Ολα τα κόμματα της αριστεράς έχουν ταχθεί υπέρ της ενότητας, κανένα, όμως, δεν κάνει το βήμα, ώστε να υπάρξει κάποιο αποτέλεσμα, ενδεχομένως κάποια αρχή. Έτσι μέχρι και σήμερα, λίγες ημέρες πριν στηθούν οι κάλπες της 26ης Μαΐου, οι αριστεροί ψηφοφόροι θα έχουν τη δυνατότητα να επιλέξουν μεταξύ επτά ψηφοδελτίων: της Εργατικής Πάλης, του Νέου Αντικαπιταλιστικού Κόμματος (NPA), της Ανυπότακτης Γαλλίας (του Ζ.Λ. Μελανσόν), του Γαλλικού ΚΚ, της Γκενερασιόν (του Μπενουά Αμόν, υποψήφιου του Σ.Κ στις προεδρικές), του Δημόσιου Χώρου (από ομάδα σοσιαλιστών και όχι μόνο), του Σοσιαλιστικού Κόμματος και των Οικολόγων-Πρασίνων (EELV).
Επτά, λοιπόν, ψηφοδέλτια του αριστερού χώρου, χωρίς να αποκλείεται ακόμα να προστεθεί και μια λίστα των «Κίτρινων Γιλέκων»… Το χειρότερο, όμως είναι πως καμία από τις λίστες δεν φαίνεται ότι μπορεί να πάρει το 10% των ψήφων. Η Ανυπότακτη Γαλλία και οι Οικολόγοι-Πράσινοι (EELV) που ανταγωνίζονται σύμφωνα με τις δημοσκοπήσεις για την πρώτη θέση συγκεντρώνουν το 7-8% τω ψήφων. Δηλαδή η πρώτη λίστα θα κερδίσει την πλειοψηφία των ψηφοφόρων της αριστεράς, που θα είναι όμως μειοψηφική στο γενικό αποτέλεσμα! Ασφαλώς, οι δημοσκοπήσεις δεν υποκαθιστούν τις εκλογές. Όμως με την πολιτική «ο καθένας για τον εαυτό του» δεν προμηνύεται ότι μπορεί να συμβεί κάτι πολύ καλό.
Ο ένας για όλους, όχι όμως όλοι για τον ένα
Προς το παρόν, οι συζητήσεις και οι ανταλλαγές προτάσεων συνεχίζουν μεταξύ των κομμάτων για την πραγματοποίηση κάποιας συνεργασίας, αφού στις πολιτικές θέσεις, με πολλές αποχρώσεις, σχεδόν συμφωνούν, μετά βέβαια και τη νέα τοποθέτηση του Ζαν Λικ Μελανσόν που φαίνεται πως εγκαταλείπει το πλάνο Α’ και πλάνο Β’ για την Ευρώπη και μιλάει για την κατάργηση των ευρωπαϊκών συνθηκών και την επανίδρυση. Δηλαδή την οικοδόμηση της Ευρώπης (περισσότερα στη συνέντευξη του Πιερ Κάλφα που δημοσιεύουμε στη συνέχεια).
Οι συζητήσεις γίνονται περισσότερο για τις λίστες και τους επικεφαλής, όπως σχολιάστηκε. Η Ανυπότακτη Γαλλία έχει υποδείξει την Μανόν Ομπρί επικεφαλής της λίστα της, στέλεχος της OXFAM, το Γαλλικό ΚΚ, τον Ίαν Μπροσάτ, αντιδήμαρχο Παρισιού από τα νεώτερα ηγετικά στελέχη του κόμματος, η Εργατική Πάλη την Ναταλί Αρτό, που ήταν υποψήφια και στις προηγούμενες εκλογές, οι Οικολόγοι τον Γιανίκ Ζαντό γραμματέα του κόμματος, ο Μπενουά Αμόν είναι επικεφαλής της λίστας της κίνησης που ηγείται. Το NPA βρίσκεται στη φάση συγκέντρωσης των οικονομικών για τον αγώνα, έτσι η υποψηφιότητα του δεν είναι ακόμα σίγουρη.
Για να ξετυλίξουμε το κουβάρι αυτό, θα αναφερθούμε και σε μερικά ακόμα στοιχεία, στις διαφορετικές εκλογικές στρατηγικές. Οι Πράσινοι που έχουν αέρα στα πανιά τους, όπως συμβαίνει σε όλες τις ευρωεκλογές στις οποίες συγκέντρωναν ένα ποσοστό αρκετά πάνω από τις εθνικές εκλογές, ελπίζουν για ένα καλό αποτέλεσμα. Η Ανυπότακτη Γαλλία εκτιμά πως μπορεί να στηριχθεί στο εκλογικό ποσοστό που πήρε ο Ζ.Λ. Μελανσόν στις προεδρικές εκλογές, πριν από δύο χρόνια περίπου, γι΄ αυτό έχει αποφασίσει και έχει δηλώσει πως δεν επιθυμεί καμία συνεργασία.
