Φωτογραφία: Μάριος Λώλος
Ήταν ένα φοβερό δυστύχημα, θα γίνει ενδελεχής και επαγγελματική έρευνα, δήλωσε ο εκπρόσωπος του ισραηλινού στρατού για τους 5 νεκρούς δημοσιογράφους του βομβαρδισμού του νοσοκομείου Νάσερ στη Γάζα και πρόσθεσε πως ο IDF δεν στοχεύει αμάχους. Ο εκπρόσωπος αγνόησε επιδεικτικά την έρευνα ισραηλινών υπηρεσιών που καταλήγει ότι 83% των θυμάτων στη Γάζα είναι άμαχοι, κυρίως γυναίκες και παιδιά. Ο στρατιωτικός εκπρόσωπος όφειλε κάτι να πει –να επαναλάβει όσα είπε ο πρωθυπουργός του– ενώ διεθνείς δημοσιογραφικές ενώσεις, ο ΟΗΕ και άλλοι θεσμικοί φορείς κατήγγειλαν τη δολοφονία των ανταποκριτών του Reuters, του Associated Press, του Al Jazeera.
Για τους δεκάδες χιλιάδες νεκρούς Παλαιστινίους, η διεθνής κατακραυγή και οι αποφάσεις του ΟΗΕ δεν πτοούν τον Μπένζαμιν Νετανιάχου, ο οποίος διαμηνύει στον αρχηγό του στρατού πως αν διαφωνεί με την ολοκληρωτική κατοχή της Γάζας, θα τον διαδεχτεί άλλος που θα συμφωνεί. Το δόγμα «σε κάθε νοσοκομείο, σχολείο, οικοδομικό τετράγωνο, βρίσκονται κρυμμένοι σε λαγούμια αρματωμένοι της Χαμάς» παραμένει κυρίαρχο. Για πολλούς καταγγέλλοντες τα εγκλήματα, η εξόντωση γιατρών, νοσηλευτών, δασκάλων, δημοσιογράφων, μελών ΜΚΟ εξυπηρετούν την εξαφάνιση όσων –τεκμηριωμένα και αξιόπιστα– θα μπορούσαν να καταθέσουν ως μάρτυρες της γενοκτονίας ενώπιον διεθνών θεσμικών οργάνων. Πόσα, όμως, μένει να αποκαλυφθούν, όταν η υφήλιος παρακολουθεί καθημερινά την ισοπέδωση της πολύπαθης περιοχής;
Με το βάρος της αλήθειας
Ο πασίγνωστος ισραηλινός δημοσιογράφος Γκιντεόν Λεβί, συνεργάτης της εφημερίδας Χααρέτς, ακούραστος ομιλητής κατά των πολιτικών Νετανιάχου και των εποικισμών των Παλαιστινιακών Εδαφών, σε πρόσφατη συνέντευξη του στον βρετανικό τηλεοπτικό σταθμό Channel 4, ανέφερε πως ελάχιστα απ’ όσα συμβαίνουν στη Γάζα φτάνουν στο Ισραήλ και πως ό,τι φτάνει γίνεται δύσκολα αποδεκτό, ακριβώς επειδή είναι δυσβάσταχτο να αφομοιωθεί η ιδέα ότι το δικό τους κράτος μετατρέπεται σε δολοφόνο και τα παιδιά τους, οι φίλοι των παιδιών τους, επομένως κι αυτοί οι ίδιοι, μετατρέπονται –θέλοντας και μη– σε θύτες, καθώς η εθνική και κοινωνική συνοχή εμπεριέχει τη διαχρονική ταυτότητα του θύματος.
