Αναγνωρίζουμε όλοι/ες ότι υπάρχουν ευθύνες, δικαιολογημένες ή μη, αυτών που συμμετείχαν με διάφορους τρόπους στην κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ. Αναγνωρίζουμε το ασφυκτικό πλαίσιο μέσα στο οποίο κυβέρνησε ο ΣΥΡΙΖΑ.
Αναγνωρίζουμε ότι πέτυχε κάποια πράγματα, αλλά απέτυχε σε άλλα. Τα έχουμε συζητήσει και ξανασυζητήσει πολλές φορές. Νομίζω ότι αυτό πλέον πρέπει να σταματήσει. Αν συνεχιστεί θα πρόκειται περί αυτομαστιγώματος που δεν οδηγεί πουθενά. Ας επικεντρώσουμε στο τι κάνουμε σήμερα για τη δημιουργία ενός ευρύτερου μετώπου με αριστερό πρόσημο, με βάση μια συμφωνία σε ένα αξιόπιστο πολιτικό πρόγραμμα χωρίς τη διαμεσολάβηση μεσσιών, με εμπιστοσύνη στα κινήματα και πλάι σε αυτά.
Πρέπει, βέβαια, αρχικά να συμφωνήσουμε μεταξύ μας με συλλογικές διαδικασίες, γιατί έχουμε ακούσει διάφορα από στελέχη της Νέας Αριστεράς όπως: Είμαστε σε αναμονή για τον Τσίπρα, η ΚΕ σαμποτάρει την ενότητα κ.α.
Τέλος, να βάλουμε και κάποιες εντελώς απαραίτητες κόκκινες γραμμές. Αυτά ζητάνε σήμερα οι προοδευτικοί πολίτες που θέλουν ανατροπή και όχι εναλλαγή της κυβέρνησης Μητσοτάκη.
Η Νέα Αριστερά έχει τη δυνατότητα να συμβάλει σημαντικά στην επιτυχία ενός τέτοιου εγχειρήματος, φαντάζομαι ότι το θέλει κιόλας.
Η ΝεΑρ έχει πετύχει καταρχάς ένα στόχο της, να ανοίξει διάλογος για το «μέτωπο». Οι απόψεις που διατυπώνονται μέχρι σήμερα είναι πολυποίκιλες, αλλά μπορούν να κατανεμηθούν σε δύο κυρίες κατηγορίες. Μια με την άποψη της Κεντροαριστεράς και μια με την άποψη του μετώπου με αριστερό πρόσημο. Η ΝεΑρ οφείλει να βγει συνολικά (γιατί υπάρχουν και μεταξύ μας απόψεις περί Κεντροαριστεράς) στηρίζοντας τις αποφάσεις του συνεδρίου και της ΚΕ. Μην ξεχνάμε ότι παράγοντες υπάρχουν παντού. Σεβαστό να λένε δημόσια την προσωπική τους άποψη, αλλά να δηλώνουν ότι είναι προσωπική.
Σε κάθε περίπτωση την τελική απόφαση για συνεργασίες θα την πάρει το συνέδριο και κανείς άλλος.
