Ο θάνατος του Άλκη Ρήγου, του Άλκη μας, είναι για πολλούς και πολλές από μας γεγονός συντριπτικό. Ο πλούτος των ιδεών του, η αταλάντευτη προσήλωση του στην ιδεολογική και πολιτική του επιλογή, το υπέροχα τρυφερό του βλέμμα, η συντροφική του κουβέντα και στις πιο δύσκολες στιγμές. Παρών και ενεργός μέχρι τις τελευταίες του μέρες, πρόλαβε να στείλει στην «Εποχή» ένα τελευταίο κείμενο για την αγαπημένη του Ρόζα Λούξεμπουργκ. Το κείμενο αυτό παίρνει τώρα άλλες διαστάσεις και με μεγάλη συγκίνηση το φυλάξαμε για το επόμενο φύλλο μας, όπου θα μοιραστούμε κι άλλα πολλά για τον Άλκη μας. Μόλις λίγο ξεπαγώσει και ξανακινηθεί το μέσα μας. Μέχρι τότε, δύο σημειώματα: του Νίκου Βούτση και της Θεανώς Φωτίου, συντρόφων και συνοδοιπόρων του μιας ζωής. Δεν είναι αλήθεια αυτό το «ουδείς αναντικατάστατος». Άλκη, θα έχεις πάντα την καρδιά μας.

 Η Εποχή

Άλκης Ρήγος: Ο αγωνιστής, ο διανοούμενος, ο σύντροφος

Ο αγαπημένος σύντροφος και φίλος Άλκης Ρήγος δεν είναι πια μαζί μας, έπειτα από πολλά χρόνια κατά τα οποία είχαμε την τιμή και την ευτυχία να συμπορευθούμε.

Ο Άλκης υπήρξε μια κλασική περίπτωση αγωνιστή και διανοούμενου, που δεν έλειψε ποτέ από την πολιτική δράση, την κοινωνική παρουσία, την επιστημονική προσφορά και αντιπαράθεση, καθώς και από την προσήλωσή του στις αξίες της Ανανεωτικής Κομμουνιστικής και της ευρύτερης Ριζοσπαστικής Αριστεράς.

Για όσους γνωρίζουμε την πολύχρονη διαδρομή του Άλκη στη δημόσια ζωή και στο πολιτικό στερέωμα της Αριστεράς, ισχύει χωρίς αμφιβολία ότι υπήρξε από τις ελάχιστες περιπτώσεις για τις οποίες η ηλικία δεν μετριέται με αριθμούς. Υπήρξε πάντα νέος, δημιουργικός και καινοτόμος στις αναζητήσεις και τις προτάσεις του, και ιδιαίτερα στη δράση μέσα στα κινήματα των ΑΕΙ της μεταπολίτευσης.

Ιδιαίτερα σημαντική ήταν και η συμβολή του μέσα από την υποστήριξη των νέων κοινωνικών κινημάτων, σε δύσκολους καιρούς απέναντι στις κυβερνητικές πολιτικές αλλά και στις αγκυλώσεις της παραδοσιακής Αριστεράς, με την πάντα αταλάντευτη επιμονή του στις συλλογικές δημοκρατικές διαδικασίες.

Η συνεισφορά του Άλκη Ρήγου στη σκέψη και την πολιτική διαμόρφωση της Ανανεωτικής Ριζοσπαστικής Αριστεράς υπήρξε ιδιαίτερα σημαντική, από τα πρώιμα χρόνια του αντιδικτατορικού αγώνα μέχρι και πριν από λίγο καιρό, όταν παρακολούθησε το Συνέδριο της Νέας Αριστεράς.

Στο επίκεντρο της πάντοτε διακριτής συνεισφοράς του βρισκόταν η δημοκρατία, μέσα από την επαναστατική παράδοση της Ρόζας Λούξεμπουργκ: η άρρηκτη σχέση της δημοκρατίας με τα μαζικά κινήματα, στον πυρήνα των σύγχρονων κοινωνικών μετασχηματισμών, στις αναγκαίες πολιτικές τομές και ρήξεις, καθώς και στις προωθητικές συμμαχίες της Αριστεράς.

Η εμμονή του στις συλλογικές μάχες και κατακτήσεις, μέσα και έξω από τους θεσμούς, εξέφραζε την ουσία της στρατηγικής του δημοκρατικού δρόμου για τον σοσιαλισμό.

Ο Άλκης, φίλος και σύντροφος, θα μας λείψει. Κυρίως όμως θα λείψει από τη νέα γενιά της εποχής μας, που θα στερηθεί τη μοναδική του ικανότητα για δημιουργική επικοινωνία, έμπνευση, προβληματισμό και διαχρονική συμπόρευση με τους νέους.

Οι ιδέες του θα συνεχίσουν να περπατούν μαζί με τις επόμενες γενιές..

 Νίκος Βούτσης

Φωτογραφία: Ζωντανός Αλέξανδρος / Eurokinissi