Οι άλλες δυνάμεις για το ζήτημα των συνεργασιών έχουν μια άλλη εντελώς διαφορετική αντίληψη. Ο Μπενουά Αμόν δεν έχει σταματήσει να εργάζεται (όπως αναφέρθηκε) υπέρ της συμμαχία με το Γαλλικό ΚΚ. Το ίδιο επιθυμεί κι αυτό, αν και δεν έχει δώσει θετική απάντηση. Πάντως κινδυνεύουν και τα δύο πολιτικά σχήματα χωρίς συνεργασία να παραμείνουν εκτός ευρωβουλής, γιατί δυσκολεύονται να συγκεντρώσουν το 5% των ψήφων που είναι αναγκαίο για την εκλογή των ευρωβουλευτών.
Η στάση αυτή του Γαλλικού ΚΚ έχει σχέση με την εσωτερική του κατάσταση και την απόφαση του πρόσφατου συνεδρίου του (τον περασμένο Νοέμβριο) να διεκδικήσει σε όλες τις εκλογικές μάχες και τις ευρωεκλογές αυτόνομα την ψήφο του λαού. Μετά τις εξελίξεις στο Μέτωπο της Αριστεράς, την αποχώρηση του Ζ.Λ. Μελανσόν και τον πόλεμο που κήρυξε κατά του Γαλλικού ΚΚ, θεωρεί ότι τα χαμηλά ποσοστά που συγκέντρωσε στις βουλευτικές εκλογές και την κρίση ταυτότητας που πέρασε, οφείλονται σε αυτές τις συνεργασίες.
Τέλος, παραμένουν οι λίστες του Δημόσιου Χώρου και του Σοσιαλιστικού Κόμματος, ο ηγέτης του Ολιβιέ Φορ μάλλον είναι υποχρεωμένος να είναι επικεφαλής της λίστας. «Γιατί κανείς δεν θέλει να αναλάβει το τιμόνι του Τιτανικού», όπως αναφέρθηκε από επιφανή στελέχη του κόμματος. Έτσι η Σεγκολέν Ρουαγιάλ αρνήθηκε, όπως και άλλα στελέχη, να αναλάβει αυτή την ευθύνη. Ωστόσο, το ΣΚ θα μπορέσει με βάση τις δημοσκοπήσεις να πάρει το 5% και να εκλέξει ευρωβουλευτή.
Μ. Κ.
ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΟΥ ΠΙΕΡ ΚΑΛΦΑ, ΣΥΝΠΡΟΕΔΡΟΥ ΤΟΥ ΙΔΡΥΜΑΤΟΣ ΚΟΠΕΡΝΙΚΟΣ
«Βγείτε από τις συνθήκες ηλίθιοι!»
Με τον τίτλο αυτό, ο Ζ.Λ. Μελανσόν έγραψε άρθρο απάντηση στην επιστολή του Εμανουέλ Μακρόν, χωρίς να αναφέρεται στο πλάνο Α’ και Β’. Το άρθρο αυτό αποκρυπτογραφεί ο Πιερ Καλφά του Ιδρύματος Κοπέρνικος.
Ποια η σκέψη σας για το κείμενο αυτό;
Βασικά πρόκειται για ένα πολύ καλό κείμενο-παρέμβαση. Με το κείμενο αυτό τίθενται τα ουσιαστικά ευρωπαϊκά διακυβεύματα: να τελειώνουμε με τη νεοφιλελεύθερη και αντιδημοκρατική πολιτική της Ευρώπης, από τη μια. Και, από την άλλη, να ανοίξει η προοπτική μιας Ευρώπης της αλληλεγγύης και του σεβασμού των οικολογικών αιτημάτων. Η σημερινή Ευρώπη μας οδηγεί σ΄ ένα σπιράλ χωρίς τέλος στην οικονομική και κοινωνική επιβράδυνση. Βλέπουμε ότι οι ευρωπαίοι ηγέτες επιχειρούν να θέσουν σε εφαρμογή έναν κύκλο ανάπτυξης με τα οικονομικά τους προγράμματα. Αυτό που συμβαίνει, όμως, είναι η οικονομική στασιμότητα και το χειρότερο, μια νέα ύφεση.
