Η σύγκρουση της κυβέρνησης – συνδικάτων συνεχίζεται και όλα δείχνουν πως θα κλιμακωθεί, παρά την προσπάθεια της κυβέρνησης να πετύχει την εκτόνωση της κοινωνικής έντασης. Ο πρωθυπουργός Εντουάρντ Φιλίπ μετά την «αναποφασιστικότητα» της κυβέρνησής του και την «κακοφωνία» της, όπως αναφέρει χαρακτηριστικά η «Λε Μοντ», ανακοίνωσε μετά από αρκετούς μήνες καθυστέρησης τις λεπτομέρειες του σχεδίου μεταρρύθμισης του συνταξιοδοτικού συστήματος. Η ανακοίνωση αυτή έγινε την περασμένη Τετάρτη, την ώρα που οι διαδηλώσεις συνεχίζονταν σε διάφορες πόλεις, όπως και οι απεργίες –που ξεπέρασαν την εβδομάδα- στους σιδηροδρόμους, στο μετρό και σε άλλους μεγάλους εργασιακούς χώρους. Η αρχιτεκτονική του σχεδίου και ο μηχανισμός που παρουσιάστηκε όχι μόνο δεν καθησύχασε τους εργαζόμενους και τα συνδικάτα, αλλά είχε τα εντελώς αντίθετα αποτελέσματα. Οι πρώτοι που απέρριψαν το σχέδιο αυτό ήταν οι απεργοί που παρακολουθούσαν από τους χώρους εργασίας τον πρωθυπουργό, λέγοντας ένα «όχι», σύμφωνα με τη «Λε Μοντ».
Η κυβέρνηση έδειξε ότι δεν άκουσε την οργή των εργαζομένων, ακόμα κι αυτών που τη συμβούλευαν να δείξει μεγαλύτερη ευαισθησία, όπως έγραψε το σάιτ «OBS» και αποφάσισε να παραμείνει εντελώς αδιάφορη στις προτάσεις των συνδικάτων. Έτσι, ακόμα κι η Γαλλική Συνομοσπονδία Εργασίας CGT, που είναι φιλικά προσκείμενη προς την κυβέρνηση, εξέφρασε την απογοήτευσή της. Ο γ.γ. της Λωράν Μπερζέ δήλωσε ότι η κυβέρνηση ξεπέρασε την «κόκκινη γραμμή» και ότι θα πάρει μέρος στην απεργία μαζί με τ΄ άλλα συνδικάτα στις 17 Δεκεμβρίου.
Ο πρωθυπουργός Εντουάρντ Φιλίπ διαβεβαίωνε τους εργαζόμενους πως η κυβέρνηση με τις προτάσεις της δεν πρόκειται να θίξει κεκτημένα δικαιώματα, η πραγματικότητα όμως είναι διαφορετική. Με το νέο καθεστώς:
• Επιμηκύνεται κατά δύο χρόνια το δικαίωμα για πλήρη συνταξιοδότηση, δηλαδή από τα 62 έτη θα πρέπει να φθάσει στα 64.
• Η ελάχιστη σύνταξη θα είναι 1.000 ευρώ για όλους, εγγυημένη με πλήρη όμως εργασιακή και ασφαλιστική κάλυψη.
Επιχείρηση διάσπασης των εργαζομένων
Η κυβέρνηση επιχείρησε ταυτόχρονα να διασπάσει τους εργαζόμενους και να στρέψει το ένα τμήμα εναντίον του άλλου στα πλαίσια της ίδιας επιχείρησης και στον ίδιο επαγγελματικό χώρο και ακόμα να φέρει σε αντιπαράθεση τη μια γενιά εναντίον στην άλλη και κυρίως τους νέους που μπαίνουν για πρώτη φορά στην εργασία από το 2022, για τους οποίους θα ισχύσει ολόκληρο το μεταρρυθμιστικό πακέτο. Για όσους εργαζόμενους άνδρες και γυναίκες γεννήθηκαν πριν το 1975 δεν θα ισχύσει, ενώ για όσους γεννήθηκαν μετά το 1975 θα ισχύσουν δύο καθεστώτα υπολογισμού για τη συνταξιοδότηση τους. Η κυβέρνηση επέμενε στην κατάργηση των 42 συνταξιοδοτικών καθεστώτων, χωρίς καμία ιδιαίτερη πρόνοια για τις συνθήκες εργασίας, υγιεινής κ.λπ. των εργαζομένων.
Τα συνδικάτα CGT, FSU, Solidaire και οι τρεις οργανώσεις της νεολαίας του UNEF (Εθνική Ένωση Σπουδαστών της Γαλλίας), MNL (Ένωση Κινήματος Λυκείων) και UNL (Εθνική Ένωση Λυκείων) κάλεσαν με ανακοίνωσή τους, τους εργαζόμενους και τους νέους να πάρουν μέρος στις κινητοποιήσεις, δίνοντας ιδιαίτερη έμφαση στην κινητοποίηση της 17ης Δεκεμβρίου. Οι οργανώσεις αυτές συμπίπτουν στην εκτίμηση ότι αν περάσει η μεταρρύθμιση Μακρόν θα σημάνει το τέλος του συνταξιοδοτικού συστήματος έτσι όπως «το γνωρίσαμε στη χώρα μας». Ενός συστήματος που «στηρίζεται στην αλληλεγγύη που αποτελεί πυλώνα της δημοκρατίας και κληρονομιά του προγράμματος του Εθνικού Συμβουλίου Αντίσταση». Στις κινητοποιήσεις θα πάρουν μέρος ακόμα και συνδικάτα που δεν είναι καθόλου εχθρικά προς την κυβέρνηση.
