Στην κατάμεστη αίθουσα του ξενοδοχείου Όσκαρ (συμμετείχαν πάνω από 300 άτομα) πραγματοποιήθηκε η πανελλαδική σύσκεψη της Πρωτοβουλίας Μελών 53+. Η σύσκεψη έγινε μετά από συναντήσεις σε πολλές πόλεις της χώρας. Σ’ αυτή συμμετείχαν πολλοί βουλευτές, μέλη της ΚΠΕ και αρκετός κόσμος που δεν ανήκει στο ρεύμα των «53». Είχε, δε, ως αντικείμενο συζήτησης την πορεία του ΣΥΡΙΖΑ, τα επίκαιρα και επίδικα ζητήματα, τα ταυτοτικά στοιχεία αναφοράς του ιδεολογικοπολιτικού ρεύματοςτάσης, αλλά και προτάσεις που αφορούν τη λειτουργία του κόμματος, τα ζητήματα δημοκρατίας -έντονες ήταν οι αναφορές σε ελλείμματα δημοκρατικής λειτουργίας- τον απολογισμό του χώρου από το καλοκαίρι μέχρι και σήμερα. Επισημάνθηκε και εισηγητικά ότι το συνέδριο του ΣΥΡΙΖΑ είναι απαραίτητο να διεξαχθεί εντός της μάχης και όχι σε μια περίοδο «κανονικότητας», που όλα θα έχουν λήξει, καθώς, όπως ειπώθηκε, «εκρεμμεί» εδώ και καιρό και δεν μπορεί να υπάρξει νέα αναβολή.
Τις αρχικές εισηγήσεις έκαναν ο βουλευτής Χρήστος Καραγιαννίδης και η Κατερίνα Κνήτου μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του κόμματος. Στη διάρκεια της σύσκεψης έγιναν, επίσης, ειδικές εισηγήσεις για το αγροτικό ζήτημα, το προσφυγικό και την Ευρώπη. Τις εργασίες της σύσκεψης χαιρέτησε ο γραμματέας της ΚΕ Π. Ρήγας.
Ταυτοτικά στοιχεία
Από την αρχή της σύσκεψης τονίστηκε η ανάγκη να παραμείνει ο ΣΥΡΙΖΑ «ένα κόμμα πολυτασικό, με συλλογική λειτουργία, πλουραλιστικό, αλλά όχι με κακοφωνίες και παραγοντισμούς». Πολλοί ομιλητές και ομιλήτριες σημείωσαν την ανάγκη να δημιουργηθούν τέτοιες δομές, που να περιορίζουν τα κακώς κείμενα, να αντιμετωπίζουν εν τη γενέσει τους αρχηγισμούς, παραγοντικές συμπεριφορές και στάσεις. Ενδεικτική ήταν η τοποθέτηση της πρώην βουλεύτριας Μαρίας Κανελλοπούλου, η οποία είπε ότι δεν γνωρίζει αν υπάρχει ανάγκη μιας διαφορετικής τάσης, αλλά σε κάθε περίπτωση υπάρχει η υποχρέωση απ΄ όλους μας μιας διαφορετικής στάσης απέναντι σε φαινόμενα, που δεν τιμούν την αριστερά.
Η Κατρίνα Κνήτου σημείωσε ότι «πρώτα απ΄ όλα είμαστε ΣΥΡΙΖΑ, και η παρουσία μας δεν συγκροτεί ένα κόμμα μέσα στο κόμμα ή ένα μηχανισμό αναπαραγωγής στελεχών και μικροεξουσίας». Εκτενής ήταν η αναφορά στα ταυτοτικά στοιχεία του ιδεολογικοπολιτικού ρεύματος/τάσης, ενώ σημειώθηκε ότι οι «53+» είναι προϊόν εσωτερικής ανασύνθεσης, συνάντησης διαφορετικών τάσεων και συλλογικοτήτων μέσα από συζήτηση, το διαρκή διάλογο και τη δράση.
