Διαβάσαμε σε εφημερίδες, ιστοσελίδες και μέσα κοινωνικής δικτύωσης δηλώσεις – αντιδράσεις δημοκρατικών ανθρώπων ενάντια στην αστυνομική βία, που υπέστη ο σκηνοθέτης Δημήτρης Ινδαρές και οι δύο γιοι του στο σπίτι τους, όχι απλώς απρόκλητα αλλά χωρίς να υφίστανται οι νόμιμες προϋποθέσεις για την παρουσία της αστυνομίας εντός του οικογενειακού τους ασύλου. Από αυτές σταχυολογήσαμε ορισμένες που φωτίζουν καίριες πτυχές του ζητήματος που αναδεικνύεται.
Οι δύο πρώτες κάνουν δύο χρήσιμους συσχετισμούς. Η πρώτη, του Θανάση Παπακωνσταντίνου, θυμίζει μια άλλη βαναυσότητα αστυνομικών και πολιτών, εκείνη που οδήγησε στο θάνατο του Ζακ Κωστόπουλου. Η δεύτερη, του Αχιλλέα Κυριακίδη, επισημαίνει μια καθόλου τυχαία σύμπτωση: την ίδια μέρα με την κακοποίηση που υπέστη από την αστυνομία η οικογένεια Ινδαρέ διαβάσαμε την εισαγγελική πρόταση στη δίκη της Χρυσής Αυγής. Και οι δύο σημειώνουν το ρόλο που αναλαμβάνουν οι πολίτες εκείνοι που καταπίνουν αμάσητη την προπαγάνδα των μέσων μαζικής εξημέρωσης, απεμπολώντας ένα μέρος της ελευθερίας τους. Εκείνοι που δηλώνουν δημοκράτες, αλλά μέχρι εκεί.
Ενδιαφέρον όμως έχει και η ανακοίνωση του Τμήματος Σωμάτων Ασφαλείας του ΣΥΡΙΖΑ, στην οποία υπογραμμίζεται ότι «η Ελληνική Αστυνομία κι ο εργαζόμενος αστυνομικός, δεν μπορούν να σηκώσουν στις πλάτες τους περαιτέρω στοχοποίηση και στιγματισμό. Ούτε όμως, η ελληνική κοινωνία αντέχει περισσότερη αυθαιρεσία και αυταρχισμό». Ενώ και ο ίδιος ο καθηγητής Νίκος Αλιβιζάτος από τη θέση του ως επικεφαλής της Επιτροπής για τη Διερεύνηση της Αστυνομικής Βίας δηλώνει ότι «η εν λόγω Επιτροπή δεν μπορεί να λειτουργήσει στην πράξη ως άλλοθι για τέτοιου είδους απαράδεκτες συμπεριφορές.» Αυτές οι δύο τελευταίες δημόσιες και θεσμικές αντιδράσεις έχουν σημασία ξεχωριστή γιατί αποδομούν το επικίνδυνο επιχείρημα –τις συνέπειες του οποίου τόσες φορές έχουμε υποστεί– που αποπειράται αφενός να χωρίσει με αδιαπέραστα κοινωνικά και πολιτικά όρια αυτούς που σιωπούν από αυτούς που αντιδρούν, αφετέρου να ταυτίσει όσους αντιδρούν με «μπαχαλάκηδες».
Για αυτούς τους τελευταίους –όταν έτσι βαφτίζονται οι καταληψίες– έχει μια χρήσιμη παράμετρο να βάλει στην –επιμέρους– κουβέντα για την εκκένωση των καταλήψεων ο Θ. Παπακωνσταντίνου: «Είμαι υπέρ των καταλήψεων εγκαταλελειμμένων κτιρίων, χωραφιών και άλλων εγκαταστάσεων που σαπίζουν στον χρόνο, ειδικά αυτά που ανήκουν στο κράτος, στην εκκλησία και σε ιδρύματα-μούμιες. Η πολιτεία -και η εκκλησία υποθέτω- που μοναδικό καθήκον της ύπαρξής της θα έπρεπε να είναι η ευημερία των πολιτών της, αντί να τρομάζει από την ομορφιά της ατίθασης νεότητας, καλά θα κάνει να προσφέρει τα κουρέλια, που φυλάει στην ντουλάπα της, για να ζεσταθούν οι γυμνοί και οι άτυχοι αυτού του κόσμου.»