Τα σημερινά θύματα ζουν μια πολύμορφη φρίκη. Πριν μια εβδομάδα, ο ΟΗΕ κήρυξε επισήμως τη Λωρίδα της Γάζας περιοχή λιμού. Ο ισραηλινός πρωθυπουργός απαίτησε να αποσυρθεί η σχετική έκθεση σαν ψευδής. Ανεπισήμως, ο πληθυσμός στερείται τροφής και νερού μήνες τώρα. Τα ρεπορτάζ παρουσιάζουν σμάρια ανθρώπων να ξεχύνονται μήπως προλάβουν τις όποιες διανομές τροφίμων, υπαίθριες αγορές στημένες στα χαλάσματα των άλλοτε συνοικιών, 2 τομάτες και 1 φρούτο κοστίζουν 40 δολάρια. Μιλούν για διανομές – παγίδες, όπου ενήλικες και παιδιά αντί για τροφή, βρίσκουν τον θάνατο. Η ισραηλινή κυβέρνηση απαγόρευσε την είσοδο ξένων δημοσιογράφων.
Η απόφαση για τελική εισβολή και ολοκληρωτική κατοχή της Λωρίδας και της πόλης της Γάζας ήδη υλοποιείται. Το επιχείρημα είναι πάντοτε το ίδιο: επιτακτική ανάγκη για ολοσχερή ήττα της Χαμάς, για την ασφάλεια του Ισραήλ. Εδώ και μια εβδομάδα, οι δυνάμεις του IDF ελέγχουν όλο και περισσότερα εδάφη, ενώ η πόλη βομβαρδίζεται συνεχώς. Οι διαταγές για εκκενώσεις της πρωτεύουσας υποχρεώνουν σχεδόν 1 εκατομμύριο κατοίκους της να κατευθυνθεί στη νότια Γάζα και τα παράλια. Όσοι το κάνουν άμεσα –τους ενημερώνουν οι εισβολείς– θα πάρουν τρόφιμα και ανθρωπιστική βοήθεια, επαληθεύοντας ότι η ισραηλινή κυβέρνηση πεισματικά αρνείται. Τη χρήση της τροφής ως όπλου. Αντίστοιχες εντολές εκκένωσης δίνονται στις χριστιανικές θρησκευτικές αρχές, με τους ιερείς να διαμηνύουν ότι θα παραμείνουν στη θέση τους στην υπηρεσία των πιστών.
Μπρος στον γκρεμό της εξουσίας
Θα μπορούσε να θεωρηθεί ακατανόητο πώς ένας αρχηγός κυβέρνησης υλοποιεί μια απόφαση που του στοίχησε βασικούς εταίρους και την κοινοβουλευτική πλειοψηφία στην Κνεσσέτ. Ο Νετανιάχου έχει πλέον τη στήριξη μόνο των ακροδεξιών θιασωτών του Μεγάλου Ισραήλ και των εποίκων ψηφοφόρων τους, που διεκδικούν συνεχώς νέα εδάφη και αποκρούουν κάθε συζήτηση για διαπραγμάτευση με τη Χαμάς, απαιτώντας την πλήρη ήττα και τον αφοπλισμό της. Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, ο Νετανιάχου αυτοπαγιδεύτηκε στο ίδιο του το σχέδιο, αγνοώντας τις συνεχείς εκθέσεις για την κόπωση του στρατού (όπου η ψυχολογική κατάπτωση και οι αυτοκτονίες πολλαπλασιάζονται), επιστρατεύοντας 60.000 εφέδρους και επιχειρώντας να σπάσει το ταμπού της μη στράτευσης των ορθοδόξων Εβραίων, με τους οποίους βρίσκεται σε ανοιχτή σύγκρουση. Μέσα στη γενική αναταραχή, ο πρ. υπουργός επικεφαλής της κεντροδεξιάς «Εθνικής Ένωσης» Μπένι Γκαντς επιχείρησε να επανέλθει στο προσκήνιο, προτείνοντας σε δύο κεντροδεξιά κόμματα να δημιουργήσουν με το Λικούντ κυβερνητικό συνασπισμό, ώστε να ακυρωθεί η ανάγκη ακροδεξιάς στήριξης. «Δεν στηρίζω τον Νετανιάχου, αλλά τη μοίρα των ομήρων», δήλωσε ο Γκαντς. Κανείς δεν ανταποκρίθηκε.
