Η Εναλλακτική για τη Γερμανία συνεχίζει να σαρώνει στις δημοσκοπήσεις, ο Σόιμπλε επιμένει στη λιτότητα και στις βολές εναντίον του Ντράγκι και στη γειτονική Αυστρία η ακροδεξιά ράβει σταδιακά κυβερνητικά κοστούμια
Του Δημήτρη Σμυρναίου
Εξι υποψήφιοι για την προεδρική καρέκλα της Αυστρίας ρίχνονται αυτή την Κυριακή στη μάχη για το ανώτατο αξίωμα. Οι εκλογές είναι άμεσες, αποφασίζει δηλαδή ο «κυρίαρχος λαός», συνεπώς είναι απολύτως αντιπροσωπευτικές των διαθέσεων της κοινής γνώμης σε μια χώρα, που βρέθηκε στο επίκεντρο της συζήτησης για το μέλλον της Ευρώπης, εξαιτίας της στάσης της στο προσφυγικό. Οι τρεις από τους έξι δεν έχουν σοβαρές ελπίδες εκλογής. Κάτι αναμενόμενο για τον 83χρονο πρώην εργολάβο Ρίχαρντ Λούγκνερ, ο οποίος το είχε ξαναδοκιμάσει ατυχώς πριν δύο δεκαετίες και τώρα κατεβαίνει υποψήφιος για να κάνει το χατίρι της κατά πέντε δεκαετίες νεότερης συζύγου, ονειρευόμενος να γίνει κάτι σε Ντόναλντ Τραμπ της Αυστρίας. Το ενδιαφέρον όμως είναι ότι υπάρχουν άλλοι δύο υποψήφιοι, που σε καμιά περίπτωση τουλάχιστον με βάση τις δημοσκοπήσεις, δεν θα είναι στο παλάτι του Χόφμπουργκ για την επόμενη εξαετία.
Ποιοι είναι αυτοί; Οι υποψήφιοι των δύο μεγάλων κυβερνητικών κομμάτων Σοσιαλδημοκρατικού και Λαϊκού. Ίσως καμιά άλλη αλλαγή πολιτικού συστήματος στην Κεντρική Ευρώπη δεν απεικονίζει με τον καλύτερο τρόπο την κατάρρευση του δικομματισμού και την άνοδο των λαϊκιστών, όχι απλά σε τρίτο πόλο αλλά σε μια εν δυνάμει κυβερνητική δύναμη, που καθορίζει την πολιτική ατζέντα. Σημαντικό ρόλο σε αυτή την εξέλιξη έχει παίξει η ταύτιση του συστήματος εναλλαγής ή συγκυβέρνησης των δύο άλλοτε «μεγάλων» με τη διαφθορά. Είναι ενδεικτικό ότι αυτές τις ημέρες η αυστριακή κυβέρνηση απέρριψε την ιδέα αγοράς ενός CD με συγκεκριμένα στοιχεία σχετικά με τις αποκαλύψεις των «Αρχείων του Παναμά». Οι συνειρμοί που δημιουργεί αυτή η στάση είναι προφανείς.
Οι ελπίδες σε έναν …Πράσινο
Επικρατέστεροι για να περάσουν λοιπόν στο δεύτερο γύρο είναι ο Πράσινος Αλεξάντερ βαν ντερ Μπέλεν, ο ακροδεξιός Νόρμπερτ Χόφερ και η ουδέτερη, αλλά σαφώς κινούμενη στο χώρο της συντηρητικής Δεξιάς πρώην δικαστικός Ιρμγκαρντ Γκρις. Η τελευταία προεκλογική συζήτηση το βράδυ της Πέμπτης επιβεβαίωσε γιατί συμβαίνει αυτό. Ο Βαν ντερ Μπέλεν μοιάζει να είναι ο μόνος, που μπορεί να σώσει έστω προσωρινά την τιμή της δημοκρατικής Αυστρίας, εμποδίζοντας την εκλογή ενός ακροδεξιού προέδρου. Μιλάει για αλλαγή πλεύσης στο προσφυγικό και επιμένει ότι η θέση της Αυστρίας είναι ενεργά εντός της Ευρώπης και όχι σε μια ιδιότυπη αυτοαπομόνωση. Οι σοσιαλδημοκράτες προτίμησαν να κατεβάσουν έναν άχρωμο υποψήφιο, τον οποίο το εκλογικό σώμα δείχνει να μην παίρνει στα σοβαρά και οι Χριστιανοδημοκράτες τον «παλαίμαχο» Αντρέας Κολ, έναν εκπρόσωπο της πιο αντιδραστικής τους πτέρυγας, ο οποίος διαρκώς προσπαθεί να βγει από τα δεξιά στους ξενοφοβικούς «Ελεύθερους» του Νόρμπερτ Χόφερ. Αποκορύφωμα η δήλωσή του ότι η Αυστρία δεν θα μπορούσε να αντέξει και το 2016 άλλους 90.000 πρόσφυγες, και για αυτό καλά έκανε και σφάλισε τα σύνορά της. Επιχείρημα που δεν υιοθετεί ούτε η Ενωση Επιχειρηματιών και Βιομηχάνων. Η στάση αυτή των Χριστιανοδημοκρατών προκαλεί σοβαρά ερωτηματικά, αφού όλοι οι σοβαροί αναλυτές συμφωνούν ότι η μετατόπισή τους προς τα δεξιότερα, όχι μόνο δεν κόβει ψήφους από τους «Ελεύθερους» αλλά τους «δικαιώνει» και τους ενισχύει. Πολλοί είναι αυτοί που βλέπουν αναπόφευκτη την επικράτησή τους και σε εθνικό επίπεδο στις επόμενες εθνικές εκλογές και τα στελέχη τους δεν κρύβουν καθόλου το γεγονός ότι …ράβουν ήδη κυβερνητικά κοστούμια.
