«Ο ριζοσπαστισμός των στόχων δεν συνδέεται με την πολιτική ανηθικότητα»
Στις αρχές Μαΐου κυκλοφόρησε το βιβλίο–έρευνα που συνέγραψαν οι δημοσιογράφοι Σαρλότ Μπελάις της Liberation και Ολιβιέ Μπερού της Le Monde, που εκδόθηκε από τον οίκο Flammarion. Πρόκειται για ένα βιβλίο που αναφέρεται στην εσωτερική ζωή και τις λειτουργίες της Ανυπότακτης Γαλλίας, της οποίας ως γνωστόν ηγείται ο Ζαν Λυκ Μελανσόν. Στην έρευνα αυτή κατέθεσαν τη μαρτυρία τους χωρίς καμία επιφύλαξη πολλά στελέχη, αλλά και απλά μέλη του κινήματος. Πρόκειται, δηλαδή, για αφηγήσεις και πληροφορίες συγκεντρωμένες σε πάνω από 300 σελίδες. Για την εργασία αυτή πολλοί αναγνώστες μπορεί να μην έχουν να μάθουν πολλά, καθώς πολλά γεγονότα και η αυταρχικότητα του ζεύγους Μελανσόν – Τσικιρού (σύντροφος του προέδρου και βουλευτής του Παρισιού) ήταν ήδη γνωστά, τα οποία όμως δεν είχαν συζητηθεί ευρύτερα. Και αυτό που είναι εντυπωσιακό με την έκδοση αυτή, είναι ότι για αυτά μίλησαν πολλοί δίνοντας μια εικόνα για τη «συστημική και τοξική φύση της λειτουργίας αυτού του πολιτικού οργανισμού», αναφέρει στην ηλεκτρονική του έκδοση το περιοδικό Regard –πρόκειται για το ιστορικό περιοδικό που ήταν πιο κοντά στο ΚΚΓ και τα τελευταία χρόνια στον Μελανσόν.
Βουλευτές μαθαίνουν τη διαγραφή τους από τα ΜΜΕ
Οι συγγραφείς αναφέρονται στις περιπτώσεις της ρήξης του Μελανσόν με βουλευτές της Ανυπότακτης Γαλλίας, οι οποίοι έμαθαν από τα μίντια πως δεν ανήκουν πια στην κοινοβουλευτική ομάδα του κόμματος. Και, βέβαια, αποκλείστηκαν από τα ψηφοδέλτια του κόμματος στις βουλευτικές εκλογές του 2023. Ωστόσο, οι βουλευτές αυτοί επανεξελέγησαν ως υποψήφιοι με τα ψηφοδέλτια του Νέου Λαϊκού Μετώπου. Μεταξύ αυτών είναι Κλεμαντίν Οντέ, Φρανσουά Ρουφέν, Αλέξις Κουρμπιέρ και Ντανιέλ Σιμονέ.
Η ίδια κατάσταση επικρατεί σε όλη την Ανυπότακτη Γαλλία. Δεν υπάρχουν εσωτερικές διαδικασίες, δεν λαμβάνονται συλλογικές αποφάσεις, δεν διενεργούνται ψηφοφορίες. Σημειώνεται, μάλιστα, ότι ούτε πριν, ούτε μετά την ίδρυση της Ανυπότακτης Γαλλίας, το 2017, δεν έχει διεξαχθεί κανένα συνέδριο. Η δημοσιογράφος της Liberation αναφέρει χαρακτηριστικά πως ο Μελανσόν συγκρότησε σιγά – σιγά μια ομάδα που είναι πρόθυμη να τον οδηγήσει στην «εξουσία»… Και για τους δύο συγγραφείς, οι διαγραφέντες παλιοί και έμπειρα στελέχη αντικαταστάθηκαν από ανθρώπους της προσωπικής εμπιστοσύνης του Μελανσόν, όπως αναφέρει η Ντανιέλ Σιμονέ.
Η καλύτερη άμυνα είναι η επίθεση
Αλλά πώς αντέδρασε ο Μελανσόν και το επιτελείο του μετά από αυτές τις αποκαλύψεις; Με επιθέσεις, όπως καταγγέλλει ο εκδοτικός οίκος Flamarion, ζητώντας παράλληλα την ανεμπόδιστη κυκλοφορία του βιβλίου. Τονίζεται ότι αμέσως υψώθηκε ένα τείχος προστασίας του Μελανσόν, ενώ η πρόεδρος της κοινοβουλευτικής ομάδας M. Πανό δήλωσε ότι πρόκειται για συρραφή κουτσομπολιών και ψευδών ειδήσεων με στόχο την αμαύρωση του κινήματος. Πρόσθεσε δε ότι στο βιβλίο αυτό δεν βρίσκεται καμία πολιτική πρόταση. Η ηγεσία της Ανυπότακτης Γαλλίας θεωρεί πως σκόπιμα κυκλοφόρησε το βιβλίο αυτό, καθώς πλησιάζει η εκλογή νέου προέδρου της Δημοκρατίας το 2027. Ο Μελανσόν, ωστόσο, έχει ήδη δηλώσει ότι θα είναι για μια ακόμη φορά υποψήφιος για την προεδρία, χωρίς καμία διαδικασία και συζήτηση, θεωρώντας ότι έτσι θα τον ακολουθήσει σύμπασα η Αριστερά…
Γιατί σιώπησαν;
Αυτά σε ό,τι αφορά την πλευρά Μελανσόν. Από την άλλη, έχει τεθεί το ερώτημα και περιμένει απάντηση: «αφού γνώριζαν –όπως οι διαγραφέντες βουλευτές– και έζησαν αυτό το αυταρχικό καθεστώς, γιατί δεν μίλησαν;». Βέβαια υπάρχουν και αυτοί που μίλησαν, αλλά δεν προχώρησαν σε ουσιαστικές κινήσεις προκειμένου να μη βλάψουν την «κοινή υπόθεση», όπως η Γκαρντόν και η Σιμονέ.
