Στο πρώτο μου άρθρο στο ανανεωμένο σάιτ της “Εποχής” θα σας μιλήσω για τον Claudio “Bocia” Galimberti. Ο Claudio είναι πηδαλιούχος ενός αλιευτικού σκάφους στην Αδριατική Θάλασσα. Την ημέρα εργάζεται ως μυδιοκαλλιεργητής και το βράδυ διαχειρίζεται το Caligo Guercio, ένα ρουστίκ μικρό ψαροκάικο που δένει στο λιμάνι, ετοιμάζοντας και σερβίροντας πιάτα με βάση τα μύδια μαγειρεμένα σε στυλ μαρινάρας ή ψητού, με την έντονη προφορά του Μπέργκαμο.
Από τον Ιούνιο του 2017, ο “Bocia” (όπως είναι γνωστός στη κοινότητα των οπαδών της Ιταλίας) ζει στην ακτή Marche, μεταξύ Marotta (όπου ήταν επίσης εγγεγραμμένος στην τοπική ομάδα ποδοσφαίρου) και Senigallia, ακριβώς στο επίκεντρο που επλήγη από την τρομερή πλημμύρα που κατέστρεψε την επαρχία της Ανκόνα τον Σεπτέμβριο. Τότε ο Κλαούντιο, μαζί με πολλούς άλλους οπαδούς της Ανκόνα και της Άσκολι, πήρε το φτυάρι και απομάκρυνε μάζες λάσπης που είχε συσσωρευτεί κοντά στα σπίτια και βοήθησε τις οικογένειες που έπεσαν θύματα της καταστροφής.
Στη “προηγούμενη” ζωή του ο Claudio ήταν μέλος των σκληροπυρηνικών υποστηρικτών της Atalanta B.C του Μπέργκαμο (μια από τις πιο σεβαστές ομάδες στη σκηνή των ultras του ευρωπαϊκού ποδοσφαίρου). Ηταν ο αδιαμφισβήτητος ηγέτης της “Curva Nord” των Μπεργαμάσκι από το 2000.
Τη ζωή του Caludio αφηγείται η ταινία “Στην υπεράσπιση μιας πίστης-Η οπαδική κουλτούρα στο Μπέργκαμο μέσα από τα μάτια του Claudio “Bocia” Galimberti” που έφερε στην Ελλάδα το περιοδικό HUMBA! Η ταινία αφηγείται τις δύο τελευταίες δεκαετίες της ζωής του, μια περίοδο κατά την οποία η ιταλική κοινωνία έχει υποστεί μια φρενήρη και βαθιά εξέλιξη. Ξεκινά με τις βίαιες συγκρούσεις με την αστυνομία τη δεκαετία του 1990 και στη συνέχεια τεκμηριώνει τη δίνη της καταστολής που οδήγησε σε πολλές δίκες και την εξορία του από το Μπέργκαμο. Η ταινία περιγράφει επίσης τη διαδικασία μέσω της οποίας το ποδόσφαιρο, από ένα λαϊκό παιχνίδι, έχει μετατραπεί σε μια παγκόσμια επιχείρηση, μια οργουελική ψυχαγωγία για παρακολούθηση στην τηλεόραση, με τις καντίνες, τα κιόσκια και οτιδήποτε άλλο, ν’ αδειάζουν τελικά από την πανδημία του Covid. Είναι η ιστορία της ζωής ενός αδυσώπητα επαναστάτη, με ακλόνητη ηθική, αφιερωμένη σε έναν σκοπό: την ελπίδα να είναι ο κόκκος άμμου που σταματά τον κινητήρα.
Ο σκηνοθέτης της ταινίας Andrea Zambelli, θα πει με νόημα:
“Γνώρισα τον Bocia {το μικρό παιδί, στη διάλεκτο της Λομβαρδίας} το 1994, όταν ήμασταν και οι δύο στα είκοσί μας. Μου άρεσε ο τρόπος του να είναι “ultra”, αμέσως. Γι’ αυτόν ήταν τρόπος ζωής, τρόπος εξέγερσης. Γενναιόδωρος και γενναίος, πάντα έτοιμος να βοηθήσει τους πιο αδύναμους. Πάντα απρόθυμος να σκύψει το κεφάλι του μπροστά στις μεγάλες δυνάμεις. Δεν είναι περίεργο που έγινε ο ηγέτης των σκληροπυρηνικών οπαδών της Αταλάντα. Το 1998 άρχισα να τον κινηματογραφώ και δεν σταμάτησα ποτέ. Ακολούθησα όλα τα στάδια της ταραχώδους ζωής του. Το να παρακολουθείς τη ζωή του Bocia σημαίνει όχι μόνο να παρακολουθείς τις αλλαγές που έχουν συμβεί στην υποκουλτούρα των ultras και στο ποδοσφαιρικό σύστημα ειδικά, αλλά και την εξέλιξη της ιταλικής κοινωνίας και του κόσμου γενικότερα. Η ζωή του Bocia είναι μια ιστορία αντίστασης και ανθεκτικότητας: πάντα μπορούσε να δώσει στον εαυτό του μια δεύτερη ευκαιρία, βρίσκοντας τη δύναμη να μην τα παρατήσει”.
Πρόκειται για μια πραγματικά σπουδαία κινηματογραφική δουλειά που ξεδιπλώνει την 30χρονη πορεία της Curva Nord της Αταλάντα, μέσα από την αφήγηση ενός από τους πλέον εμβληματικούς της ultras, του Claudio “Bocia” Galimberti. Είναι η αφήγηση μιας ανυπάκοης πραγματικότητας, χωρίς ανακωχή, αφιερωμένης σε έναν σκοπό: την ελευθερία να είσαι ο κόκκος της άμμου που μπλοκάρει το γρανάζι.
Η ταινία προβλήθηκε, με μεγάλη επιτυχία, στο “Τριανόν” τη περασμένη Δευτέρα 17/2 και στο “Μακεδονικόν” της Θεσσαλονίκης την Τρίτη 18/2. Επειδή υπήρξε μεγάλο ενδιαφέρων το περιοδικό Humba! Προβάλει και πάλι τη Δευτέρα 24/2 τη ταινία στο “Τριανόν” (Κοδριγκτώνος 22). Μην τη χάσετε…
