ΝΕΑ ΗΓΕΣΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗ ΟΜΑΔΑ ΤΟΥ ΝΤΙ ΛΙΝΚΕ
Η πολυαναμενόμενη και από καιρό εξαγγελθείσα αλλαγή στην ηγεσία της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του Ντι Λίνκε, πραγματοποιήθηκε πριν από λίγες μέρες. Περιελάβανε και μια έκπληξη. Δεν αναφέρομαι στην επανεκλογή του Ντίτμαρ Μπαρτς, εκπροσώπου της «μεταρρυθμιστικής» πτέρυγας του κόμματος, αλλά στην εκλογή στη θέση της Σάρα Βάγκενκνεχτ, της μέχρι σήμερα σχεδόν άγνωστης βουλεύτριας Αμίρα Μοχάμεντ Άλι.
Χρειάστηκαν δύο γύροι ψηφοφορίας στην ΚΟ για να επικρατήσει πάλι η άτυπη μεν, ισχυρή δε συνεργασία των δύο «άκρων», δηλαδή της «μεταρρυθμιστικής» πτέρυγας υπό τον Μπαρτς και της «αριστερής» υπό την Βάγκενκνεχτ. Αυτή η «συμμαχία του πετάλου», όπως σχηματικά ονομάζεται, συμπιέζει εδώ και χρόνια την μάλλον πλειοψηφική πτέρυγα υπό την συν-πρόεδρο του κόμματος Κάτι Κίπινγκ.
Θα επιστρέψει η ηρεμία;
Πολλοί ελπίζουν ότι με την αποχώρηση από την ηγεσία της ΚΟ της πιο αναγνωρίσιμης προσωπικότητας της Αριστεράς στην Γερμανία, της Σάρα Βάγκενκνεχτ, ότι θα επιστρέψει η ηρεμία στην ΚΟ και το Κόμμα θα βγει από την παραλυσία των συσχετισμών και θα επιτελέσει τον ρόλο του, σε μια κρίσιμη φάση για την Γερμανία, την Ευρώπη και την Αριστερά. Είναι όμως έτσι; Η διαδικασία εκλογής αλλά και ίδια τα αποτελέσματα – οι αριθμοί – δεν προϊδεάζουν για αυτό.
Τόσο για αυτούς που δεν πέρασαν στον επόμενο γύρο, όσο και για το δίδυμο που τελικά εκλέχτηκε – με 64% περίπου – δεν υπήρξε καθαρή «ηγετική» ψήφος. Αυτό επιβεβαιώνει την πολύχρονη δυσαρέσκεια των περισσότερων μελών της ΚΟ έναντι αυτής της ετερόκλητης «συμμαχίας πέταλο» στην ηγεσία της. Ακριβώς αυτή η «συμμαχία» απονεύρωσε και καθήλωσε το Ντι Λίνκε. Έτσι, το τελευταίο αρκετό διάστημα, τόσο το Κόμμα όσο και η ΚΟ δεν κατόρθωσαν να τοποθετηθούν με αναγνωρίσιμο αριστερό καθαρό πολιτικό λόγο και θέσεις στα κρίσιμα πολιτικά επίδικα που απασχολούν την Γερμανία και την Ευρώπη. Πολιτικά και Κοινωνικά ζητήματα, όπως η κλιματική κρίση, το προσφυγικό, η ενεργειακή μετάβαση και άλλα, αλέστηκαν στις μυλόπετρες ισορροπίας «ρεφορμιστών – αριστερών».
Οι πρωτοβουλίες που πήραν κατά καιρούς οι πτέρυγες δεν στέφθηκαν οπωσδήποτε με επιτυχία. Η υπερκομματική κίνηση «Να Σηκωθούμε» της Σάρα Βάγκενκνεχτ δεν είχε την απήχηση που η ίδια περίμενε. Κατά την γνώμη μου εμποδίστηκε η ανάπτυξή της, παρά το ενδιαφέρον πλαίσιο, από την ίδια την επικεφαλής, που αδυνατεί η δεν επιλέγει να ενταχθεί σε οποιασδήποτε μορφής συλλογική διαδικασία. Η θριαμβευτική επανεκλογή του Μπόντο Ράμελοφ στις πρόσφατες εκλογές στην Θουριγγία, αποπροσανατόλισε τους ρεφορμιστές του Μπάρτς. Από την άλλη πλευρά, παρόλο που η γραμμή της Κάτια Κίπινγκ έφερε ένα ικανό κομμάτι της νεολαίας κυρίως – εκείνο το κοινό που εκτιμά ότι οι Πράσινοι παραείναι νεοφιλελεύθεροι – στην κάλπη και στους κομματικούς καταλόγους του Κόμματος, αυτό δεν στάθηκε ικανό να της ενισχύσει την ηγεμονία, αλλά ούτε να αποτρέψει από την άλλη πλευρά την εκλογική αλλά και δημοκοπική άνοδο των Πράσινων.
