Στο σημερινό φύλλο της «Εποχής» δημοσιεύουμε εκτεταμένα αποσπάσματα από την ομιλία του υπουργού Οικονομικών, Ευκλείδη Τσακαλώτου, κατά τη διάρκεια της συζήτησης στην ολομέλεια της Βουλής με θέμα την παροχή εξουσιοδότησης στην κυβέρνησης για τη σύναψη συμφωνίας με τους δανειστές.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, μία βδομάδα μετά το δημοψήφισμα είμαστε σε πολύ καλύτερη θέση από ότι πριν απ’ αυτό. Αυτό φαίνεται, αν δούμε το σχέδιο Γιούνκερ που μας δόθηκε πριν το δημοψήφισμα, στο οποίο δέχονταν βελτιώσεις που αφορούσαν μόνο το ΕΚΑΣ. Φαίνεται, λοιπόν, ότι ο ελληνικός λαός πήρε μια πολύ σημαντική απόφαση. Αυτό που μας έλεγαν, ότι η λαϊκή παρέμβαση εξισώνεται με το λαϊκισμό δεν ισχύει. Αντιθέτως, η λαϊκή παρέμβαση μπορεί ν’ αλλάξει τα πράγματα. Και η πρώτη αλλαγή φάνηκε στην έκθεση του ΔΝΤ, που δημοσιεύτηκε μετά το δημοψήφισμα.
Μέχρι τώρα το ΔΝΤ έλεγε ότι το χρέος δεν είναι βιώσιμο αλλά δεχόταν να κλείσει το μάτι σε πολύ υψηλά πλεονάσματα (4-4,5%), για να φανεί δαφορετικά. Τώρα, λέει ότι δεν μπορεί μια χώρα να έχει για χρόνια και υψηλούς ρυθμούς ανάπτυξης και μεγάλα πλεονάσματα. Πρέπει, επομένως η Ευρώπη να κάνει κάτι γι’ αυτό το χρέος. Το δημοψήφισμα αυτό έφερε και πολιτικές εξελίξεις. Φάνηκε από την ομιλία του Αλέξη Τσίπρα, εκείνο το βράδυ και από τη συμφωνία των ηγετών των κομμάτων. Άλλαξε, επομένως, η πολιτική πραγματικότητα της χώρας. Δεν είναι και τόσο συνηθισμένο, 4-5 κόμματα να συμφωνήσουν σε ένα πλαίσιο, για να γίνει καλύτερα η διαπραγμάτευση.
Ταξική μεροληψία σε αντίθετη κατεύθυνση
Υπάρχει μια πολύ μεγάλη συζήτηση σχετικά με το αν θα μπορέσουμε, μέσα απ’ αυτή τη συμφωνία, να έχουμε ανάπτυξη. Από τη μια δεν μας ζητούν περισσότερα μέτρα, παρά την επιδείνωση της οικονομίας. Μας ζητούν το ίδιο πλεόνασμα, που θα είχαμε το 2018, αλλά με διαφορετική πορεία. Δεν μπορούμε να κρύψουμε, όμως, ότι αυτά τα μέτρα έχουν υφεσιακή κατεύθυνση. Το αν θα είναι συνολικά υφεσιακά τα μέτρα, εξαρτάται από τη διευθέτηση του χρέους και το επενδυτικό πακέτο. Θα φανεί, αν αυτό μπορεί να γίνει στην πράξη.
Αυτή η συμφωνία, επομένως, πρέπει να κριθεί στο σύνολό της. Το ένα είναι τα υφεσιακά μέτρα, τα δεύτερο είναι όλα τα άλλα, που εμπεριέχονται στο πρόγραμμα. Μας πίεζαν οι Γερμανοί και το ΔΝΤ στο Γιούρογκρουπ για πολύ μεγαλύτερο πακέτο μέτρων. Το αντιστρέψαμε, βάζοντας μέτρα, όχι υφεσιακά, αλλά δομικά, που πιάνουν τις βασικές αιτίες του ελληνικού προβλήματος, τη διαφθορά για τις προμήθειες, τη φοροδιαφυγή, τον τρόπο λειτουργίας του δημοσίου τομέα. Το τρίτο πράγμα είναι ο καταμερισμός των βαρών, που υπάρχει σε αυτές τις προτάσεις. Στην ομιλία μου στην Επιτροπή αναφέρθηκα στα 8 σημεία που βαραίνουν τους πιο πλούσιους, τους ανθρώπους που μπορούν να πληρώσουν περισσότερο. Ό,τι κερδίσουμε από αυτή τη συμφωνία, θα πηγαίνει στους πιο φτωχούς και στα μεσαία στρώματα. Θα υπάρχει η ίδια ταξική μεροληψία, αλλά σε διαφορετική κατεύθυνση από των προηγούμενων κυβερνήσεων.
Καμιά ωραιοποίηση, καμιά θριαμβολογία
Η επιτυχία μας στο δημοψήφισμα οφείλεται σε δυο λόγους: ο πρώτος είναι ότι ο ελληνικός λαός μας εμπιστεύεται για τη διαπραγμάτευση και ο δεύτερος είναι η ταξική μας μεροληψία. Ασχολούμαστε και νοιαζόμαστε για τις ανάγκες των πολλών.
Δεν υπάρχει θριαμβολογία από τη δική μας μεριά, δεν υπάρχει ωραιοποίηση. Ξέρουμε ότι είναι μια πολύ δύσκολη συμφωνία. Αυτό που ζητάμε αυτή τη στιγμή, είναι οι καλύτεροι δυνατοί όροι, για να διαπραγματευτούμε μια βιώσιμη συμφωνία, που θα μπορέσει να φέρει ανάπτυξη. Για να μην υπογράψουμε μια συμφωνία, που δεν δίνει αυτή την ανάσα, που δεν δίνει αυτή τη βιωσιμότητα, που δεν δίνει αυτή την αυτοπεποίθηση στον ελληνικό λαό. Αν δεν αλλάξει κάτι τη Δευτέρα, αν δεν υπάρχει αυτή η αισιοδοξία, αν δεν έχουμε συμβάλλει όλοι και όλες σε αυτή την κατεύθυνση, στην αυτοπεποίθηση των Ελληνίδων και των Ελλήνων, τότε θα έχουμε τεράστιο πρόβλημα.