«Η σκληρότητα χαρακτηρίζει, διαχρονικά, όλους τους κατασταλτικούς μηχανισμούς. Ετσι, από τις πιο πρόσφατες περιπτώσεις, πολύ χειρότερη κι από τη βαναυσότητα προς την οικογένεια Ινδαρέ, ήταν η -μέχρι θανάτου- βαναυσότητα προς τον Ζακ, από ανάξιους συνανθρώπους μας (πολίτες και αστυνομικούς).
Περισσότερο κι από τη βία των μηχανισμών εξουσίας -για μένα αναμενόμενη αλλά μη αποδεκτή- με έχει απογοητεύσει που ένα σημαντικό ποσοστό του κόσμου, έχοντας καταπιεί αμάσητη την προπαγάνδα των μέσων μαζικής εξημέρωσης, προτίμησε να απεμπολήσει ένα μέρος της ελευθερίας του -για την οποία τόσοι γνωστοί και άγνωστοί μας θυσιάστηκαν κατά καιρούς ώστε να λαμπρύνει τις ζωές μας- στο όνομα μιας υποτιθέμενης ασφάλειας.
Για όσους -τυχόν- ενδιαφέρονται για την προσωπική μου άποψη και στάση, θεωρώ την ελευθερία «τελική» μου πατρίδα και δεν θα την προσφέρω, ηθελημένα, σε κανέναν.
Επίσης, στα επιμέρους, είμαι υπέρ των καταλήψεων εγκαταλελειμμένων κτιρίων, χωραφιών και άλλων εγκαταστάσεων που σαπίζουν στον χρόνο, ειδικά αυτά που ανήκουν στο κράτος, στην εκκλησία και σε ιδρύματα-μούμιες. Η πολιτεία -και η εκκλησία υποθέτω- που μοναδικό καθήκον της ύπαρξής της θα έπρεπε να είναι η ευημερία των πολιτών της, αντί να τρομάζει από την ομορφιά της ατίθασης νεότητας, καλά θα κάνει να προσφέρει τα κουρέλια, που φυλάει στην ντουλάπα της, για να ζεσταθούν οι γυμνοί και οι άτυχοι αυτού του κόσμου.»
Θανάσης Παπακωνσταντίνου,
τραγουδοποιός
«Δεν είναι πρόσφατο φαινόμενο η αστυνομική βία. Αρκεί να θυμηθούμε ζαρντινιέρες, απροκάλυπτες βιαιοπραγίες εις βάρος πολιτών σε συλλαλητήρια, ακόμα και φονικούς ξυλοδαρμούς κρατουμένων σε αστυνομικά τμήματα. Ομως η πρόσφατη έξαρση αυτού του φαινομένου, με κορύφωση την επίθεση στον Δημήτρη Ινδαρέ και την οικογένειά του, γίνεται ακόμα πιο ανησυχητική αν την εντάξει κανείς σ’ ένα γενικότερο κλίμα συντηρητισμού και οπισθοδρόμησης σε μια κακώς εννοούμενη «κανονικότητα».
Κατά μια τραγική σύμπτωση(;), την ίδια μέρα διαβάσαμε εμβρόντητοι την εισαγγελική πρόταση στη δίκη της Χρυσής Αυγής, του κατ’ εξοχήν εκφραστή της απάνθρωπης, ναζιστικής και ρατσιστικής βίας στη χώρα μας. Είμαστε όλοι δημοκράτες, μαύροι, πρόσφυγες, Αλβανοί, Φύσσας, Ινδαρές; Ναι, αλλά δεν αρκεί να το δηλώνουμε.»
Αχιλλέας Κυριακίδης,
συγγραφέας, μεταφραστής
«Η Νέα Δημοκρατία βάζει στο κάδρο ξανά τον σκληρά εργαζόμενο αστυνομικό και τραυματίζει σοβαρά τη δημοκρατική λειτουργία της χώρας, καταστρατηγώντας κάθε έννοια νομιμότητας.
Φάνηκε πλέον εμφατικά μετά και τα χθεσινά γεγονότα στο Κουκάκι, όπου ο σχεδιασμός εκκένωσης μιας κατάληψης κατέληξε στην εκκένωση κατοικίας, ότι η ίδια η κυβέρνηση υπονομεύει την ασφάλεια των πολιτών, αγνοώντας ακόμη και θεμελιώδη συνταγματικά τους δικαιώματα. Όταν όμως η ίδια η κυβέρνηση εργαλειοποιεί με τρόπο απροκάλυπτο, έναν από τους βασικούς θεσμούς που είναι επιφορτισμένος με την τήρηση της νομιμότητας, ελλοχεύει ο κίνδυνος κατάλυσης κάθε έννοιας δικαίου.
