Η κυβέρνηση δεν κέρδισε το στοίχημα. Η κοινωνική σύγκρουση που έχει ξεσπάσει για να μην περάσει η αντιμεταρρύθμιση του συνταξιοδοτικού συστήματος συνεχίστηκε και συνεχίζεται τις ημέρες των εορτών των Χριστουγέννων και της Πρωτοχρονιάς. Η απεργία των σιδηροδρομικών και των εργαζομένων στο μετρό δεν ανεστάλη, συνεχίζεται για τέταρτη εβδομάδα χωρίς να διαφαίνεται καμία προοπτική διεξόδου. Αντίθετα, οι αγωνιστικές πρωτοβουλίες πολλαπλασιάζονται με μπλοκαρίσματα δρόμων, διακοπές του ρεύματος, σταμάτημα της παραγωγής καυσίμων και διαδηλώσεις, όπως αυτή που πραγματοποιήθηκε χθες Σάββατο, 28 του μήνα. Έτσι δημιουργήθηκε μια κατάσταση που έκανε δύσκολες και αυτές τις «γιορταστικές εκδηλώσεις» (τα χριστουγεννιάτικα ρεβεγιόν). Ενώ 40 περίπου χορευτές της Όπερας του Παρισιού που βρίσκονται σε απεργία, έδωσαν μια απρόβλεπτη παράσταση την Τρίτη το βράδυ παρουσιάζοντας την «Λίμνη των Κύκνων». Η παράσταση έγινε γιατί, όπως είπε μια 23χρονη χορεύτρια, «η τέχνη μας κινδυνεύει» και άλλος συνάδελφός της συνδικαλιστής συμπλήρωσε: «Εάν επιθυμείτε να μας βλέπετε να χορεύουμε αυτό τον ωραίο χορό, δεν μπορούμε μέχρι τα 64 χρόνια μας να τον χορεύουμε, δεν είναι δυνατόν», όπως τους υποχρεώνει η μεταρρύθμιση Μακρόν.
Αυτές οι αγωνιστικές κινητοποιήσεις θα συνεχιστούν, σύμφωνα με τα συνδικάτα, ενώ παράλληλα από πολλές συλλογικότητες πυκνώνουν οι εκδηλώσεις αλληλεγγύης προς τους απεργούς. Γιατί «η κάθε απεργία έχει ένα κόστος (…) και όσοι σήμερα αγωνίζονται, υπερασπίζονται μια δική μας υπόθεση (…) Γι΄ αυτό είναι σημαντικό το κίνημα να αντέξει και να διευρυνθεί (…) Εμείς θα στηρίζουμε οικονομικά την απεργία», αναφέρει η ανακοίνωση των διανοουμένων και των καλλιτεχνών (βλέπε στη διπλανή στήλη).
Η κυβέρνηση επιχειρεί να υποβαθμίσει το μέγεθος των κινητοποιήσεων, να καθησυχάσει το κοινό ότι δεν υπάρχει κίνδυνος έλλειψης των καυσίμων λόγω της απεργίας και ταυτόχρονα ανακοίνωσε ότι θα συναντήσει τα συνδικάτα στις 7 Ιανουαρίου για να ξαναρχίσουν οι διαπραγματεύσεις.
