Της Όλγας Αθανίτη*
Οι κάλπες που υποδέχονται σήμερα τους βούλγαρους ψηφοφόρους για την ανάδειξη νέων αυτοδιοικητικών αρχών, αποτελούν μία ακόμη δοκιμασία για την αριστερά.
Η Βουλγαρική Αριστερά σημείωσε ιδιαιτέρως ισχνά ποσοστά στις πρόσφατες βουλευτικές εκλογές, που της στέρησαν όχι μόνο την είσοδο στο κοινοβούλιο, αλλά και την κεντρική χρηματοδότηση. Με δεδομένη την ιδιαιτερότητα του τρόπου εκλογής δημάρχων και μελών των δημοτικών συμβουλίων (ο υποψήφιος δήμαρχος εκλέγεται με διαφορετικό ψηφοδέλτιο από αυτό των υποψήφιων δημοτικών συμβούλων των συνδυασμών), εμφανίζεται στο σύνολο των δήμων, χωρίς να παρουσιάζει παντού υποψήφιο δήμαρχο, ενώ υιοθετεί μία ευέλικτη πολιτική συμμαχιών.
Συμμαχίες και σχίσματα
Η Βουλγαρική Αριστερά αξιολογώντας τις προτάσεις ανά περιοχή, είτε διεκδικεί αυτόνομα την εκπροσώπηση είτε, τις περισσότερες φορές, συμπράττει με πράσινα κόμματα, κομμουνιστές (από τα οχτώ διαφορετικά κομμουνιστικά μικρά κόμματα της χώρας), ομάδες συνδικαλιστών και αγροτών ριζοσπαστών. Απαγορευτική υπήρξε πρωτίστως η σύμπραξη με το Σοσιαλιστικό Κόμμα, μετά από απόφαση της πλειοψηφίας των μελών της Βουλγαρικής Αριστεράς.
Γεγονός που αποτέλεσε το έναυσμα ενός, μάλλον, προαναγγελθέντος σχίσματος, με τη μειοψηφούσα ομάδα. Η εν λόγω μειοψηφία σταθερά υποστήριζε τη συμμαχία με τους σοσιαλιστές και δρα πλέον ανεξάρτητα, συμμετέχοντας σε αντίπαλα ψηφοδέλτια και επιχειρώντας, ανεπιτυχώς, την οικειοποίηση του ονόματος του κόμματος. Μείζον ζήτημα για το μέλλον ενός, ούτως ή άλλως, αποδυναμωμένου πολιτικού οργανισμού, που θα αναγκαστεί να το αντιμετωπίσει το Δεκέμβριο, στη ετήσια συνάντηση του εθνικού σώματος των αντιπροσώπων /συνέδρων του.
Επιπλέον αρνητικό παράγοντα αποτελεί η ανοιχτά εχθρική στάση των ΜΜΕ, με χαρακτηριστική τη δυνατότητα κάλυψης των εκλογών μόνο από τέσσερις τηλεοπτικούς σταθμούς σε όλη τη χώρα και την απαίτηση καταβολής χρημάτων από τη δημόσια τηλεόραση. Γεγονός που επιτρέπει την τηλεοπτική παρουσία, εκτός του ενός επταλέπτου που δίνεται σε όλους, μόνο στους οικονομικά ισχυρούς και στους εκλεκτούς των συστημικών κομμάτων.