Οι Γερμανοί αδελφοί
Την ίδια στιγμή στη Γερμανία το αδελφό κόμμα των Ελευθέρων, η ξενοφοβική «Εναλλακτική για τη Γερμανία» συνεχίζει να κυμαίνεται στις δημοσκοπήσεις σε ποσοστά γύρω στο 14%. Μάλιστα στην Ανατολική Γερμανία ξεπερνά το 20% και ετοιμάζεται για νέες νίκες σε τοπικές εκλογές. Και εδώ πολλοί είναι αυτοί που αποδίδουν την εξέλιξη αυτή στην αμηχανία μεγάλου τμήματος του στελεχικού μηχανισμού να υποστηρίξει την πολιτική της Ανγκέλα Μέρκελ. «Αφού ούτε οι ίδιοι δεν την στηρίζετε γιατί να το κάνουμε εμείς;» φαίνεται να λένε οι ψηφοφόροι προς τα κομματικά στελέχη, ειδικά στη Βαυαρία, που φλερτάρουν με την ιδέα απαλλαγής από την «πολιτική ανοικτών θυρών», που είχε αρχικά υιοθετήσει η γερμανίδα καγκελάριος.
Στο ίδιο μήκος κύματος και πολλοί συντηρητικοί αρθρογράφοι που ζητούν πλέον ανοικτά να μην «αποκλείεται» η Εναλλακτική για τη Γερμανία από τον πολιτικό διάλογο, με το παλιό και δοκιμασμένο επιχείρημα ότι δεν είναι όλοι οι ψηφοφόροι τους ακροδεξιοί.
Η συζήτηση αυτή δεν είναι καθόλου τυχαία. Και στη Γερμανία ο παραδοσιακός δικομματισμός δείχνει πάντως να αργοπεθαίνει αφού τα ποσοστά και των δύο κυβερνητικών κομμάτων μαζί, μόλις και μετά βίας πλέον ξεπερνούν το 50%. Και την ώρα που μεγάλα κομμάτια της κοινωνίας πρέπει να αναζητήσουν τρόπους επιβίωσης μέσα στο αυστηρό πλαίσιο λιτότητας, στο οποίο επιμένει ο Βόλφγκανγκ Σόιμπλε είναι λογικό να βρίσκουν πρόσφορο έδαφος συνθήματα του τύπου «να κοιτάξουμε πρώτα τους δικούς μας φτωχούς και μετά τους πρόσφυγες και μετανάστες».
Ανοικτή διαφωνία
Ο γερμανός υπουργός Οικονομικών πάντως δεν δείχνει να πτοείται και συνεχίζει την πολεμική του ενάντια στο Μάριο Ντράγκι, για την πολιτική «φτηνού χρήματος» της ΕΚΤ, την ώρα που τα στοιχεία για τις ευρωπαϊκές οικονομίες κάθε άλλο παρά ενθαρρυντικά δείχνουν. Η εμμονή του κυρίου Σόιμπλε είναι πια τόσο προκλητική, που ακόμα και η Ανγκέλα Μέρκελ αναγκάστηκε να χαρακτηρίσει λίγο «υπερβολικές» τις ανησυχίες του στα πρόθυρα της συνάντησής της με τον Μπαράκ Ομπάμα. Aυτή ήταν πάντως μια από τις σπάνιες φορές, που καγκελάριος και υπουργός Οικονομικών φάνηκαν να διαφωνούν δημόσια και ίσως να είναι και ενδεικτική του γενικότερου πολιτικού κλίματος, που κυριαρχεί αυτή τη στιγμή στη χώρα.
Η νευρικότητα που επικρατεί στο Βερολίνο έχει σίγουρα να κάνει και με το γεγονός ότι η καγκελαρία βομβαρδίζεται από δυσάρεστες ειδήσεις. Η ελληνική αξιολόγηση έχει ξαναγίνει θρίλερ, η μάχη για το Brexit μπαίνει στην τελική της ευθεία, ο Μαριάνο Ραχόι αναγκάζεται να παραδεχτεί ότι δε μπορεί να σχηματίσει κυβέρνηση, άρα οι νέες ισπανικές εκλογές μοιάζουν αναπόφευκτες, οι Ιταλοί γκρινιάζουν ολοένα και πιο δυνατά για την άυξηση των προσφυγικών ροών από τη Αφρική, η Τουρκία συνεχίζει να προκαλεί απαγορεύοντας αυτή την εβδομάδα την είσοδο σε ένα ακόμα γερμανό δημοσιογράφο, αυτή τη φορά της δημόσιας τηλεόρασης, στα Σκόπια έχουν ξεσπάσει ταραχές και ο προαναφερθείς καυγάς του Σόιμπλε με το Ντράγκι προκαλεί ανησυχία στις αγορές.
Βάζοντας κανείς τη φαντασία του να δουλέψει, θα μπορούσε να υποστηρίξει ότι η γερμανίδα καγκελάριος πρέπει να υποδέχτηκε μάλλον αμήχανα τον πρόεδρο των ΗΠΑ, χρησιμοποιώντας την ιστορική εκείνη ατάκα της παλιάς ελληνικής ταινίας: «Είμαστε μια ωραία ατμόσφαιρα» …εδώ στην Ευρώπη.
