Το πολιτικό τοπίο στη Γαλλία, ένα χρόνο πριν τις προεδρικές εκλογές, είναι πυκνό. Ο Ζαν Λυκ Μελανσόν από τις αρχές του μήνα δήλωσε παρών στη διεκδίκηση της προεδρίας επιδιώκοντας να εκμεταλλευτεί τα προβλήματα της Ενωμένης Αριστεράς. Πριν την ανακοίνωση της απόφασης φαίνεται πως υπήρξαν και κάποιες διαδικασίες – ψηφοφορίες στην Ανυπότακτη Γαλλία, από τις οποίες προέκυψε η εντολή να ηγηθεί για τέταρτη φορά στη μάχη για την προεδρία με 96,6%. Η ανακοίνωση είναι πρόωρη και αυτό δεν οφείλεται «στη συνέχιση του πολέμου, στην κλιματική επιβάρυνση και την οικονομική και κοινωνική κρίση», όπως είπε ο ίδιος. Οφείλεται στην τακτική του να αιφνιδιάζει τους αντιπάλους του, οι οποίοι δηλώνουν και αυτοί πρόθεση να είναι υποψήφιοι, όπως ο Φρανσουά Ρουφέν από την Αριστερά ή ο ρεπουμπλικάνος Ροντέο Μπρουνό. Οφείλεται επίσης και στη δύσκολη κατάσταση στην οποία έχει περιέλθει η ενωμένη Αριστερά, η οποία τελικά κατόρθωσε να παραβρεθεί στην εκδήλωση για τον εορτασμό των 90 χρόνων από την ίδρυση του Λαϊκού Μετώπου και να δρομολογήσει προκριματικές εκλογές για την ανάδειξη κοινού υποψηφίου της Αριστεράς τον Οκτώβριο. Στην εκδήλωση αυτή παραβρέθηκαν οι Οικολόγοι, ο γραμματέας του ΣΚ, Ολιβιέ Φορ, οι πρώην βουλευτές Κλ. Οντέν, Φ. Ρουφέν, η Λ. Καστέτ (προταθείσα από το Νέο Λαϊκό Μέτωπο για την πρωθυπουργία στις εκλογές του 2024 που απέρριψε τότε ο Φ. Ολάντ). Μετείχαν επίσης πολλά στελέχη της κοινωνίας των πολιτών: κινήματα, συνδικαλιστές, συλλογικότητες. Κεντρικό σύνθημα είναι «Ενότητα για τη νίκη 1936 – 2026». Όλοι ήθελαν να τιμήσουν την κληρονομιά του ’36 και να αναδείξουν την ανάγκη η Αριστερά να ξεπεράσει τις διασπάσεις, να αντιμετωπίσει την Άκρα Δεξιά και να αναλάβει κυβερνητικές ευθύνες.
Η πρωτοβουλία αυτή, όμως, σκοντάφτει στις δυσκολίες που αντιμετωπίζει το ΣΚ, το οποίο παραμένει βαθειά διχασμένο, παρά το γεγονός ότι η πλειοψηφία του στηρίζει τον Ολιβιέ Φορ. Όμως η παλιά φρουρά επιμένει στις αντιλήψεις περί λιτότητας και νεοφιλελεύθερων μέτρων που οδήγησαν στην ήττα του Ολάντ το 2014. Το ίδιο ιδεολογικό φορτίο βαραίνει και τον γνωστό ευρωβουλευτή Ραφαέλ Γκλούξμαν, που επιδιώκει επίσης τη δική του υποψηφιότητα. Επιπλέον, σημειώνεται ότι η παραίτηση του προέδρου της κοινοβουλευτικής ομάδας του ΣΚ, Μπόρις Βαλό, μετά από τη διαφωνία του με τον Ολιβιέ Φορ, περιέπλεξε και επιβράδυνε τις εξελίξεις για την υπόδειξη κοινού υποψηφίου της Ενωμένης Αριστεράς. Ο ίδιος, μάλιστα, προτείνει τη συγκρότησης μιας νέας πληθυντικής Αριστεράς, με τον Ολιβιέ Φορ να απαντά ότι απαιτείται πνεύμα υπευθυνότητας.
«Μελανσόν ο μόνος εκφραστής της Αριστεράς»
«Ο Ζαν Λυκ Μελανσόν θέλει να εκφράσει μόνος του την Αριστερά της ρήξης, είναι ο μόνος ικανός να οδηγήσει τη χώρα σε ριζικές μεταρρυθμίσεις και ένα καλύτερο μέλλον», υποστηρίζουν συνεργάτες του και, εξάλλου, «όλα έχουν ειπωθεί και γραφτεί σε λευκό ταμπλό με μαύρα γράμματα», δηλαδή είναι γραμμένα στο γνωστό βιβλίο «Το Κοινό μας Μέλλον». Επισημαίνεται ότι με την επιστροφή του ο Μελανσόν επιχειρεί να αποφορτίσει το διχαστικό κλίμα που είχε προκύψει από τις αναφορές του στον ρατσισμό, τη νέα Γαλλία και τα μεταναστευτικά ρεύματα. Επιδιώκει επίσης να εμφανιστεί ως ο υποψήφιος της συμφιλίωσης όλων των Γάλλων με το σύνθημα «όλοι μαζί κατά εκείνων που φροντίζουν μόνο για τον εαυτό τους», όπως γράφει το περιοδικό Regard. Τέλος, όπως δηλώνει, αντίπαλός του είναι ο Εθνικός Συναγερμός της Λεπέν και του Μπαρντελά, τους οποίους και θα νικήσει.