Η απόφαση για πλήρη κατάληψη της Γάζας και απόρριψη της πρότασης των διεθνών μεσολαβητών για εκεχειρία με την οποία η Χαμάς είχε συμφωνήσει, θέτει τη ζωή όσων ομήρων είναι ζωντανοί (περίπου 50) σε άμεσο κίνδυνο. Αντί για επίδειξη οποιασδήποτε διαλλακτικότητας, επιλέγεται η φυγή προς τα μπρος, με τα στρατιωτικά χτυπήματα να επανέρχονται στα συριακά εδάφη, τα σύνορα με τον Λίβανο και την Υεμένη, πολλαπλασιάζοντας τα μέτωπα των συγκρούσεων. Ο Νετανιάχου διατείνεται πρόθυμος να αναγνωρίσει τη γενοκτονία Αρμενίων και Ποντίων (την ώρα που διαπράττει γενοκτονία ο ίδιος), επιδιώκοντας να αναθερμάνει σχέσεις και συμμαχίες με «μη μουσουλμανικούς, μη αραβικούς λαούς» και ενθαρρύνοντας μέτωπο κατά του Ερντογάν και των συμμάχων του στην περιοχή.
Η θεωρία και η πράξη
Οι δυτικές κυβερνήσεις φρικιούν λεκτικά και πράττουν ελάχιστα. Ο προστάτης του Μπίμπι, Τραμπ, περιορίστηκε σε ένα «ο Νετανιάχου το παράκανε», ενώ εκπονεί το deal της επόμενης μέρας στη Γάζα, « δείγμα του ανθρωπισμού του προέδρου» κατά τους συμβούλους του. Η εξαγγελία Μακρόν για αναγνώριση Παλαιστινιακού κράτους παραμένει εξαγγελία, όπως και η αντίστοιχη του βρετανού πρωθυπουργού που κήρυξε την Palestine Action στη χώρα του παράνομη σαν τρομοκρατική οργάνωση και διώκει όσους συμμετέχουν ή τη στηρίζουν με τον αντιτρομοκρατικό νόμο (φυλάκιση μέχρι 14 χρόνια). Στον αντίποδα, η Αυστραλία απαγόρευσε την είσοδο σε ακροδεξιό ισραηλινό βουλευτή, με την ενθουσιώδη υποστήριξη της τοπικής ισραηλιτικής κοινότητας.
Σε αυτό το εκρηκτικό πλαίσιο, τα φαινόμενα αντισημιτισμού στην Ευρώπη και αλλού πολλαπλασιάζονται, με θύματα εβραϊκές κοινότητες, μνημεία και νεκροταφεία. Το γεγονός ότι ο γραμματέας της Νεολαίας του ΚΚ Γαλλίας και ηγετικά στελέχη του κόμματος καταδίκαζαν δημοσίως τις ενέργειες αυτές, δείχνει την υπαρκτή διόγκωση του προβλήματος και την ανάγκη να αποσυνδεθεί το κίνημα αλληλεγγύης προς τους Παλαιστινίους από την αντισημιτική λογική.
Αν κάτι στηρίζει την ελπίδα της Παλαιστίνης, είναι τα συνεχή κύματα συμπαράστασης και κινητοποίησης εκατομμυρίων ανθρώπων σε όλο τον κόσμο, με κάθε τρόπο. Ακόμα και στο διεθνές κινηματογραφικό Φεστιβάλ της Βενετίας, οι Χοακίμ Φοίνιξ, Ρούνεϊ Μάρα, Μπραντ Πίτ και ο σκηνοθέτης Αλφόνσο Χουαρόν δήλωσαν συμπαραγωγοί της παλαιστινιακής ταινίας «Η φωνή του Χιντ Ρατζάμπ» που θα προβληθεί εκεί, ενώ η Σούζαν Σαράντον ανακοίνωσε τη συμμετοχή της στη Διεθνή Flotilla για τη Γάζα.