Το ερώτημα λοιπόν παραμένει, αν δηλαδή με αυτή την «διόρθωση» στην ηγεσία της ΚΟ έγινε η απαραίτητη τομή για να βγει το Κόμμα από την παρατεταμένη παραλυσία. Πολλά θα εξαρτηθούν από το πώς θα καταφέρει η νεοεκλεγείσα Αμίρα Μοχάμεντ Άλι να βάλει την σφραγίδα της. Θετική εξέλιξη είναι το γεγονός ότι στην θέση της αναπληρώτριας εκλέχθηκε η πολύπειρη κοινοβουλευτικός – από το 2009 στην Βουλη – Κάρεν Λέι, η οποία απέτυχε να εκλεγεί στην θέση της Σάρα.
Ποια είναι η νέα συμπρόεδρος της Κ.Ο.
Ποια είναι όμως η άγνωστη μέχρι τώρα μουσουλμάνα Μοχάμεντ Άλι, που πήρε την θέση της πιο γνωστής αριστερής προσωπικότητας της Γερμανίας, της Σάρα Βάγκενκνεχτ; Το 2017 εκλέγεται οριακά – στην πέμπτη θέση του ψηφοδελτίου της Κάτω Σαξονίας – και εισέρχεται για πρώτη φορά στο γερμανικό κοινοβούλιο. Χωρίς να έχει κάνει διακριτή την παρουσία της στο μεσοδιάστημα, αναλαμβάνει μετά από μόλις δύο χρόνια την συν-ηγεσία της ΚΟ. Φυσικά όλοι μας προσδοκούμε και αναμένουμε να συμβάλει με την φρεσκάδα της τόσο στην ανανέωση του πολιτικού λόγου της Αριστεράς στο κοινοβούλιο, όσο και να ομογενοποιήσει την πολιτική της. Η ίδια δήλωσε αμέσως μετά την εκλογή της ότι αυτός είναι ο στόχος της και θα συνεργαστεί με ολόκληρη την ΚΟ για αυτό τον σκοπό.
Σύνθετη κατάσταση
Η κατάσταση στο Ντι Λίνκε και στην ΚΟ θα παραμείνει, για καιρό ακόμη, σύνθετη. Τόσο σύνθετη και δύσκολη όσο η πολιτική κατάσταση της ίδια της Χώρας. Οι πανηγυρικοί εορτασμοί για τα 30 χρόνια από την πτώση του Τοίχους του Βερολίνου, όχι μόνο δεν επισκίασαν την συνεχιζόμενη διχοτόμηση της κοινωνίας και της χώρας, μάλλον έφεραν περισσότερο στο προσκήνιο τις ανισότητες σε όλα σχεδόν τα επίπεδα. Την ανάπτυξη, την ανεργία, την εργασιακή ασφάλεια και προοπτική, την περιβαλλοντική υποβάθμιση και την κατανομή του πλούτου. Η βαθιά διχασμένη κοινωνία, ιδιαίτερα στην πρώην ανατολική Γερμανία, αναζητάει τις απαντήσεις στα κόμματα της δεξιάς και της ακροδεξιάς.
Η προσπάθεια του Ντι Λίνκε να απαλλαγεί, από την μία, από το «στίγμα» ότι είναι διάδοχος του SED και να καταφέρει, από την άλλη, να ορθώσει σύγχρονο αριστερό λόγο, οικοδομώντας την εναλλακτική διέξοδο από τα Αριστερά, έχει πολύ δρόμο ακόμη μπροστά της. Η Αλληλεγγύη και η στενότερη συνεργασία της Ευρωπαϊκής Αριστεράς και του ΣΥΡΙΖΑ είναι δεδομένη και απαραίτητη.
Ευχόμαστε κάθε επιτυχία σ’ αυτήν την κατεύθυνση, στην νέα ηγεσία της ΚΟ.
Γιώργος Χονδρός,
ΚΕ ΣΥΡΙΖΑ