Αρκετοί ομιλητές και ομιλήτριες επιχείρησαν να περιγράψουν τα ταυτοτικά στοιχεία αναφοράς της τάσης, σημειώνοντας, για παράδειγμα, ότι οι δυνάμεις αυτές, που προέρχονται από διαφορετικά αφετηριακά σημεία, αναγνωρίζουν τον εαυτό τους στον κριτικό μαρξισμό, αλλά και στον εμπλουτισμό του από τα νέα κοινωνικά κινήματα, το φεμινιστικό, τη ριζοσπαστική οικολογία, το αντιρατσιστικό, τα κινήματα αμφισβήτησης και κοινωνικής κριτικής. «Στόχος μας είναι ο κοινωνικός μετασχηματισμός, ο σοσιαλισμός μ‘ ελευθερία και δημοκρατία μέσα από ριζοσπαστικές τομές και συνεχείς ρήξεις, είναι η πορεία των διαρθρωτικών αλλαγών, του δημοκρατικού δρόμου…»
Για το προσφυγικό
Αρκετή συζήτηση έγινε για το προσφυγικό ζήτημα. Πολλοί ομιλητές και ομιλήτριες άσκησαν κριτική στο κοινό ανακοινωθέν, που προέκυψε από το συμβούλιο των πολιτικών αρχηγών, σημειώνοντας ότι η διαχωριστική γραμμή Αριστεράς και Δεξιάς, ειδικά σε ότι έχει να κάνει με το μεταναστευτικό – προσφυγικό δεν αφήνει κανένα περιθώριο για εθνικές συναινέσεις ή κοινές στρατηγικές με τις δυνάμεις αυτές (ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, Ποτάμι, ΕΚ), που όλο το προηγούμενο διάστημα έδιναν τροφή σε ακροδεξιές και ξενοφοβικές δυνάμεις. Οι ίδιοι ομιλητές σημείωναν, επίσης, ότι το προηγούμενο διάστημα, αλλά και σήμερα, οι δυνάμεις του κόμματος και της Νεολαίας κράτησαν ψηλά τη σημεία της αριστεράς, της ανθρωπιάς και της αλληλεγγύης και στον ίδιο δρόμο θα πρέπει να συνεχίσουν, υπερασπίζοντας τα δικαιώματα των ανθρώπων, το πολιτικό άσυλο και τη συνθήκη της Γενεύης. Επανήλθε, δε, η πρόταση για ασφαλή δίοδο προσφύγων και μεταναστών, η ανοιχτή φιλοξενία σε αντιδιαστολή με τα κέντρα κράτησης και η ανάγκη ο λαός μας να πρωτοστατήσει στη συγκρότηση ενός μεγάλου πανευρωπαϊκού φιλειρηνικού και αντιπολεμικού κινήματος.
Έντεκα σημεία
Στη σύσκεψη συζητήθηκε κείμενο έντεκα σημείων, που όπως ειπώθηκε θα χρειαστεί να συζητηθούν ανοιχτά και σε βάθος, ενόψει συνεδρίου. Τα σημεία αυτά αφορούν τη σχέση του κόμματος με την κυβέρνηση, τη λειτουργία του ΣΥΡΙΖΑ, τον κίνδυνο να μετεξελιχθεί η ήττα και ο συμβιβασμός του καλοκαιριού σε στρατηγική επιλογή και γι αυτό, όπως ειπώθηκε από αρκετούς ομιλητές, χρειάζεται να επανέλθει δυναμικά στο δημόσιο λόγο του κόμματος ότι το μνημόνιο «δεν είναι δικό μας, αλλά προϊόν εκβιασμού με το πιστόλι στον κρόταφο».
Ως προς το παράλληλο πρόγραμμα τονίστηκε ότι δεν είναι συμπληρωματικό στη «συμφωνία», αλλά εξ αντικειμένου λειτουργεί «υπονομευτικά» σ’ αυτήν και εντάσσεται σε μια συγκρουσιακή διαδικασία στη βάση ενός συνολικού πολιτικού σχεδίου απεγκλωβισμού από επιτροπεία και μνημόνια. Ομιλητές και ομιλήτριες σημείωσαν ότι υπάρχουν σοβαρές καθυστερήσεις στην εκπόνηση και την υλοποίηση του παράλληλου προγράμματος, πως ενίοτε εμφανίζεται στο δημόσιο λόγο του κόμματος ως «συμπληρωματικό», γεγονός που το αποδυναμώνει και γεννάει ερωτηματικά στον κόσμο της αριστεράς.
Η σύσκεψη, επίσης, απέρριψε κάθε σκέψη για οικουμενική κυβέρνηση ή κυβερνήσεις άλλου τύπου, που θα προκύψουν απ’ αυτήν τη Βουλή, καθώς όπως ειπώθηκε, η κοινωνική πόλωση, αλλά και η πολιτική των κομμάτων της συντηρητικής αντιπολίτευσης δεν αφήνουν περιθώρια για συνεννοήσεις «εθνικού τύπου». Σημειώθηκε, μάλιστα, ότι είναι η στιγμή των διαχωριστικών γραμμών με βάση τις ανάγκες των πολλών και κυρίως αυτών που έχουν πληγεί περισσότερο από τις μνημονιακές πολιτικές και βρίσκονται κάτω από το όριο της φτώχειας.
Κριτική ασκήθηκε και στη λογική των «προσχωρήσεων παραγόντων», που δεν έχουν σχέση με την αριστερά και που στο παρελθόν έπληξαν την αξιακή ταυτότητά της με τις θεωρίες για την… αριστερά του τίποτα. Οι συμμετέχοντες, που αναφέρθηκαν στις ομιλίες τους στο θέμα, αποσαφήνιζαν ότι πρέπει να είμαστε ανοιχτοί στον κόσμο, που ανιδιοτελώς προσέρχεται στο κόμμα, αλλά και σε όσες και όσους από θέση ευθύνης έχουν συναντηθεί επί της ουσίας με τις δυνάμεις της αριστεράς, ειδικά σε κρίσιμα ζητήματα.
Τονίστηκε, επίσης, ότι χρειάζεται να ενισχυθούν οι πλευρές αυτές της πολιτικής του ΣΥΡΙΖΑ, που ενισχύουν τα ταυτοτικά στοιχεία του κόμματος, βαθαίνουν τη διαχωριστική γραμμή Αριστεράς – Δεξιάς και διαθέτουν κοινωνικό, ταξικό και ριζοσπαστικό πρόσημο.
Δανάη Ψωμοπούλου