Οι διαπραγματεύσεις αυτές θα είναι δύσκολες, γιατί πάνω από αυτές πλανάται η βαριά σκιά από τις αναμνήσεις των κινητοποιήσεων του 1995, που οδήγησαν στην πτώση της κυβέρνησης Ζιπέ. Οι κινητοποιήσεις σήμερα μοιάζουν και έχουν ξεπεράσει σε διάρκεια όλες τις προηγούμενες κινητοποιήσεις των σιδηροδρομικών, όπως αυτές το 1986 – 1987 που δεν ανεστάλησαν ούτε στις γιορτές των Χριστουγέννων και της Πρωτοχρονιάς, για να υπερασπιστούν τους μισθούς και τις συνθήκες εργασίας. Εκτιμάται ότι οι κινητοποιήσεις θα συνεχιστούν. Η επόμενη κινητοποίηση σε όλη τη χώρα έχει ήδη προγραμματιστεί για τις 9 Ιανουαρίου από τα συνδικάτα CGT, FO (Εργατική Δύναμη) και Solidaire, καθώς και τις οργανώσεις της νεολαίας φοιτητών-μαθητών. Θα πραγματοποιηθεί, δηλαδή, δύο ημέρες μετά τη συνάντηση κυβέρνησης – συνδικάτων. Από την οποία δεν προκύπτει τίποτα θετικό, γιατί τόσο ο νέος υπουργός, υπεύθυνος για το συνταξιοδοτικό, Λοράν Πετρασέφσκι, όσο και ο πρωθυπουργός δεν αφήνουν κανένα περιθώριο για ουσιαστικές διαπραγματεύσεις, αφού αποκλείουν την ουσιαστική και σε βάθος συζήτηση για τη βιωσιμότητα και χρηματοδότηση του συνταξιοδοτικού συστήματος. Θέλουν να περιορίσουν τη συζήτηση σε μικροδιορθώσεις. Οδηγούν τις διαπραγματεύσεις σε αποτυχία.
Έτσι ο χρόνος που πέρασε χαρακτηρίστηκε από τους λαϊκούς αγώνες που ξεκίνησαν με τα «Κίτρινα Γιλέκα» και συνεχίζονται με τους αγώνες των συνδικάτων και των εργαζομένων για την υπεράσπιση του κοινωνικού, συνταξιοδοτικού μοντέλου και την απόρριψη της πρόσκαιρης εργασίας. Αυτά τα προβλήματα βρίσκονται στο κέντρο των κοινωνικών- πολιτικών συζητήσεων, των συνδικάτων και των πολιτικών δυνάμεων της αριστεράς, οι οποίες διακηρύττουν πως υπάρχει μια άλλη εναλλακτική λύση για το συνταξιοδοτικό.
Στη λύση αυτή αναφέρεται η κοινή ανακοίνωση των δυνάμεων της αριστεράς, πολιτικών, συνδικαλιστών και κοινωνικών, που βρέθηκαν και συζήτησαν για δεύτερη φορά στην έδρα του Γαλλικού ΚΚ. Στην κοινή αυτή προσπάθεια μετέχουν οι Ευρωπαίοι Οικολόγοι Πράσινοι, η Αριστερή και Κοινωνική Δημοκρατία, οι Ριζοσπάστες της Αριστεράς το Γαλλικό ΚΚ, το Σοσιαλιστικό Κόμμα, καθώς και άλλες οργανώσεις.
Μ. Κ.
ΑΡΙΣΤΕΡΕΣ ΔΥΝΑΜΕΙΣ
Για μια άλλη εναλλακτική πρόταση για το συνταξιοδοτικό
Οι δυνάμεις της αριστεράς και της οικολογίας αναφέρουν σε κοινό τους κείμενο μεταξύ άλλων και τα εξής:
«Η χώρα μας ζει μια μεγάλη κοινωνική κρίση. Η οργή των Γάλλων και των Γαλλίδων κατά της κυβερνητικής μεταρρύθμισης βρίσκεται σε πλήρη αντιστοιχία με την επιθετική της πολιτική στον κοινωνικό τομέα που ακολουθεί εδώ και δυόμισι χρόνια. Με τα σκληρά χτυπήματα ενάντια στη μεγάλη πλειοψηφία των συμπολιτών μας, ενάντια στις δημόσιες υπηρεσίες, οι οποίες αδυνατούν να ανταποκριθούν στις κοινωνικές και κλιματικές ανάγκες, λόγω των τεράστιων ελλείψεων που παρουσιάζουν. Εμείς, οι πολιτικές δυνάμεις που προερχόμαστε από την αριστερά και την οικολογία καταδικάζουμε το περιεχόμενο και τη μέθοδο της μεταρρύθμισης που ανακοίνωσε ο πρωθυπουργός. Ζητάμε να ανοίξει μια ουσιαστική συζήτηση, κατά την οποία θα τεθούν όλα τα προβλήματα πάνω στο τραπέζι και όλες οι προτάσεις για τη βελτίωση του σημερινού συστήματος, χωρίς να εκδηλωθεί καμία κοινωνική επιθετικότητα. Η ουσία του σχεδίου νόμου που ανέπτυξε ο πρωθυπουργός, προϋποθέτει την επιβολή του με τη βία, αφού δεν γίνεται αποδεκτό παρά μόνο από την εργοδοσία, δηλαδή τον ΣΕΒ (MEDEF) και το κόμμα του προέδρου. Το σχέδιο αυτό θα πρέπει να αποσυρθεί, ώστε να μειωθεί η κοινωνική ένταση και να γίνει δυνατή η έναρξη του διαλόγου, να βγει η χώρα από το μπλοκάρισμα που βρίσκεται.
