Εγκριση έλαβαν τα πρώτα έκτακτα μέτρα μετεγκατάστασης 40.000 προσφύγων από την Ελλάδα και την Ιταλία από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο την περασμένη Τετάρτη. Η πρόταση που εισηγήθηκε η Σκα Κέλλερ από την ευρωομάδα των Πρασίνων υιοθετήθηκε με 498 ψήφους υπέρ, 158 κατά και 57 αποχές. «Είμαστε μπροστά σε μία ανθρωπιστική κρίση και πρέπει να αναλάβουμε δράση. Η μετεγκατάσταση των 40.000 προσφύγων είναι μόνο η αρχή. Τα έκτακτα αυτά μέτρα αποτελούν την απαρχή μίας δίκαιης πολιτικής για το άσυλο επιδεικνύοντας αλληλεγγύη μεταξύ των κρατών μελών και με τους πρόσφυγες», δήλωσε η ίδια.
Οι χώρες που συμμετέχουν στο πρόγραμμα μετεγκατάστασης θα λάβουν ένα κατ ‘αποκοπή ποσό ύψους 6.000 ευρώ για κάθε άτομο που θα υποδεχθούν. Η μετεγκατάσταση των 40.000 προσφύγων (24.000 από την Ιταλία και 16.000 από την Ελλάδα) θα ολοκληρωθεί μέσα σε δύο χρόνια και δεν θα λαμβάνει υπόψη της την επιθυμία των ίδιων των προσφύγων για το που θα μεταφερθούν. Παρόλα αυτά στο κείμενο της πρότασης αναφέρεται πως: «οι αιτούντες δεν έχουν μεν δικαίωμα να επιλέγουν το κράτος μέλος μετεγκατάστασής τους, όμως οι ανάγκες τους, οι προτιμήσεις τους και τα ειδικά προσόντα τους θα πρέπει να λαμβάνονται υπόψη στο μέτρο του δυνατού», χωρίς όμως να θέτει πώς θα συμβεί αυτό πρακτικά, ώστε να υπάρξει τυχόν επανένωση οικογενειών, αλλά και πιο ομαλή ένταξή τους στην καινούργια χώρα τους.
Η Γκάμπι Τσίμμερ από την Ευρωπαϊκή Ενωτική Αριστερά, δήλωσε κατά την Ολομέλεια ότι «δεν πρέπει να επιτρέπουμε στις κυβερνήσεις να ακολουθούν τους εθνικιστικές πολιτικές γιατί η Ευρώπη θα καταστραφεί» και επέκρινε την έλλειψη κοινωνικών προτεραιοτήτων στο πρόγραμμα της Επιτροπής.
Ανάγκη για μόνιμο μηχανισμό μετεγκατάστασης
Κατά τη διάρκεια της ομιλίας του, ο Ζαν Κλοντ Γιούνκερ ζήτησε την έγκριση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου για την πρόταση της Επιτροπής, που πρόκειται να φέρει στις 14 Σεπτεμβρίου, και προβλέπει την υποχρεωτική για τα ευρωπαϊκά κράτη μετεγκατάσταση 120.000 προσφύγων από την Ελλάδα, την Ιταλία και την Ουγγαρία, καθώς και τη δημιουργία ενός μόνιμου μηχανισμού μετεγκατάστασης.
«Η πρώτη προτεραιότητα σήμερα είναι και πρέπει να είναι αντιμετώπιση του μεταναστευτικού (…) Είναι ζήτημα ανθρωπιάς και ανθρώπινης αξιοπρέπειας και για την Ευρώπη αποτελεί ζήτημα ιστορικής ευθύνης (…) Αγωνιζόμαστε ενάντια στο ισλαμικό κράτος. Γιατί δεν είμαστε έτοιμοι να υποδεχτούμε τους ανθρώπους που εγκαταλείπουν αυτή τη χώρα;» δήλωσε, χωρίς να προσδιορίσει επακριβώς ποιος θα είναι ο αγώνας της ΕΕ απέναντι στο Ισλαμικό Κράτος και ποια μορφή θα λάβει. Μία μέρα μετά, την Πέμπτη, ψηφίσθηκε από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο η πρόταση για τροποποίηση του κανονισμού του Δουβλίνου ΙΙ για το θέμα των προσφύγων με 432 ψήφους υπέρ, 142 κατά και 57 αποχές. Η πρόταση ζητά από τα κράτη-μέλη να δημιουργήσουν ασφαλείς και νόμιμες οδούς για τους πρόσφυγες, όπως διαύλους και θεωρήσεις για ανθρωπιστικούς λόγους, με δυνατή την υποβολή αιτήσεων για άσυλο στις πρεσβείες και τα προξενικά γραφεία τους. Παρά την ψήφιση μέτρων για τη διευκόλυνση των προσφύγων, κατά τη διάρκεια της Ολομέλειας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου υπήρξαν και αρκετές πτέρυγες που τοποθετήθηκαν ενάντια στην εγκατάσταση των προσφύγων στην Ευρώπη.
Ακροδεξιά ρητορική και πρακτική
«Όπως ξέρουμε οι περισσότεροι από εκείνους που έρχονται εδώ είναι οικονομικοί μετανάστες. Επιπλέον, υπάρχουν ενδείξεις ότι το Ισλαμικό Κράτος χρησιμοποιεί το μεταναστευτικό ρεύμα για να φέρει τζιχαντιστές στην Ευρώπη. Πρέπει να είμαστε τρελοί για διακινδυνεύουμε έτσι τις κοινωνίες μας» δήλωσε ο Νάιτζελ Φαράζ της ομάδας «Ευρώπη Ελευθερίας και Δημοκρατίας».
Ενώ ο Φλοριάν Φιλιπό από την ευρωομάδα «Ευρώπη των Εθνών και Ελευθεριών» στο ίδιο ακροδεξιό μήκος κύματος ανέφερε πως «τα μεγάλα συμφέροντα που επιθυμούν τους λαθρομετανάστες».
Παράλληλα, την ίδια ώρα που η ΕΕ υιοθετεί τα μέτρα μετεγκατάστασης, αναγνωρίζοντας σιγά – σιγά τις ευθύνες της και ανοίγει τη συζήτηση για την αποτυχία του Δουβλίνου II, η Ουγγαρία ενισχύει τη στρατιωτική της δύναμη στα σύνορα με σκοπό να αποτρέψει την είσοδο των προσφύγων στη χώρα. Η Αυστρία για τον ίδιο λόγο, από την πλευρά της, σταμάτησε τα σιδηροδρομικά δρομολόγια Αυστρίας – Ουγγαρίας, ενώ η Δανία διέκοψε τη σιδηροδρομική της σύνδεση με τη Γερμανία λόγω της επιβίβασης προσφύγων σε αυτά, αποδεικνύοντας πως ακόμα πρέπει να γίνουν πολλά βήματα ώστε η Ευρώπη να σταματήσει να είναι φρούριο και να γίνει η Ευρώπη των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και αξιών.
Τζ. Α.