Καταλυτική είναι η αντίδραση των Ισραηλινών. Πάνω από 350.000 διαδήλωσαν την Τρίτη στο Τελ Αβίβ, 1 εκατομμύριο την περασμένη εβδομάδα, χιλιάδες άλλοι σχεδόν καθημερινά σε όλη τη χώρα. Δεν απαιτούν μόνο την επιστροφή των ομήρων, αλλά το τέλος του πολέμου και της γενοκτονίας. Με τη συνεχή δράση των ομάδων αλληλεγγύης και συνύπαρξης (Standing Together, Mothers for Peace, Black Day κλπ), η γενοκτονία της διπλανής πόρτας γίνεται ορατή και προκαλεί αποτροπιασμό. Το κείμενο 200 ισραηλινών κοινωνιολόγων και ανθρωπολόγων το αποδεικνύει. Οι διαδηλωτές ζητούν την παραίτηση του Νετανιάχου και συχνά ακούγεται το «μαζί ως μόνη ρεαλιστική λύση».
Όπως δηλώνουν μέλη του Standing Together, «θα νικήσουμε τη Χαμάς, μόνο όταν θα εκλείψουν για πάντα οι λόγοι που στρέφουν τους ανθρώπους στη Χαμάς». Κι αυτό, τα λέει όλα.
Αντίσταση – αλληλεγγύη – ελπίδα
Οι τρεις λέξεις στην καρδιά της μεγαλύτερης σε αριθμό πλοίων επιχείρησης για το σπάσιμο του αποκλεισμού στη Γάζα και τη διανομή ανθρωπιστικής βοήθειας.
Γιατροί, νοσηλευτές, νομικοί, δημοσιογράφοι, κοινοβουλευτικοί, ακτιβιστές ανθρωπίνων δικαιωμάτων από 44 χώρες συμμετέχουν στην παγκόσμια προσπάθεια, τη Global Sumud Flotilla, που ξεκινάει από την Ισπανία, την Κυριακή 31Αυγούστου, και από την Τύνιδα και τη Σικελία, την Τετάρτη 4 Σεπτεμβρίου.
Η στιγμή είναι κρίσιμη και οι αριθμοί αποκαλυπτικοί: 281 άνθρωποι πέθαναν από πείνα, 114 ήταν παιδιά. Το προσδόκιμο ζωής στη Γάζα έπεσε κατά 35 χρόνια μέσα σε 22 μήνες.
Στη Global Sumud Flotilla –την οποία στηρίζει με δημόσια δήλωση και καμπάνια στα ΜΜΕ και η Ευρωπαϊκή Αριστερά– συμμετέχουν: Freedom Flotilla Coalition, Global March to Gaza, Summud Convoy, Asian Summud Nusantra.
Οι συμμετέχοντες και συμμετέχουσες εν πλω προστατεύονται από το άρθρο 4 της Συνθήκης της Γενεύης.
Η ελληνική συμμετοχή είναι φυσικά αναπόσπαστο τμήμα της συνολικής προσπάθειας. Εκτός από την παρουσία στη θάλασσα, το ελληνικό τμήμα του March to Gaza διοργανώνει, την Κυριακή 31 Αυγούστου, συναυλία στήριξης και αλληλεγγύης στα Προπύλαια, με κεντρικό σύνθημα «Να σπάσουμε τον αποκλεισμό!»
Στη συναυλία που θα αρχίσει στις 7.30 μμ, συμμετέχουν διαφορετικές γενιές αγαπημένων καλλιτεχνών, που ενώνουν τις φωνές και τη μουσική τους στο αίτημα για:
– άρση του παράνομου αποκλεισμού της Γάζας
– ασφαλές πέρασμα της ανθρωπιστικής βοήθειας
– δημιουργία χερσαίων και θαλάσσιων ασφαλών διαδρομών.
Παράλληλα, χιλιάδες υπογραφές από συνδικαλιστές, αιρετούς, εκπροσώπους κοινωνικών φορέων, ακαδημαϊκούς και ερευνητές, ανθρώπους του πολιτισμού, δημοσιογράφους, εκπροσώπους πολιτικών θεσμών, αλλά και κάθε πολίτη, συγκεντρώνονται σε κείμενα στήριξης των Παλαιστινίων, στον αγώνα τους για ζωή, ελευθερία, αξιοπρέπεια.
Επειδή αυτός ο αγώνας είναι όλων μας.
Ο. Α.