Ευρύτερες πολιτικές διαστάσεις
Ωστόσο, ο εκλογικός αγώνας δόθηκε δυναμικά σε όλη τη χώρα, αποκτώντας και ευρύτερες πολιτικές διαστάσεις, πέρα από την παρουσίαση αυτοδιοικητικών προτάσεων. Η πρόεδρος του κόμματος, Μαργαρίτα Μιλέβα, ζήτησε τη συμπαράσταση του Κόμματος της Ευρωπαϊκής Αριστεράς και του ΣΥΡΙΖΑ, ως αδελφού κόμματος. Αίτημα στο οποίο τόσο το ΚΕΑ όσο και ο ΣΥΡΙΖΑ ανταποκρίθηκαν. Στην όλη προεκλογική προετοιμασία προστέθηκε και μια τετραήμερη περιοδεία, όχι μόνο σε μεγάλα αστικά κέντρα, όπως η Σόφια, η Βάρνα, το Πλέβεν, αλλά και σε περιοχές με ενδιαφέρουσα παρουσία υποψηφίων του κόμματος και των συμμαχικών σχημάτων, όπως το Ντόμπριτς, το Σταρόσελτσι το Μπουργκάς, το Σλίβεν και η Στρέλτσα. Οι επαφές με υποψηφίους, εκπροσώπους συνδικαλιστών, μελών του κόμματος, αλλά και των εκλογικών εταίρων, ανέδειξαν τις πολιτικές και κοινωνικές ιδιαιτερότητες της χώρας. Με αφορμή την εγκατάλειψη των χωριών από τους νέους, τη φτώχια, την ανεργία και την έλλειψη σημαντικών υποδομών, εμφανίζεται ισχυρότερη η ξενοφοβία και ο σκεπτικισμός απέναντι στη συλλογική δράση και οι ρατσιστικές αντιλήψεις με αιχμή την εχθρότητα απέναντι στο Ρομά πληθυσμό. Αναδείχθηκε, όμως, και το ιδιαίτερα αυξημένο ενδιαφέρον για την κατάσταση στην Ελλάδα και τις επιλογές του ΣΥΡΙΖΑ και της νέας κυβέρνησης. Αναγνωρίζοντας ότι τα βουλγαρικά μέσα ενημέρωσης διαστρέφουν συνειδητά την πραγματικότητα, οι ερωτήσεις γύρω από την ελληνική επικαιρότητα, το χαρακτήρα των μέτρων που εισάγονται, τις νέες κυβερνητικές κατευθύνσεις και την προσφυγική κρίση, αποκτούσαν ιδιαίτερη βαρύτητα ακόμη και στις δημόσιες συγκεντρώσεις των υποψηφίων.
Η ελληνική εμπειρία
Η αγωνία για την ενότητα της αριστεράς και την ενεργοποίηση των νέων ήταν έκδηλη παντού, όπως και αν ο ΣΥΡΙΖΑ μπορεί να αποτελέσει υπόδειγμα γι’ αυτά. Η πλειοψηφία των ανθρώπων σε κάθε ακροατήριο αδημονούσε να μάθει για την ελληνική εμπειρία. Η απλή παραδοχή τους για τη χαρά και την έμπνευση που αντλούν από την ελληνική προσπάθεια, ούτε μια στιγμή δεν έμοιαζε με συνηθισμένη φιλοφρόνηση στα πλαίσια των σχέσεων καλής γειτονίας. Και αυτή τη διάθεση στενότερης και πιο ουσιαστικής επικοινωνίας ο ΣΥΡΙΖΑ δεν επιτρέπεται να την αγνοήσει, όπως, μεταξύ άλλων, επισημαίνουν και τα μέλη της οργάνωσης του ΣΥΡΙΖΑ Βουλγαρίας.
Θα είναι άραγε τα αποψινά αποτελέσματα, η αρχή για έναν περισσότερο δυναμικό βηματισμό της Βουλγαρικής Αριστεράς και όσων αντιτίθενται στην ασφυκτική κυριαρχία της οικονομικής και πολιτικής ολιγαρχίας στη χώρα; Όποια κι αν είναι η απάντηση, ο δρόμος της αριστεράς στη Βουλγαρία προϋποθέτει τη χειραφέτησή της από τα φαντάσματα του παρελθόντος. Κι αυτό είναι αδύνατον πλέον να αγνοηθεί.
*Εκπρόσωπος του ΚΕΑ και της ΚΕ του ΣΥΡΙΖΑ στην καμπάνια της Βουλγαρικής Αριστεράς
