Αν παρακολουθήσει κανείς συζητήσεις στο facebook μεταξύ συριζαίων, έχει να βγάλει πολλά συμπεράσματα. Είναι πασιφανής και κυρίαρχη η αγωνιώδης προσπάθεια να πείσουν, και να πειστούν οι ίδιοι, ότι κάνουν το σωστό στηρίζοντας την κυβέρνηση του 3ου μνημονίου και της πλήρους υποθήκευσης της χώρας και των πολιτών της για πολλές δεκαετίες. Είναι πρόδηλη η ανάγκη της άμυνας, που πολλές φορές αναγορεύεται σε απεγνωσμένη επίθεση, η οποία ξεπερνά ενίοτε και τα όρια του ξεκατινιάσματος. Εν τέλει, αυτή η διαδικτυακή εκτόνωση αναδεικνύει το πολιτικό και συναισθηματικό αδιέξοδο πολλών αριστερών, που μέσα σε λίγους μήνες κατέληξαν να εξοβελιστούν από κάθε κινηματική δραστηριότητα και να υποστηρίζουν νεοφιλελεύθερα μέτρα που τους περνάνε αναγκαστικά στην αντίπερα όχθη. Κι επειδή σπανίως στην κριτική τους επικεντρώνονται στην ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ και τον Αλέξη Τσίπρα, ο οποίος έχει κεφαλαιώδη ευθύνη για τη μεταστροφή του ΣΥΡΙΖΑ σε ένα τυπικό σοσιαλδημοκρατικό κόμμα δυτικοευρωπαϊκής κοπής, επιλέγουν τον εύκολο τρόπο να ξεσπαθώσουν εναντίον των ΑΝΕΛ και του Πάνου Καμμένου. Πρόσφατο παράδειγμα το γελοίο σόου πατριδοκαπηλίας στο Καστελόριζο, όπου, εκτός από τον υπουργό Εθνικής Άμυνας, πρωταγωνίστησαν και διάφοροι παρατρεχάμενοι υπουργοί και βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ παρέα με χρυσαυγίτες!
Τα πράγματα, όμως, είναι πολύ απλά. Η ευθύνη για τον τραγέλαφο του Καστελόριζου δεν ανήκει αποκλειστικά στον Καμμένο ή στους ακολούθους του, ανάμεσα στους οποίους περίοπτη θέση κατείχε κι ο πρώην γραμματέας του ΣΥΡΙΖΑ, Δημήτρης Βίτσας. Ανήκει συνολικά στην κυβέρνηση και κυρίως στον επικεφαλής της, τον πρωθυπουργό. Εκεί, όμως, οι αγανακτισμένοι συριζαίοι του διαδικτύου το βουλώνουν. Μην αγγίζετε τον αδιαφιλονίκητο αρχηγό που επέβαλε να εκλέγεται σχεδόν διά βοής, και με ποσοστά Τσαουσέσκου, από το συνέδριο και όχι από την Κεντρική Επιτροπή, όπως έκαναν πάντα τα αριστερά κόμματα. Που επέβαλε επανάληψη ψηφοφορίας που καταψήφισε κάποια πρότασή του στο, κατά πολλούς αφελείς ή πονηρούς κολαούζους της ηγετικής ομάδας, πετυχημένο 2ο Συνέδριο του ΣΥΡΙΖΑ. Που αυτονομήθηκε πλήρως από το κόμμα του, αγνοώντας τα όργανα και τις ψηφισμένες αποφάσεις τους. Αν, λοιπόν, τα μέλη και τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ θέλουν να σεβαστούν τις αριστερές τους αρχές, πρέπει πρώτα απ’ όλα να αμφισβητήσουν την ηγετική ομάδα και τον αρχηγό που αλλοίωσε, σε πολύ μικρό χρονικό διάστημα, τη φυσιογνωμία του κόμματος μετατρέποντάς το σε συστημικό κόμμα εξουσίας, υποταγμένο στους ευρωπαϊκούς μηχανισμούς νεοφιλελεύθερης βαρβαρότητας. Κι αυτό πρέπει να το λάβει υπόψη της, πρώτη απ’ όλους, η τάση των 53, που καταχωρείται ως αριστερή αντιπολίτευση στον ΣΥΡΙΖΑ. Με ανέξοδες ανακοινώσεις που δεν θίγουν την ουσία και την πηγή των προβλημάτων στο κόμμα και την κυβέρνηση, θα παραμείνει ανώδυνη συμπληρωματική δύναμη της ηγετικής ομάδας και φυσικά συνυπεύθυνη σ’ αυτό το διαρκές κατρακύλισμα προς τη συμβιβασμένη σοσιαλδημοκρατία.
Στη διαδήλωση της περασμένης Πέμπτης έψαχνα να βρω κόσμο του ΣΥΡΙΖΑ, κάποιους που δεν έχουν χάσει τα κινηματικά τους αντανακλαστικά και μπορούν να κατεβαίνουν ακόμα στους δρόμους, πέρα από τις γνωστές κυβερνητικές επιλογές. Δεν υπήρχε κανείς. Περιμένουν, φαντάζομαι, όλοι την ολοκλήρωση της δεύτερης αξιολόγησης και την ανάκαμψη της οικονομίας. Κι ο άλλος δρόμος, η αμφισβήτηση της καπιταλιστικής νεοφιλελεύθερης Ευρώπης, η σύγκρουση κι η ανατροπή του συστήματος εξουσίας, έχουν ξεχαστεί στους διαδρόμους του πρωθυπουργικού γραφείου της Θεσσαλονίκης…

Ο δικηγόρος του διαβόλου