Αριστερά: Μια μεταρρύθμιση επιζήμια για τη χώρα
Εκτός από τα συνδικάτα και τα κινήματα, κατά της μεταρρύθμισης Μακρόν τάχθηκαν όλα τα κόμματα της αριστεράς από την Ανυπότακτη Γαλλία, το ΣΚ, το ΓΚΚ, τους Οικολόγους, το Νέο Αντικαπιταλιστικό Κόμμα, την Εργατική Πάλη, καθώς κι άλλες μικρότερες οργανώσεις, σοσιαλιστικής προέλευσης και οργανώσεις της άκρας αριστεράς. Όλες αυτές οι οργανώσεις ανταποκρίθηκαν στην πρόσκληση του ΓΚΚ να συμμετάσχουν σε μια κοινή, ανοιχτή συζήτηση για να καθορίσουν από κοινού τη στρατηγική της αριστερά. Μια «άλλη αριστερή εναλλακτική πολιτική» όχι μόνο στο κοινωνικό, αλλά και στο «πολιτικό επίπεδο», όπως είπε ο εθνικός γραμματέας του κόμματος Φαμπιέν Ρουσέλ.
Η σύσκεψη είχε καθοριστεί και πραγματοποιήθηκε «κατά μια ευτυχή σύμπτωση» λίγες ώρες μετά τις ανακοινώσεις του πρωθυπουργού, είπε ο Ολιβιέ Μπεζανσενό και συνέχισε: «Εγώ θέλω να ευχαριστήσω τον Εντουάρντ Φιλιπ από το βάθος της καρδιάς μου για την παρέμβασή του, γιατί πιστεύω πως βοήθησε αποτελεσματικά να συγκεντρωθούμε όλοι εμείς εδώ για να συμβάλουμε στις κινητοποιήσεις», σημείωσε με νόημα ο Ολιβιέ Μπεζανσενό.
Ο πρώτος γραμματέας του ΣΚ, Ολιβιέ Φορ, αναφέρθηκε στην ανάγκη του κοινού προγράμματος των αριστερών κομμάτων και στο κοινοβούλιο για να αντιμετωπιστούν οι αντικοινωνικές ρυθμίσεις Μακρόν. Ο Ερίκ Κοκιερέ, βουλευτής της Ανυπότακτης Γαλλίας, υποστήριξε πως τίποτα δεν μπορεί να διαμορφωθεί πέρα και έξω από τις κινητοποιήσεις και τόνισε «την ανάγκη να παραμείνουμε ενωμένοι μέχρι το τέλος, μέχρι την απόσυρση του σχεδίου μεταρρύθμισης». Η εκπρόσωπος της CGT τόνισε πως «κανείς πια δεν θα μπορεί να έχει σαν σημείο αναφοράς στο μέλλον τις συλλογικότητες (τα συνδικάτα) εάν η κυβέρνηση πετύχει το στόχο της (…) γιατί δεν υπάρχει καμία εγγύηση συλλογική για τη διατήρηση και επέκταση των δικαιωμάτων μας. Αυτό έχει ήδη συμβεί με τη μεταρρύθμιση του εργασιακού νόμου».
Πολιτική διέξοδος των κινητοποιήσεων
Η σύσκεψη αυτή των πολιτικών και κοινωνικών οργανώσεων ήταν αναμφισβήτητα αναγκαία για την αντιμετώπιση της μεταρρύθμισης Μακρόν. Όσο και για την ανάγκη να υπάρξει μια πολιτική διέξοδος στις μαζικές λαϊκές κινητοποιήσεις που εκδηλώθηκαν τα δύο τελευταία χρόνια, ιδιαίτερα με τα «Κίτρινα Γιλέκα».
Μετά απ΄ όλ΄ αυτά, η δεύτερη μεγάλη «l΄ acte 2» της κυβέρνησης για την ολοκλήρωση της πενταετίας είναι η μεταρρύθμιση του συνταξιοδοτικού. Πρόκειται για τη «μητέρα των μεταρρυθμίσεων», όπως την αναφέρουν κυβερνητικοί παράγοντες, επιδιώκοντας να κάνουν μια επίδειξη ανοχής και λιγότερης αλαζονείας. Έτσι θα μπορούσε να βρεθεί μια μαγική λύση και να προετοιμαστεί το έδαφος για τη μάχη του 2022 (προεδρικές εκλογές), έχοντας απέναντί του τη Μαρί Λεπέν.
Η δυναμική της μαζικής κινητοποίησης της 5ης Δεκεμβρίου και οι συνεχιζόμενες μέχρι τώρα κινητοποιήσεις, ανακάτεψαν πολύ τα χαρτιά. Οι διαδηλώσεις σε όλες τις πόλεις, μικρές και μεγάλες, των εργαζομένων εκφράζουν την τεράστια οργή που υπάρχει στη χώρα. Η οργή αυτή για να είναι αποτελεσματική, θα πρέπει να είναι και θετική, δίνοντας μια εναλλακτική πολιτική λύση. Αυτή μπορεί να ανατρέψει τους σχεδιασμούς του Μακρόν να εμφανιστεί ο μόνος εγγυητής της δημοκρατίας.
Μ. Κοβάνης