Το ζήτημα της δημοκρατίας και της εσωτερικής βίας από την πλευρά Μελανσόν έμεινε εκτός της δημόσιας συζήτησης. Η Κλεμαντέν Οντέ είχε επισημάνει ότι με την τακτική αυτή θα περιθωριοποιηθούν όσοι και όσες εκφράζουν ενίοτε μια διαφορετική άποψη από αυτές του ηγετικού πυρήνα. Ο Μελανσόν, από το 2022, είχε δηλώσει πως η Ανυπότακτη Γαλλία «θα είναι ένα δημοκρατικό κόμμα, αλλά χωρίς αυτόν…». Όπως φαίνεται, το μήνυμά του πέρασε. Μερικά μέλη δυσανασχέτησαν, αλλά τελικά το αποδέχτηκαν.
Τώρα, λοιπόν, όλα αυτά έχουν τεθεί στο τραπέζι. «Τι περιμένουμε από τους ηγέτες της Ανυπότακτης Γαλλίας;», αναρωτιέται το περιοδικό Regard. «Να σταματήσουν να αγνοούν την πραγματικότητα», επισημαίνει το περιοδικό και συνεχίζει: «πάνω απ’ όλα να σταματήσουν τις μεθοδεύσεις και αυτές τις αντιδημοκρατικές πρακτικές, τον κυνισμό και την αλαζονεία… Γιατί αυτό που απειλείται, από την ιστορία που περιγράφεται στο βιβλίο, είναι η ίδια η ιδέα του ριζοσπαστισμού». Είναι αλήθεια ότι η Ανυπότακτη Γαλλία έχει στους κόλπους της νέους ακτιβιστές, οι οποίοι μερικές φορές είναι πολύ τολμηροί. Αλλά θα πρέπει να μάθουν να εκδηλώνουν τις δυνατότητές τους με διαφορετικό τρόπο. «Δεν είναι δυνατό να επιτρέψουμε να συνδεθεί ο ριζοσπαστισμός των στόχων με την πολιτική ανηθικότητα», τονίζει χαρακτηριστικά το Regard.
Πώς αντέδρασαν τα άλλα κόμματα της Αριστεράς
Έχουν αποφύγει να πάρουν θέση για τις αποκαλύψεις αυτές, προκειμένου αφενός να αποφύγουν να εμπλακούν σε μια διαμάχη όπως την αντιλαμβάνεται ο Μελανσόν και αφετέρου να διαφυλάξουν το πνεύμα και το κλίμα της ενότητας του Μετώπου, ενόψει των επερχόμενων προεδρικών εκλογών. Για τα κόμματα αυτά, το Σοσιαλιστικό και των Οικολόγων, προέχει η αλλαγή στη γαλλική κοινωνία και η άρση των αδιεξόδων της, καθώς και η αναχαίτιση της Ακροδεξιάς και της ακροκεντρώας Δεξιάς. Εξαίρεση στη στάση αυτή αποτέλεσε η στάση του γ.γ. του ΚΚΓ, Φαμπιέν Ρουσσέλ, ο οποίος, απαντώντας σε δημοσιογράφο της Le Monde, δήλωσε πως «το βιβλίο αυτό δεν θα αλλάξει τη γνώμη των Γάλλων για τον Μελανσόν» και συνέχισε: «Από αυτά που ήρθαν στη δημοσιότητα σχετικά με τη συμπεριφορά της ηγεσίας της Ανυπότακτης Γαλλίας, κατάλαβα ότι προσεγγίζει τη συμπεριφορά μιας σέχτας, η οποία βρίσκεται κάτω από την επιρροή του ζεύγους Μελανσόν – Τσικιρού… Δεν είναι ωραίο να βλέπεις μια τέτοια κατάσταση, όταν μάλιστα βρισκόμαστε μπροστά στις εκλογές του 2027. Είναι μεγάλη ανάγκη να επικρατήσει η δημοκρατία στο κίνημα της Ανυπότακτης Γαλλίας, αλλά και στη χώρα μας, τη Γαλλία». Και πρόσθεσε: «Ο Ζαν Λυκ Μελανσόν δεν είναι μια καλή υποψηφιότητα, μια καλή επιλογή για τη Γαλλία… Θα πρέπει να δοθεί η δυνατότητα στους Γάλλους να ψηφίσουν με βάση ένα πρόγραμμα για να σταματήσει ο κατήφορος της χώρας».