Εμείς όλοι μας συμμεριζόμαστε από κοινού την ίδια διάγνωση– διαπίστωση πως το σημερινό συνταξιοδοτικό σύστημα δεν είναι ελλειμματικό, όπως υποστηρίζει η κυβέρνηση, και δεν θα καταστεί παρά μόνο εάν οι άδικες δημοσιονομικές επιλογές που εφαρμόζονται από την κυβέρνηση, δεν διορθωθούν. Κανένας λόγος δημοσιονομικός ή δημογραφικός δεν επιβάλει την ανάγκη να θυσιάσουν οι Γάλλοι τις συντάξεις τους για να σώσουν δήθεν το συνταξιοδοτικό σύστημα. Όταν οι εργαζόμενοι στο νοσοκομείο, οι εκπαιδευτικοί, οι δυνάμεις ασφάλειας, η δικαιοσύνη ζητούν περισσότερα μέσα, όταν ο λαός ζητά καλύτερες και περισσότερες δημόσιες υπηρεσίες που θα ανταποκρίνονται στις οικολογικές, κλιματικές ανάγκες, εμείς οφείλουμε χωρίς καθυστέρηση να αλλάξουμε πολιτική. Καταγγέλλουμε τις κυβερνητικές μεθόδους, που ανακοινώνει ότι θέλει το «διάλογο», όμως ταυτόχρονα θέτει τους κοινωνικούς εταίρους μπροστά στο δίλημμα να βρουν τα οικονομικά μέτρα (λύσεις) άμεσα. Να βρουν, δηλαδή, λύσεις για ζητήματα που απαιτούνται συζητήσεις και δεν υπάρχει καμία κατεπείγουσα ανάγκη. Η μέθοδος, όμως, είναι δεδομένη. Πρόκειται για αυτή που έχει ήδη επιβληθεί όταν μειώθηκε το επίδομα ανεργίας, με αποτέλεσμα να οδηγηθούν στην προσωρινότητα 1.700.000 χιλιάδες άνεργοι. Συζητώντας για τις ανάγκες πληθυσμού θεωρούμε ότι θα πρέπει να προσφέρουμε στους Γάλλους συντάξεις που θα τους δίνουν τη δυνατότητα να ζουν με αξιοπρέπεια. Να καταργήσουμε τις ανυπόφορες ανισότητες όπου υφίστανται μεταξύ ανδρών και γυναικών. Θα πρέπει να εγγυηθούμε στους νέους την κοινωνική φροντίδα, σε μια Γαλλία αλληλεγγύης ανάμεσα στις γενιές. Όλα τα άτομα θα πρέπει να έχουν μια σύνταξη, περίθαλψη που θα διαπερνάει σαν κόκκινη κλωστή όλη τη ζωή τους. Αυτό το σχέδιο θα πρέπει να διασφαλίσει σε όλους τις προϋποθέσεις για μια αξιοπρεπή διαβίωση μια φροντίδα σε όλη τη ζωή.
Όλοι εμείς προτείνουμε τη βελτίωση του συνταξιοδοτικού συστήματος της αλληλεγγύης με την αναδιανομή του εισοδήματος, χωρίς την αύξηση του ορίου συνταξιοδότησης και την επιμήκυνση του χρόνου εισφοράς. Λύσεις για εναλλακτικές και προοδευτικές υπάρχουν, που διευρύνουν την οικονομική βάση της χρηματοδότησης του συνταξιοδοτικού μας συστήματος με τη δημιουργία θέσεων εργασίας, για μια κοινωνία δικαιοσύνης.
