ΟΙ ΗΓΕΣΙΕΣ ΗΠΑ ΚΑΙ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ ΑΝΗΣΥΧΟΥΝ
Συσκέψεις χωρίς αποτέλεσμα
Η επίσκεψη του προέδρου των ΗΠΑ, Μπάρακ Ομπάμα, στην Ευρώπη, συγκεκριμένα στην ευρισκόμενη σε δύσκολη θέση Ελλάδα και στη σε θέση κυριαρχίας Γερμανία, αποκάλυψε με τον πιο αδιάψευστο τρόπο ότι οι ηγέτες του δυτικού κόσμου αδυνατούν να βρουν λύσεις. Συσκέψεις έγιναν πολλές, εκφωνήθηκαν λόγοι και έγιναν ενδιαφέρουσες δηλώσεις, που εντόπιζαν τα προβλήματα, όμως αποτέλεσμα προς το παρόν δεν υπήρξε.
Εν τω μεταξύ, ο νικητής, στο έδαφος των προβλημάτων που δημιουργεί η νεοφιλελεύθερη παγκοσμιοποίηση, κ. Τραμπ, συγκροτεί το επιτελείο του που τον κάνει ακόμα επικινδυνότερο για την παγκόσμια ειρήνη, επιθετικότερο στο πεδίο της διεθνούς οικονομίας, καταστροφικότερο για το περιβάλλον, περιοριστικότερο για τα δικαιωμάτα, επιθετικότερο στο προσφυγικό φαινόμενο. Από αυτή την άποψη η μεγάλη προσπάθεια του Ομπάμα να καθησυχάσει τους Ευρωπαίους ηγέτες για την άνοδο του Τραμπ αποδείχθηκε αλυσιτελής, παρά το κύρος και τη δημοτικότητα του απερχόμενου προέδρου.
Η διάσκεψη των 6 προέδρων, η οποία προς στιγμήν δημιούργησε κάποιες ελπίδες, παρέμεινε ως μια καλή προσπάθεια. Οι Ευρωπαίοι ηγέτες, μετά την αναχώρηση του επισκέπτη τους, έμειναν μόνοι με ακέραιες τις διαφωνίες τους. Ο κ. Ρέντσι θα γυρίσει στη Ρώμη χωρίς ούτε μια διευκόλυνση για την προεκλογική μάχη που τον στριμώχνει στην ήττα. Το ίδιο και ο κ. Ολάντ. Ο κ. Ραχόι γνωρίζει πολύ καλά ότι η λύση που του εξασφάλισε κυβέρνηση είναι πρόσκαιρη. Η κ. Μέι παραμένει μόνη μπροστά στις συνέπειες μιας αδιέξοδης επιλογής. Ο κ. Γιούνγκερ, με την πρότασή του για λίγο πιο χαλαρή λιτότητα, αφέθηκε μόνος να δεχθεί την εμμονική επίθεση του κ. Σόιμπλε, που δεν φαίνεται η κ. Μέρκελ να επιθυμεί, προς το παρόν, να στερηθεί της στήριξής του ούτε κατ’ ελάχιστο.
Μέσα σ’ αυτό το κλίμα αδιέξοδων αναζητήσεων και αντιπαραθέσεων, το ελληνικό ζήτημα – υπερώριμο- έρχεται ξανά και ζητά επίλυσή. Από μια άποψη, έχουν διαμορφωθεί όροι που είναι ευνοϊκότεροι από όλες τις άλλες φορές. Ο ορθολογισμός οδηγεί στο συμπέρασμα ότι οι ηγέτες της ευρωζώνης θα έπρεπε αυτή τη στιγμή να επιδιώκουν με δικές τους συνεισφορές τη λύση του. Αλλά το ελληνικό πρόβλημα, από την αρχή, επιχειρήθηκε να λυθεί με έναν ανορθολογικό και όχι μόνο νεοφιλελεύθερο τρόπο. Οι επόμενες μέρες θα δείξουν αν οι δυσκολίες και τα αδιέξοδα στην Ευρώπη, οδηγήσουν στην επιλογή να αφαιρεθεί από το τραπέζι, τουλάχιστον η ελληνική εμπλοκή.