Αναλυτές επισημαίνουν ότι δεν θα ακολουθήσει έναν ακραίο και διχαστικό προεκλογικό λόγο, προκειμένου να μη μεταφέρει το κλίμα της έντασης από τον πρώτο στον δεύτερο γύρο των εκλογών. Δύσκολο ομολογουμένως έργο, καθώς η πολιτική και μιντιακή ελίτ ήδη οξύνει το κλίμα σε βάρος του, ενώ από την άλλη έχουν ανοίξει ορθάνοιχτα τις πόρτες στον Μπαρντελά και τείνουν ευήκοον ους στις προτάσεις του! Αυτή η τακτική της ελίτ φαίνεται πως «ενοχλεί» τη Λεπέν, καθώς αυτή εμφανίζεται, υποκριτικά, να θέλει τον Εθνικό Συναγερμό να εξακολουθήσει να είναι ο εκφραστής των απλών ανθρώπων και των λαϊκών τάξεων.
Απούσα η Αριστερά από τον λόγο του Μελανσόν
Ο Μελανσόν ξέρει καλά από την εμπειρία των εκλογών ότι για να έχει πιθανότητες εκλογής ο ίδιος, εάν βρεθεί στον δεύτερο γύρο, θα πρέπει να προσελκύσει τους ψηφοφόρους της Αριστεράς, να τους πείσει για τη «στρατηγική χρήση της ψήφου», όπως συνήθως συμβαίνει στον δεύτερο γύρο. Από τη μεριά του, όμως, είναι εντυπωσιακή η απουσία αναφοράς στην άλλη Αριστερά, την Ενωμένη Αριστερά. Βέβαια μπορεί κανείς να ισχυριστεί πως έχει καλέσει τους Οικολόγους και τους Κομμουνιστές να τον ακολουθήσουν… Όποιος δεν ακολουθεί ήδη καταγγέλλεται πως θα είναι υπεύθυνος για ενδεχόμενες αρνητικές επιδόσεις. Οι Οικολόγοι έχουν απαντήσει πως θα επιμείνουν σε κοινό υποψήφιο της Αριστεράς και της Οικολογίας και στις προκριματικές για την ανάδειξή του. Το ΚΚΓ θα δώσει την απάντησή του στο Συνέδριο που θα γίνει στις αρχές Ιουνίου. Ωστόσο, παραμένει πιστό στην ενότητα με πυκνές αναφορές στο Λαϊκό Μέτωπο του ’36 και στην προσπάθεια συγκρότησης του κοινωνικού μπλοκ. Το Συνέδριο θα χαράξει τη νέα γραμμή του κόμματος μετά από τη συζήτηση των πολιτικών θέσεων, των συμμαχιών, την εκλογή γραμματέα και την ενδεχόμενη υποψηφιότητά του στις προεδρικές εκλογές. Στην ερώτηση για τον κίνδυνο ανόδου της Ακροδεξιάς στην εξουσία από την έλλειψη συνοχής της Αριστεράς, ο Ρουσσέλ απάντησε ότι «δεν συζητάμε για τον Μελανσόν, τον Γκλούξμαν ή οποιονδήποτε άλλον από το μακρονικό στρατόπεδο και φυσικά τη Δεξιά».
Πάντως, όπως αναφέρει ο Ροζέ Μαρτελί «ο λαός της Αριστεράς έχει ταχτεί υπέρ της ενότητας. Όμως, οι οργανωμένες δυνάμεις και οι ηγέτες τους σκέφτονται κάπως διαφορετικά. Τώρα είναι κάπως αργά… Όμως ποιος μπορούσε να πιστέψει την άνοιξη του ’34 ότι η Γαλλία του Λαϊκού Μετώπου θα κέρδιζε το καλοκαίρι. Ποτέ δεν είναι αργά. Εξάλλου υπάρχει και το πρόσφατο παράδειγμα του καλοκαιριού του 2024 όταν το Νέο Λαϊκό Μέτωπο ανέπτυξε μια δυναμική που εμπόδισε τελικά την άνοδο της Ακροδεξιάς στην κυβέρνηση. Ήταν όμως όλη η Αριστερά εκεί και εκατοντάδες χιλιάδες κινητοποιήθηκαν στους δρόμους».
Φωτογραφία: Denisse Leon / Unsplash
