Η πίεση στα αποθέματα νερού είναι ασφυκτική, τη στιγμή που οδεύει προς νέο ρεκόρ ο τουρισμός στην Ελλάδα, όταν ήδη το 2023 οι αφίξεις έφτασαν τα 39,3 εκατ. σε μία χώρα των 10 εκατ. κατοίκων. Σίφνος και Λέρος έχουν κηρύξει τα νησιά σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης, η Αττική καταγράφει μείωση των αποθεμάτων, η Κέρκυρα λαμβάνει έκτακτα μέτρα αντιμετώπισης της λειψυδρίας. Η ανεπάρκεια υποδομών, η έλλειψη συντήρησης των μονάδων αφαλάτωσης, η αύξηση της οικοδόμησης, η ανεξέλεγκτη χρήση νερού σε πισίνες και τζακούζι, ο υπερτουρισμός, σε συνδυασμό με τις αυξημένες θερμοκρασίες και τις μειωμένες βροχοπτώσεις απειλούν τα αποθέματα νερού στη χώρα, όχι για το καλοκαίρι μόνο αλλά για τα επόμενα χρόνια. Η έλλειψη ενός εθνικού φορέα διαχείρισης υδάτων και ενός ενιαίου δικτύου δεδομένων [στη χώρα λειτουργούν 128 εταιρείες ύδρευσης, που δεν επικοινωνούν ούτε συνεργάζονται με κανέναν τρόπο] δείχνουν την οξύτητα του προβλήματος αλλά και δεν αφήνουν έναν ορίζοντα ανοιχτό στην επίλυσή του. Όλοι θυμόμαστε τις προσπάθειες της κυβέρνησης ιδιωτικοποίησης της ΕΥΔΑΠ και ΕΥΑΘ, και την απαξίωση του νερού ως δημόσιου αγαθού. Την ίδια στιγμή, στα νησιά αντί να υπάρχει ευαισθητοποίηση των πολιτών για το πολύτιμο αγαθό του νερού, προωθείται η χρήση επιτραπέζιων νερών, που ενισχύει σημαντικά και τις αντίστοιχες επιχειρήσεις, αντί να επιδοτηθεί η τοποθέτηση φίλτρων, κάτι που θα είχε και περιβαλλοντικό αποτύπωμα από τη μείωση χρήσης πλαστικών μπουκαλιών.
Η λειψυδρία είναι εδώ και απειλεί. Θέτει τα ζητήματα της διεκδίκησης του δημόσιου αγαθού του νερού, της ενιαίας διαχείρισής του, αλλά και του περιορισμού του υπερτουρισμού και την προσαρμογή της τουριστικής βιομηχανίας στις συνθήκες κλιματικής κρίσης. Αν δεν υπάρξουν άμεσα μέτρα, η βρύση δεν θα χρειάζεται να την κλείνουμε, θα έχει στερέψει.
