έγραψε ο Díaz-Canel στο X το βράδυ της Τρίτης, λίγο μετά την αποκατάσταση της ηλεκτροδότησης σε όλη τη χώρα.
“Οι ΗΠΑ απειλούν δημόσια την Κούβα, σχεδόν καθημερινά, με την ανατροπή διά της βίας της συνταγματικής τάξης. Και χρησιμοποιούν ένα εξοργιστικό πρόσχημα: τους σκληρούς περιορισμούς μιας αποδυναμωμένης οικονομίας, την οποία οι ίδιες έχουν επιτεθεί και επιδιώξει να απομονώσουν για περισσότερες από έξι δεκαετίες.
Έχουν την πρόθεση και ανακοινώνουν σχέδια να οικειοποιηθούν τη χώρα, τους πόρους της, τις υποδομές της και ακόμη και την ίδια την οικονομία επιδιώκουν να στραγγαλίσουν για να μας υποτάξουν.
Μόνο έτσι εξηγείται ο άγριος οικονομικός πόλεμος που εφαρμόζεται ως συλλογική τιμωρία ενάντια σε ολόκληρο τον λαό.
Απέναντι στο χειρότερο σενάριο, την Κούβα τη συνοδεύει μία βεβαιότητα: κάθε εξωτερικά επιτιθέμενος θα συγκρουστεί με μια αδιαπέραστη αντίσταση”.
https://x.com/DiazCanelB/status/2034074074800955502?s=20
Η Κούβα βρέθηκε τις τελευταίες ημέρες στο επίκεντρο μιας επικίνδυνης κλιμάκωσης, όπου η γλώσσα της ωμής ισχύος συναντά ξανά τη γλώσσα της επανάστασης. Οι δηλώσεις του Donald Trump περί «παρσίματος» της Κούβας και η σχεδόν αποικιακού τύπου διατύπωση ότι «μπορεί να κάνει ό,τι θέλει» με το νησί προκάλεσαν άμεση και πολυεπίπεδη απάντηση από τον πρόεδρο της χώρας Miguel Díaz-Canel.
Ο Díaz-Canel δεν άφησε περιθώρια παρερμηνειών. Η επιλογή των λέξεων δεν είναι τυχαία: πρόκειται για μια συνειδητή επαναφορά του λεξιλογίου της κουβανικής επαναστατικής παράδοσης, προσαρμοσμένη όμως σε μια συγκυρία όπου η απειλή δεν είναι μόνο στρατιωτική, αλλά και οικονομική.
Διότι η σύγκρουση εκτυλίσσεται πάνω σε ένα υλικό υπόβαθρο βαθιάς κρίσης. Η χώρα πέρασε ένα γενικευμένο μπλακάουτ που κράτησε πάνω από ένα εικοσιτετράωρο, αποτυπώνοντας με τον πιο απτό τρόπο τις συνέπειες της ενεργειακής ασφυξίας. Ο ίδιος ο Díaz-Canel παραδέχθηκε ότι «για τρεις μήνες δεν έχει φτάσει κανένα καύσιμο», περιγράφοντας μια κατάσταση που «επηρεάζει τη ζωή όλου του λαού» και χαρακτηρίζοντας την πίεση που ασκείται από τις ΗΠΑ ως εχθρική και επιθετική απέναντι στην κυριαρχία της χώρας.
Η αποκατάσταση της ηλεκτροδότησης ήρθε σταδιακά και με μεγάλη δυσκολία. Το εθνικό δίκτυο δεν επανήλθε με μια ενιαία επανεκκίνηση, αλλά μέσω τμηματικής επανασύνδεσης: μικρότεροι τοπικοί σταθμοί τέθηκαν πρώτα σε λειτουργία ώστε να δημιουργηθούν «νησίδες» ηλεκτροδότησης, οι οποίες στη συνέχεια συγχωνεύτηκαν προοδευτικά σε ένα ενιαίο σύστημα. Η διαδικασία αυτή, που θυμίζει τεχνικές επανεκκίνησης δικτύων σε συνθήκες κατάρρευσης, ανέδειξε τόσο τα όρια των υποδομών όσο και την προσπάθεια διατήρησης στοιχειώδους λειτουργικότητας του κράτους υπό συνθήκες πίεσης.
Κι όμως, μέσα σε αυτό το σκηνικό, η Αβάνα δεν εγκαταλείπει τον δίαυλο της διαπραγμάτευσης. Ο Díaz-Canel αναγνώρισε ανοιχτά ότι βρίσκονται σε εξέλιξη συνομιλίες με τις Ηνωμένες Πολιτείες, τονίζοντας ότι «στοχεύουν στην εξεύρεση λύσεων μέσω διαλόγου για τις διμερείς διαφορές» και υπενθυμίζοντας πως «δεν είναι η πρώτη φορά που συμβαίνει αυτό». Πρόκειται, όπως είπε, για «μακρές διαδικασίες που απαιτούν διακριτικότητα και χρόνο», ενώ παραδέχθηκε ότι «είμαστε ακόμη μακριά από μια συμφωνία».
