­γκα­σμός της ελ­λη­νι­κής κυ­βέρ­νη­σης σε μια οι­κο­νο­μι­κά αμ­φι­σβη­τού­με­νη συμ­φω­νία, με ε­πί­κε­ντρο το συμ­βο­λι­κό τα­μείο α­πο­κρα­τι­κο­ποιή­σεων, δεν μπο­ρεί να νο­η­θεί ως τί­πο­τα άλ­λο πα­ρά μια πρά­ξη τι­μω­ρίας α­πέ­να­ντι σε μία κυ­βέρ­νη­ση της Αρι­στε­ράς»
«Αυ­τή η τε­χνο­κρα­τι­κή υ­πο­νό­μευ­ση της δη­μο­κρα­τίας εί­ναι το α­πο­τέ­λε­σμα των νε­ο­φι­λε­λεύ­θε­ρων πο­λι­τι­κών που υ­πα­γό­ρευ­σαν οι α­γο­ρές. Η ι­σορ­ρο­πία με­τα­ξύ των πο­λι­τι­κών και των α­γο­ρών α­πο­ρυθ­μί­στη­κε, με θύ­μα το κρά­τος πρό­νοιας. Δεν βλέ­πω πώς η ε­πι­στρο­φή σε κρά­τη έ­θνη, που θα λει­τουρ­γούν σαν με­γά­λες ε­ται­ρείες στην πα­γκό­σμια α­γο­ρά μπο­ρεί να ε­λέγ­ξει την α­πο­δη­μο­κρα­τι­σμό και την αυ­ξα­νό­με­νη κοι­νω­νι­κή α­νι­σό­τη­τα, κά­τι που πα­ρε­μπι­πτό­ντως συ­να­ντά­με και στη Με­γά­λη Βρε­τα­νία. Για να α­ντι­με­τω­πι­στούν αυ­τά, πρέ­πει να αλ­λά­ξει η πο­λι­τι­κή κα­τεύ­θυν­ση α­πό δη­μο­κρα­τι­κές πλειο­ψη­φίες, σε έ­ναν πιο ε­νιαίο ευ­ρω­παϊκό πυ­ρή­να.»