Η στάση της πρωθυπουργού Τζακίντα Άντερν και ο κυνικός Ερντογάν
Μπρέντον Τάραντ. Ζούσε μέσα στην ανωνυμία, όπως και οι περισσότεροι από μας στον κόσμο, αλλά από την προηγούμενη Παρασκευή και μετά το όνομά του το έμαθε όλος ο πλανήτης. Και καλό θα είναι να μην το ξεχάσει ποτέ. Ούτε το όνομα αλλά φυσικά ούτε και την ενέργεια του 28χρονου Αυστραλού, ο οποίος σκότωσε εν ψυχρώ και χωρίς την παραμικρή αφορμή 50 ανθρώπους σε τζαμιά της Νέας Ζηλανδίας.
Φασιστική ενέργεια
Το τερατώδες έγκλημα, που προκάλεσε αποτροπιασμό, έχει τα χαρακτηριστικά μίας καθαρά φασιστικής ενέργειας. Τα θύματα, στη συντριπτική πλειονότητά τους, ήταν Μουσουλμάνοι πρόσφυγες, πρώτης ή δεύτερης γενιάς, και το “παράπτωμά” τους ήταν ακριβώς αυτό. Η διαφορετικότητά τους σε σχέση με το δολοφόνο ο οποίος προφανώς λογίζει εαυτόν ως “καθαρό” Αυστραλό και λευκό.
Ο μακελάρης σκότωσε με κρύο αίμα ανθρώπους όλων των ηλικιών. Στα θύματά του βρέθηκε τρίχρονο παιδί, απόγονος μεταναστών από τη Σομαλία αλλά και μέλη ολόκληρων οικογενειών που ξεκληρίστηκαν μέσα σε ελάχιστα δευτερόλεπτα, άνθρωποι που έφτασαν στη Νέα Ζηλανδία, στην άκρη του κόσμου δηλαδή, για να βρουν μία καλύτερη ζωή και εν τέλει συνάντησαν τον εφιάλτη.
Το προφίλ του δράστη, ο οποίος τα προηγούμενα χρόνια (για την ακρίβεια το 2016) είχε περάσει και από την Ελλάδα, και γι’ αυτό το λόγο οι ελληνικές αρχές ξεσκόνισαν τις προηγούμενες μέρες τα αρχεία τους, περιλαμβάνει λέξεις και έννοιες όπως «τουρκοφάγος», οπότε καταλαβαίνει κανείς περί τίνος πρόκειται. Θέλει μάλιστα να εκπροσωπήσει ο ίδιος τον εαυτό του στη δίκη η οποία θα αρχίσει άμεσα. Στις 5 Απριλίου ο Τάραντ θα παρουσιαστεί μπροστά στους δικαστές για να του απαγγελθούν και επισήμως κατηγορίες. Το γεγονός ότι τόνισε πως δεν χρειάζεται δικηγόρο (αν και οι αρχές διόρισαν κάποιον, όπως προβλέπεται από το νόμο) παραπέμπει στην περίπτωση του νορβηγού μακελάρη, του Άντερς Μπρέιβικ, ο οποίος είχε προσπαθήσει να μετατρέψει την απολογία του σε “πολιτικό” μανιφέστο.
Η διαδικασία αναγνώρισης των θυμάτων και ταυτοποίησής τους ήταν βασανιστική και τελείωσε μόλις την Τετάρτη που μας πέρασε. Ακριβώς τότε έγιναν και οι πρώτες κηδείες με την νεοζηλανδή πρωθυπουργό Τζακίντα Άντερν να δηλώνει «παρούσα» ξανά στην πόλη της σφαγής και να μεταδίδει το μήνυμα ότι η ακροδεξιά παράνοια δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή. Η Άντερν χειρίζεται, προσώρας, το ζήτημα με πολύ μεγάλη προσοχή και με μία διακριτικότητα που έχει κάνει πολύ θετική εντύπωση στους συμπατριώτες της. Αποφεύγει τις μεγαλοστομίες και τα σπουδαία λόγια, κρατά χαμηλούς τόνους και δείχνει να συμπάσχει πραγματικά με τα θύματα. Εξήγγειλε επίσης μέτρα της κυβέρνησής της για την οπλοκατοχή, αλλά αυτό είναι κάτι με το οποίο θα ασχοληθεί σοβαρά σε δεύτερο χρόνο.