Ποια εξέλιξη βλέπετε στο λόγο του Ζ.Λ. Μελανσόν για την ΕΕ;
Αυτό που με εντυπωσιάζει είναι η απουσία αναφοράς στη στρατηγική του πλάνου Α’ και πλάνου Β΄. Μιας στρατηγικής που είχε προκαλέσει αντιπαραθετικές ερμηνείες. Εδώ τα πράγματα είναι αρκετά καθαρά. Πρόκειται για τη διακοπή με τις ευρωπαϊκές συνθήκες, με προοπτική την επανίδρυση, δηλαδή την οικοδόμηση της Ευρώπης.
Ο Μελανσόν γράφει ότι η «προϋπόθεση» για μια άλλη ευρωπαϊκή πολιτική είναι η έξοδος «από τις συνθήκες (που οργανώνουν την κοινωνική και οικονομική ζωή) της ΕΕ». Είναι δυνατόν χωρίς την εγκατάλειψη της ΕΕ;
Ναι, χωρίς αμφιβολία είναι δυνατή, μπορούμε να μην υπακούσουμε στην ΕΕ και στις συνθήκες. Μπορούμε ακόμα να κερδίσουμε στο πλαίσιο των διαπραγματεύσεων τις εξαιρέσεις σε σχέση με την εφαρμογή των συνθηκών. Το Ηνωμένο Βασίλειο είχε απαιτήσει και είχε κερδίσει να εξαιρεθεί από κάποιες οδηγίες της ΕΕ. Θα πρέπει να εφαρμόσουμε ένα πρόγραμμα ρήξης με το νεοφιλελευθερισμό, κάτι που προϋποθέτει ότι θα πρέπει να δημιουργήσουμε ένα άλλο συσχετισμό δυνάμεων με τους ευρωπαϊκούς θεσμούς. Όμως, όταν κάποιος μπαίνει σε μια διαδικασία διαπραγμάτευσης σκληρής, δεν μπορεί να δει εκ των προτέρων την κατάληξη. Το να φύγει κάποιος από την ΕΕ, δεν είναι προϋπόθεση, ούτε ένας στόχος. Όμως, δεν μπορεί να προβλέψει ποιες θα είναι οι συνέπειες μιας πολιτικής μάχης σε μια συγκεκριμένη στιγμή.
Ποια είναι η άποψή σας γι΄ αυτό που γράφει ο Ζ.Λ. Μελανσόν: «ο φόβος για τους Ρώσους είναι αυθαίρετος. Πρόκειται για φυσικούς εταίρους» και «είναι δυνατόν να αρχίσουμε μια καινούργια εποχή του ανθρώπινου πολιτισμού. Συνεπώς, μπορούμε εδώ στην πιο πλούσια και καλλιεργημένη ήπειρο, εάν αναλάβουμε ένα διαπραγματεύσιμο προστατευτισμό με τον κόσμο, να διαμορφώσουμε τέτοιες ανθρωπιστικές νόρμες ενός νέου κοινού ορίζοντα, για τα εκατομμύρια ανθρώπων»;
Ο Ζ.Λ. Μελανσόν υποτιμά το ρωσικό επεκτατισμό και τον εθνικισμό. Η Ρωσία δεν είναι σήμερα ένα δημοκρατικό κράτος και έχει ένα αρνητικό βάρος απειλής για τις δημοκρατικές ελευθερίες των γειτόνων της. Προφανώς η Ρωσία είναι ένας «εταίρος», όπως και οι ΗΠΑ, αυτό δεν μας εμποδίζει να καταγγείλουμε τον αμερικανικό ιμπεριαλισμό. Δεν μπορούμε να πούμε σήμερα ότι η Ρωσία, όπως και η Ευρώπη, ότι παίζουν ένα θετικό ρόλο στις σχέσεις μεταξύ των χωρών. Για τον προστατευτισμό υπάρχει μια παλιά διαφωνία. Εφαρμόζοντας προστατευτικά μέτρα επιδεινώθηκε αισθητά ο εμπορικός πόλεμος ανάμεσα στα έθνη (…) Θα πρέπει να βγούμε από το δίλημμα ανάμεσα στον προστατευτισμό και τις ελεύθερες-ανταλλαγές, π.χ. με μέτρα όπως οι φόροι για την απόσταση μεταφοράς εμπορευμάτων λόγω οικολογικού κόστους και μεταφορών ή να απαγορευθούν οι εισαγωγές που προέρχονται από περιοχές επιβλαβείς για την υγεία.