Αδιάφορο αν το πράττει για να χαϊδέψει τα αυτιά του ακροδεξιού ακροατηρίου, εντός κι εκτός κόμματος, ή αν προκαλεί κλίμα γενικευμένης καταστολής για την επιβολή των αντιλαϊκών πολιτικών που εντέχνως είχε αποκρύψει από τον προεκλογικό της λόγο, ή ακόμη αν προσπαθεί με αυτόν τον τρόπο να καλύψει την κατάρρευση των προεκλογικών της αφηγημάτων, η Ελληνική Αστυνομία κι ο εργαζόμενος αστυνομικός, δεν μπορούν να σηκώσουν στις πλάτες τους περαιτέρω στοχοποίηση και στιγματισμό. Ούτε όμως, η ελληνική κοινωνία αντέχει περισσότερη αυθαιρεσία και αυταρχισμό.
Σε τέτοιες συνθήκες, είναι αδήριτη ανάγκη κάθε ένστολος εργαζόμενος, να αντιληφθεί ότι είναι αδιαπραγμάτευτη η υποχρέωση του να τηρεί απαρέγκλιτα τους νόμους και να προασπίζει τα κατοχυρωμένα συνταγματικά δικαιώματα των πολιτών, που ακριβώς έχουν θεσμοθετηθεί για την προστασία από την κρατική αυθαιρεσία, ανεξάρτητα από τη βούληση της εκάστοτε ηγεσίας.
Δεν είναι δουλειά της πολιτικής ηγεσίας της Ελληνικής Αστυνομίας να απαριθμεί τραυματίες αστυνομικούς σε δελτία τύπου, ως άλλοθι για πάσης φύσης αυθαιρεσίες, αλλά να λαμβάνει τη μέγιστη μέριμνα ώστε να μην εκθέτει το προσωπικό και τους πολίτες σε υπέρμετρο κίνδυνο.
Δεν είναι στα καθήκοντα της πολιτικής ηγεσίας της Ελληνικής Αστυνομίας η έκδοση «απαλλακτικών βουλευμάτων» για αυθαιρεσίες που η ίδια ενορχήστρωσε, αλλά η λήψη όλων των αναγκαίων μέτρων για την τήρηση της νομιμότητας σε κάθε σχεδιαζόμενη δράση.
Είναι αντίθετη με την αποστολή του Σώματος η επιλογή της ηγεσίας του να τορπιλίζει με κάθε δυνατό τρόπο, την απαραίτητη κοινωνική συναίνεση για τη διασφάλιση της εύρυθμης λειτουργίας του. Είναι καθήκον των ιθυνόντων να διαφυλάττουν, ως κόρη οφθαλμού, την αξιοπιστία των Οργανισμών που έχουν υπ’ ευθύνη τους και όχι να της προκαλούν καίρια πλήγματα, με άστοχες επιλογές και σχεδιασμούς.
Επισημαίνουμε με ειλικρινή αγωνία, ότι οι πληγές στην κοινωνία αλλά και στην ίδια την Αστυνομία, όποτε οι δράσεις της οδηγήθηκαν εκτός συνταγματικού πλαισίου, δεν έχουν ακόμη πλήρως επουλωθεί.»
Τμήμα Σωμάτων Ασφαλείας ΣΥΡΙΖΑ
«Κύριε Υπουργέ, διαπιστώνω με λύπη μου ότι σύσταση της υπό την προεδρία μου Επιτροπής συμπίπτει με την αύξηση των περιστατικών αυθαίρετης αστυνομικής βίας. Η εν λόγω Επιτροπή δεν μπορεί να λειτουργήσει στην πράξη ως άλλοθι για τέτοιου είδους απαράδεκτες συμπεριφορές. Επιβάλλεται ως εκ τούτου να λάβετε κάθε αναγκαίο μέτρο ώστε αυτές να σταματήσουν.
Επί του παρόντος, δεν υποβάλλω την παραίτησή μου από την εν λόγω Επιτροπή, διότι πιστεύω στη χρησιμότητά της. Επί πλέον, γνωρίζοντας την ευαισθησία σας, είμαι βέβαιος για την άμεση αντίδρασή σας.»
καθηγητής Ν.Κ. Αλιβιζάτος,
πρόεδρος της Επιτροπής
για τη Διερεύνηση της Αστυνομικής Βίας
