ΝΙΓΗΡΑΣ: ΠΕΡΠΑΤΗΣΑΝ 100.000 ΧΛΜ. ΓΙΑ ΝΑ ΛΑΒΟΥΝ «ΑΝΘΡΩΠΙΣΤΙΚΗ ΒΟΗΘΕΙΑ»

 

Μερικά τρόφιμα και 5.000 νάιρα στον καθένα, χρηματικό ποσό που αντιστοιχεί σε 1,5 ευρώ, είχε υποσχεθεί σε εξαθλιωμένους πρόσφυγες, προύχοντας της περιοχής, ονομάζοντας αυτή του την ενέργεια «ανθρωπιστική βοήθεια». Αποτέλεσμα της ανακοίνωσης, που του έδινε άλλοθι ανθρωπισμού, το όνομα του πουθενά δεν αναφέρεται και ο οποίος θεωρείται υπεύθυνος για τον εκτοπισμό χιλιάδων ανθρώπων προκειμένου να εκμεταλλευτεί τη γη που ζούσαν, ήταν να βρεθούν στην πόλη Ντίφα του Νίγηρα χιλιάδες άτομα τα περισσότερα από γειτονικά στρατόπεδα προσφύγων, κυρίως γυναίκες με μικρά παιδιά. Πολλές απ’ αυτές μετέβησαν με τα πόδια διανύοντας απόσταση που ξεπερνά τα 100 χιλιόμετρα, σύμφωνα με ξένους δημοσιογράφους που κάλυψαν το γεγονός.
Την ώρα της διανομής της ανθρωπιστικής βοήθειας, όπως συμβαίνει σε ανάλογες περιπτώσεις, επικράτησε πανικός. Πεινασμένοι άνθρωποι ζητούν παράταση της ζωής των παιδιών τους και των ιδίων, διεκδικώντας λίγα τρόφιμα και μερικά κέρματα. Ποδοπατήθηκαν και πέθαναν τουλάχιστον 20 γυναίκες, δεκάδες τραυματίστηκαν. «Ο αριθμός των θυμάτων δεν θεωρείται μεγάλος σε σχέση με ανάλογα περιστατικά στο παρελθόν» αναφέρει στην ανταπόκριση του ξένος δημοσιογράφος.
Σύμφωνα με στοιχεία του ΟΗΕ, μόνο στον Νίγηρα φιλοξενούνται σήμερα περίπου 450.000 πρόσφυγες από τη Νιγηρία, το Μαλί και την Μπουρκίνα Φάσο, καθώς και εσωτερικά εκτοπισμένοι άνθρωποι, που εκδιώχθηκαν από τις κοινότητές τους από τους τζιχαντιστές της Μπόκο Χαράμ ή από ένοπλες συμμορίες. Τόσο ένοπλα τμήματα της Μπόκο Χαράμ όσο και άλλες συμμορίες, με μορφή ιδιωτικού στρατού ή άτακτων μαχητών, χρησιμοποιούνται από τοπικούς παράγοντες προκειμένου είτε να εκκενώνουν περιοχές για να εκμεταλλευτούν το υπέδαφος τους, για λογαριασμό ξένων μεγάλων εταιρειών, είτε για να τις ελέγχουν προκειμένου να αυξήσουν τη δύναμη και την πολιτική επιρροή τους. Σε κάθε περίπτωση το αποτέλεσμα είναι να δημιουργούνται συνεχώς νέα κύματα προσφύγων. Ορισμένοι απ’ αυτούς θα πάρουν το θάρρος να διασχίσουν την έρημο να φθάσουν στη Λιβύη όπου όταν «υπηρετήσουν τη θητεία τους» στα πορνεία οι γυναίκες και είτε σε παρακρατικές μονάδες ενόπλων είτε δουλεύοντας σαν σκλάβοι οι άνδρες, και αν βέβαια επιζήσουν, θα τους πάρουν δουλέμποροι για να τους στείλουν στην Ευρώπη όπου χαρακτηρίζονται «μετανάστες».
Τα Ηνωμένα Έθνη «δηλώνουν ανησυχία» καθώς, όπως αναφέρουν σε διάφορες εκθέσεις, δεν υπάρχουν αρκετοί πόροι για να καλυφθούν οι ανάγκες όλων αυτών των ανθρώπων. Ορισμένοι πρόσφυγες και εκτοπισμένοι ζουν ανάμεσα σε ήδη πάμφτωχους κατοίκους περιοχών όπου αναγκάζονται να μεταβούν. Σύμφωνα με τη Unicef «όλοι τους χρειάζονται πρόσβαση στις βασικές κοινωνικές υπηρεσίες και προστασία για να επιβιώσουν». Πίσω από τον όρο «προστασία» κρύβονται άλλοι όροι όπως «θύματα απαγωγής για λύτρα», «θύματα αναγκαστικής πορνείας», «παιδιά στρατιώτες», «κορμιά για ανταλλακτικά σε κλινικές μεταμοσχεύσεων».
Πολύ σπάνια, και σε ειδικά οικονομικά κυρίως έντυπα, αναφέρεται ότι «η πολιτική κατάσταση στη Νιγηρία και τις γύρω χώρες καθώς και η αλματώδης αύξηση του πληθυσμού κάνει τις μεγάλες εταιρείες εξαγωγών να διαγκωνίζονται για να βρεθούν σε προνομιούχο θέση στη νέα αγορά που δημιουργείται».

Ν.Σ.