Λαϊκισμός πάνω στα πτώματα από τον Ερντογάν
Μοιάζει απίστευτο αλλά η μαζική αυτή σφαγή αθώων ανθρώπων στη Νέα Ζηλανδία πυροδότησε διπλωματική κρίση μεταξύ της χώρας και της Τουρκίας. Ο αδίστακτος και κυνικός Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, εκμεταλλευόμενος το γεγονός ότι μεταξύ των θυμάτων υπήρχαν και Τούρκοι, εξαπέλυσε μύδρους κατά της Νέας Ζηλανδίας και της Αυστραλίας. Από την Καλλίπολη, όπου βρέθηκε για τις ανάγκες της προεκλογικής εκστρατείας ενόψει των αυτοδιοικητικών εκλογών της 31ης Μαρτίου, ο τούρκος πρόεδρος έφτασε στο σημείο να ισχυριστεί ότι η Τουρκία θα στείλει πίσω σε φέρετρα όσους την απειλούν, όπως έκανε το 1915 στη μάχη της ίδιας πόλης, όταν η Μεγάλη Βρετανία είχε εκπροσωπηθεί στο μέτωπο κυρίως από Αυστραλούς και Νεοζηλανδούς στρατιώτες.
Η λεκτική αυτή επίθεση προκάλεσε την άμεση αντίδραση τόσο της Νέας Ζηλανδίας όσο και της Αυστραλίας. Η Τζακίντα Αντερν αποφάσισε να στείλει εσπευσμένα στην Τουρκία τον υπουργό Εξωτερικών της, τον Ουίνστον Πίτερς, έτσι ώστε να δώσει στον Ερντογάν να καταλάβει ότι προφανώς παραφέρθηκε με τις επιεικώς άστοχες δηλώσεις του. Ο αυστραλός πρωθυπουργός Σκοτ Μόρισον, αφού κάλεσε τον Τούρκο πρέσβη για εξηγήσεις, τόνισε εν συνεχεία στους δημοσιογράφους ότι περιμένει να δει την αντίδραση της Τουρκίας αλλιώς, όπως χαρακτηριστικά τόνισε, “όλες οι επιλογές είναι πάνω στο τραπέζι και τις μελετάμε”.
Κάπως έτσι, εκπρόσωπος της τουρκικής κυβέρνησης, για την ακρίβεια ο διευθυντής επικοινωνίας του προεδρικού γραφείου, ο Φαχρετίν Αλτούν, αναγκάστηκε να κάνει μία διπλωματική κωλοτούμπα στο τουίτερ και να ισχυριστεί ότι τα λόγια του Ερντογάν παρερμηνεύτηκαν. “Οι Νεοζηλανδοι φίλοι μας είναι πάντα ευπρόσδεκτοι στην Τουρκία” συμπλήρωσε αλλά η ζημιά είχε γίνει.
Δεύτερο ρατσιστικό έγκλημα
Στην Ουτρέχτη της Ολλανδίας νεαρός τούρκος πολίτης, με ακραίες απόψεις, άνοιξε πυρ σε τραμ της πόλης και σκότωσε τρεις ανθρώπους. Κατά το παρελθόν ο ίδιος άνθρωπος είχε κάνει on air παρατήρηση σε ολλανδή δημοσιογράφο για τον τρόπο που ήταν ντυμένη, ενώ άνθρωποι που τον ήξεραν βεβαιώνουν ότι ο εν λόγω είχε σοβαρά προβλήματα προσαρμογής στο δυτικό τρόπο ζωής. Ο θάνατος στη Νέα Ζηλανδία έσπειρε σπόρους για νέους θανάτους οι οποίοι τελικά μπολιάστηκαν από τις ανεύθυνες δηλώσεις του Τούρκου προέδρου.
Ο Μπρέντον, με το “αντιτουρκικό” μανιφέστο του, είχε κάνει την άλλη μισή δουλειά και η καταστροφή είχε ολοκληρωθεί. Δύο εγκλήματα καθαρά ρατσιστικού, ξενοφοβικού μίσους, μέσα σε λιγότερες από 72 ώρες σε δύο σημεία του πλανήτη, στην Ολλανδία και τη Νέα Ζηλανδία, που φαινομενικά δεν έχουν καμία σχέση μεταξύ τους. Ο ακροδεξιός εξτρεμισμός όμως, όποιον μανδύα και αν του φορέσει κανείς, φαίνεται ότι αποκτά διαπλανητικές διαστάσεις. Και αυτό είναι τρομακτικά επικίνδυνο.
Νίκος Γιαννόπουλος
