
Το προσφυγικό φαίνεται ότι θα αποτελέσει ένα από τα κεντρικά θέματα συγκρότησης και εσωτερικής αντιπαράθεσης δεξιού και ακροδεξιού χώρου στη Λέσβο, αλλά και συνολικά στην περιφέρεια Β. Αιγαίου ενόψει των επικείμενων αυτοδιοίκητων εκλογών. Σε αυτά τα πλαίσια εγγράφεται και η πρόσφατη απόφαση της περιφερειάρχη Β. Αιγαίου Χ. Καλογήρου, με την οποία απαγορεύει «για λόγους δημόσιας υγείας» τη λειτουργία της δομής του πρώην ΠΙΚΠΑ στη Μυτιλήνη.
Η ασφυκτική κατάσταση που διαμορφώθηκε πριν από λίγο καιρό στο χώρο του ΠΙΚΠΑ -όταν μετά από τα επεισόδια που έγιναν στο υπερπλήρες καμπ της Μόριας, περίπου 250 κούρδοι πρόσφυγες οδηγήθηκαν προσωρινά από τις αρχές εκεί- σε συνδυασμό με τις αντιδράσεις μερίδας κατοίκων της περιοχής, ήταν η αφορμή που ζητούσε η Χ. Καλογήρου προκειμένου να δώσει και αυτή «το παρόν» σαν μέρος του τοπικού «αντιπροσφυγικού μπλοκ».
Όλα τα χρόνια της μεγάλης προσφυγικής κρίσης η περιφέρεια Β. Αιγαίου ήταν και είναι απούσα, εξαντλώντας τον όποιο ρόλο της σε ανακοινώσεις και καταγγελίες για την «καταστροφή που το προσφυγικό κάνει στον τουρισμό». Δεν είχε καμία ενεργή συμμετοχή στο κίνημα αλληλεγγύης, αλλά δεν έκανε και καμιά ουσιαστική προσπάθεια αντιμετώπισης των οποίων επιπτώσεων του προσφυγικού στην τοπική οικονομία και κοινωνία και ιδιαίτερα στον τουρισμό, μια αρμοδιότητα που άλλωστε ανήκει κατ’ εξοχήν στην περιφέρεια.
Η ιστορία του ΠΙΚΠΑ ξεκινάει από το 2012, από τις πρώτες στιγμές της έντασης της προσφυγικής κρίσης. Τότε ήταν που το τοπικό κίνημα αλληλεγγύης, με το «Χωριό του Όλοι Μαζί», επέβαλε τη χρήση των χώρων των πρώην κατασκηνώσεων που ανήκουν στο υπουργείο Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Κοινωνικής Αλληλεγγύης και είχαν παραχωρηθεί στο δήμο Λέσβου σαν χώρος ανάπτυξης ενός εναλλακτικού παραδείγματος αντιμετώπισης του προσφυγικού.
Πολλές φορές από τότε, παρόλο που με την ένταση των προσφυγικών ροών δημιουργήθηκαν άλλοι χώροι διαμονής στο νησί, το ΠΙΚΠΑ λειτούργησε και κατά κάποιο τρόπο «εφεδρικά», δίνοντας λύση στη διαχείριση επειγουσών και οξυμένων καταστάσεων, όπως: φωτιές στη Μόρια, μετακίνηση ασυνόδευτων παιδιών, περίθαλψη ασθενών, κ.ά.
Σημείο αναφοράς
Φιλοξενώντας κυρίως οικογένειες και άλλες ευάλωτες ομάδες προσφύγων, το ΠΙΚΠΑ έγινε σημείο αναφοράς. Όλα αυτά τα χρόνια βρήκαν προστασία στους χώρους του χιλιάδες πρόσφυγες σε συνθήκες αξιοπρέπειας, ενώ σήμερα η δυνατότητα φιλοξενίας παραμένει σταθερή στο 80- 100 άτομα.
Όπως είναι λογικό, η απόφαση για απαγόρευση λειτουργίας της δομής του ΠΙΚΠΑ ξεσήκωσε κύμα αντιδράσεων, τόσο στο νησί, όσο και στην άλλη Ελλάδα, αλλά και στο εξωτερικό.
«Απ’ όσο γνωρίζουμε, ουδέποτε στα τόσα χρόνια της λειτουργίας του δημιουργήθηκε κάποιο ιδιαίτερο πρόβλημα στην περιοχή, παρά μόνο το τελευταίο διάστημα, με την αναγκαστική μεταφορά εκεί Κούρδων από το κέντρο της Μόριας, γεγονός που ανησύχησε-ενόχλησε οπτικά, ορισμένους περιοίκους και επαγγελματίες, χάριν των οποίων ενεργοποιήθηκε, ως φαίνεται, η κα περιφερειάρχης!», αναφέρει σε ανακοίνωσή της η Κίνηση για τη Συνύπαρξη και Επικοινωνία στο Αιγαίου, μια από τις οργανώσεις που συμμετείχε ενεργά στη δημιουργεί του χώρου το 2012.
Αν και με τα χρόνια οι συλλογικότητες που συγκρότησαν «το Χωριό του Όλοι Μαζί» αποχώρησαν για διάφορους λόγους από το εγχείρημα και τώρα τη διαχείριση της δομής την έχει μόνο η «Αλληλεγγύη Λέσβου», το ΠΙΚΠΑ, σαν χώρος αλληλεγγύης, παραμένει εμβληματικό. Το κλείσιμό της θα είναι ήττα συνολικά για το κίνημα αλληλεγγύης. Αυτός είναι ο λόγος που οι προσπάθειες της περιφέρειας για να σταματήσει η λειτουργία της πρέπει να ηττηθούν και αυτός είναι ο κοινός στόχος όλων μας.
Όπως χαρακτηριστικά αναφέρει στην ανακοίνωσή της η «Συνύπαρξη»: «κοινός στόχος… είναι η δραστική μείωση του προσφυγικού-μεταναστευτικού πληθυσμού, η ανθρωπιστική και αξιοπρεπής διαχείριση του ζητήματος, η καταπολέμηση της ξενοφοβίας και του ρατσισμού, η υποστήριξη και όχι η δίωξη της αλληλεγγύης».
Παναγιώτης Λαμπρόπουλος





