Φωτογραφία: Κούτρα Δημητα Toklik/Eurokinissi
Μια ηλιόλουστη μέρα του Οκτώβρη, ο υπουργός Μετανάστευσης και Ασύλου, κ. Θάνος Πλεύρης, ανακοίνωσε με υπερηφάνεια την κατάργηση της επιδότησης ενοικίου για τους αναγνωρισμένους πρόσφυγες, η οποία μέχρι σήμερα παρέχονταν μέσω του ενταξιακού προγράμματος HELIOS+. Με απλά λόγια, άνθρωποι που έχουν ήδη πάρει καθεστώς διεθνούς προστασίας, που έχουν αναγνωριστεί δηλαδή από την ίδια την ελληνική πολιτεία ως πρόσφυγες, θα βρεθούν απότομα χωρίς στέγη.
Σύμφωνα με τον κ. Πλεύρη, η απόφαση αυτή θα «απελευθερώσει σπίτια που βρίσκονται στο κέντρο της Αθήνας», ώστε να είναι εκ νέου διαθέσιμα «για τους κατοίκους της πόλης» – δηλαδή, ας μην κρυβόμαστε, για τους έλληνες κατοίκους, όπως ξεκάθαρα αφήνει να εννοηθεί το σχετικό δελτίο Τύπου.
Κι εδώ, αναπόφευκτα, μας έρχεται στο μυαλό η γνώριμη ατάκα των «αγανακτισμένων πολιτών» στα τηλεοπτικά κανάλια ‘90s και των ‘00s: «Έρχονται οι ξένοι και μας παίρνουν τις δουλειές». Σήμερα, ο κ. Πλεύρης και η «φιλελεύθερη» (sic) κυβέρνηση Μητσοτάκη έρχονται να το εξελίξουν στο: «Έρχονται οι ξένοι και μας παίρνουν τα σπίτια».
Η αλήθεια πίσω από την προπαγάνδα
Η πραγματικότητα, βέβαια, είναι πολύ διαφορετική. Ο ίδιος ο Διεθνής Οργανισμός Μετανάστευσης, που υλοποιεί το πρόγραμμα, δίνει τα νούμερα: στην Περιφέρεια Αττικής έχουν εκταμιευθεί μόλις 165 επιδοτήσεις ενοικίου συνολικά. Όχι μόνο στην Αθήνα, σε ολόκληρη την Αττική. Δηλαδή μιλάμε για μερικές δεκάδες διαμερίσματα – λιγότερα απ’ όσα μπορεί να μετρήσει κανείς σε ένα μόνο στενό, χαμένο στους μαχαλάδες της πόλης. Είναι, λοιπόν, προφανές ότι δεν μιλάμε για κάποια «απειλή» που επηρεάζει τη στεγαστική πραγματικότητα της πρωτεύουσας.
Κι όμως, η κυβέρνηση επιλέγει να φορτώσει την τεράστια στεγαστική κρίση που μαστίζει την Αθήνα και τη χώρα συνολικά στους πιο αδύναμους, αντί να κοιτάξει τις δικές της ευθύνες: την ανεξέλεγκτη τουριστικοποίηση, τις golden visas, την εκτόξευση των βραχυχρόνιων μισθώσεων, την απουσία στεγαστικής πολιτικής και κοινωνικής κατοικίας.
Ο κ. Πλεύρης δεν είναι εξαίρεση – είναι ο κανόνας
Δεν είναι η πρώτη φορά που ο νυν υπουργός προβαίνει σε ακραίες, προβληματικές δηλώσεις και πράξεις. Έχει ήδη:
- Αναστείλει το δικαίωμα αίτησης ασύλου σε όσους φτάνουν από τη Βόρεια Αφρική, παραβιάζοντας διεθνείς συνθήκες και εκθέτοντας τη χώρα.
- Καταργήσει την «άδεια διαμονής για εξαιρετικούς λόγους», αφήνοντας χιλιάδες ανθρώπους που ζουν για χρόνια νόμιμα εδώ με την απειλή απέλασης.
- Δηλώσει πως «δεν θα παρέχει άσυλο σε μουσουλμάνους».
- Χρησιμοποιήσει με ευκολία όρους όπως «λαθρομετανάστες» και «εισβολή».
- Φτάσει στο σημείο να καυχηθεί δημόσια πως, χάρη στις αποφάσεις του, το φαγητό στις δομές φιλοξενίας έγινε χειρότερο.
Κι όμως, το ζήτημα δεν είναι μόνο ο ίδιος. Ο κ. Πλεύρης δεν βρέθηκε τυχαία σε αυτή τη θέση, ούτε ανέλαβε το υπουργείο μετά από κλήρωση. Διορίστηκε από τον Κυριάκο Μητσοτάκη, και αυτή η υπουργοποίηση ήταν συνειδητή επιλογή.
Ας μην ξεχνάμε ότι και ο προκάτοχός του, Μάκης Βορίδης, προερχόταν από την ίδια σκληρή δεξιά δεξαμενή, ως πρώην ηγέτης του «Ελληνικού Μετώπου» –του ελληνικού παραρτήματος του Front National του Ζαν Μαρί Λεπέν– και γραμματέας της νεολαίας της φασιστικής ΕΠΕΝ. Άλλο αν αργότερα έμπλεξε με το σκάνδαλο ΟΠΕΚΕΠΕ και αναγκάστηκε να παραιτηθεί. Ο Μητσοτάκης γνωρίζει πολύ καλά και την ιδεολογία και τις θέσεις του Πλεύρη και η υπουργοποίησή του δεν ήταν τίποτα παραπάνω από ένα (ακόμα) «κλείσιμο ματιού» στην πιο ακραία δεξιά πτέρυγα της «γαλάζιας πολυκατοικίας»
Η κυβέρνηση Μητσοτάκη δεν «στρίβει δεξιά» – πάντα ήταν εκεί
Συχνά ακούμε για «δεξιά στροφή της κυβέρνησης Μητσοτάκη». Μα δεν πρόκειται για στροφή. Από την πρώτη κιόλας μέρα, η κυβέρνηση αυτή κινείται με πυξίδα την καταστολή, τον αυταρχισμό και την εξυπηρέτηση συμφερόντων.
Να θυμίσω:
- Τις προσαγωγές ανηλίκων που τόλμησαν να δουν τον «Τζόκερ» στο σινεμά.
- Τα εξωφρενικά περιοριστικά μέτρα των λοκντάουν.
- Την ανεξέλεγκτη αστυνομική βία.
- Τις σπατάλες δισεκατομμυρίων σε εξοπλιστικά προγράμματα.
Αρχικά, ο κ. Μητσοτάκης φόρεσε τη μάσκα του «μετριοπαθούς φιλελεύθερου» για επικοινωνιακούς λόγους – ήταν και της μοδός τότε. Τώρα, όμως, καθώς φοβάται τη διαρροή ψήφων προς τα δεξιά του και τρέμει το ενδεχόμενο ενός νέου κόμματος από τον Σαμαρά, δεν διστάζει να χαϊδέψει την ακροδεξιά του «πελατεία». Στο πλαίσιο αυτό εντάσσεται και η πρόσφατη φαιδρή «παράδοση» του μνημείου του Αγνώστου Στρατιώτη στον στρατό.
Οι πραγματικοί κίνδυνοι
Οι ενέργειες του υπουργείου Μετανάστευσης και Ασύλου δεν είναι απλώς ατυχείς, είναι επικίνδυνες. Δεν μπορείς να ισχυρίζεσαι ότι θες να περιορίσεις την παράτυπη μετανάστευση, ενώ την ίδια στιγμή εκδιώκεις ανθρώπους που ζουν εδώ νόμιμα, που έχουν χτίσει τις ζωές τους στη χώρα. Δεν γίνεται να αναγκάζεις αναγνωρισμένους πρόσφυγες να κοιμούνται στον δρόμο ή να στοιβάζονται σε παράνομα νοικιασμένα υπόγεια, μόνο και μόνο για να ικανοποιήσεις τον κάθε ξενοφοβικό λοβοτομημένο χρήστη των σόσιαλ.
Μέχρι πρόσφατα, μια ναζιστική εγκληματική οργάνωση, η Χρυσή Αυγή, συμμετείχε στις εκλογές, εξέλεγε βουλευτές και δημοτικούς συμβούλους και τις νύχτες διοργάνωνε πογκρόμ στους δρόμους της Αθήνας. Δυστυχώς, ο ρατσισμός και η μισαλλοδοξία υπήρχαν πάντοτε στη χώρα μας. Όταν, όμως, αποκτούν θεσμική κάλυψη και κρατική νομιμοποίηση, τότε οι θεμελιώδεις αξίες της ισονομίας, της δικαιοσύνης και της ίδιας της δημοκρατίας αρχίζουν να ξεθωριάζουν επικίνδυνα.
