Εκλογές νευρικότητας και αβεβαιότητας
Γιούχα Σίπιλα, επικεφαλής του «Κέντρου» και κατά τα φαινόμενα ο επόμενος πρωθυπουργός της Φινλανδίας. Οι συμπατριώτες του τον θεωρούν «δικό τους άνθρωπο» καθώς τον βλέπουν δίπλα τους να μιλάει με τα ίδια λόγια που μιλάνε και αυτοί. Ένα προσωπικό-οικογενειακό πρόβλημα, το οποίο ούτε καν αναφέρεται στον φινλανδικό Τύπο, τον ανάγκασε να μην συμμετέχει όσο θα έπρεπε στην προεκλογική εκστρατεία. Παρ’ όλα αυτά είδε τη δημοτικότητα του και του κόμματός του να ανεβαίνει κατακόρυφα. Το μεγάλο ερώτημα: Αν θα καλέσει τους ακροδεξιούς «Αληθινούς Φινλανδούς» να συμμετέχουν στο νέο κυβερνητικό σχήμα.
Των Νίκου Σερβετά
και Βαγγέλη Πατούχα
Πολύ καλή η πολιτική συναίνεση και οι κυβερνήσεις συνεργασίας ως στοιχείο για να θαυμάζουν οι μέσοι πολίτες άλλων χωρών, το πολιτικό σύστημα μιας τρίτης χώρας.
Το κακό, όμως, που έχουν οι κυβερνήσεις τέτοιας δομής και αντίληψης είναι ότι δεν παράγουν πολιτική. Μπορούν να διαχειρίζονται την οικονομία μιας χώρας όταν αυτή βρίσκεται σε ανάπτυξη ή έστω είναι σταθερή, αλλά απ’ ότι φαίνεται είναι πάρα πολύ δύσκολο να διαχειριστούν την οικονομία όταν η χώρα βρίσκεται σε κρίση. Στην κατάσταση, δηλαδή, που βρίσκεται αυτή τη χρονική στιγμή η Φινλανδία.
Σύμφωνα με όλα τα δεδομένα, οι εκλογές που γίνονται σήμερα στην πιο «παράξενη» χώρα του Βορρά, θα αναδείξουν ως επόμενο πρωθυπουργό τον Γιούχα Σίπιλε, επικεφαλής του κόμματος του «Κέντρου», του μόνου –εκτός από το ακροδεξιό «Γνήσιοι Φινλανδοί»- από τα οκτώ κόμματα της απερχόμενης βουλής, που δεν συμμετείχε σε κάποια από τις κυβερνήσεις που σχηματίστηκαν στη χώρα την τελευταία τριετία.
Ο Σίπιλε θα παραλάβει μία χώρα η οποία από φτωχός συγγενής των Σκανδιναβικών χωρών, μετά την πτώση του τοίχους του Βερολίνου και λόγω των ειδικών σχέσεων που είχε με τη Σοβιετική Ένωση, έγινε «μεσολαβητής συμβολαίων» εκμεταλλεύτηκε την υψηλή τεχνολογία που είχε παραχθεί στη χώρα, εντάχθηκε και υπερενισχύθηκε από την Ευρωπαϊκή Ένωση. Έως τη στιγμή που όλα τελειώνουν και ο κύκλος κλείνει.
Η κατάσταση σήμερα
Η Φινλανδία βρίσκεται αντιμέτωπη με διαρκή οικονομική ύφεση. Κύριες αιτίες είναι οι περιορισμένες επενδύσεις σε παραγωγικούς τομείς, η μείωση του κύκλου εργασιών σε δυναμικούς τομείς όπως η τεχνολογία λόγω της κατάρρευσης της ΝΟΚΙΑ, οι ιδιωτικοποιήσεις και η μεταφορά των κερδών των εταιρειών, στο εξωτερικό και η δραστική μείωση των εξαγωγών προς τη Ρωσία. Τόσο ο δημόσιος όσο και ο ιδιωτικός τομέας προβαίνουν σε απολύσεις και δραστικές περικοπές. Υπάρχει έντονη αβεβαιότητα μεταξύ των εργαζομένων για το μέλλον τους, γεγονός που περιορίζει την καταναλωτική δραστηριότητα και παρατείνει την ύφεση.
Ταυτόχρονα η χώρα πρέπει να απαντήσει στις προκλήσεις που επιφέρει ο νέος διεθνής συσχετισμός δυνάμεων. Μετά τον Β παγκόσμιο πόλεμο, η Φινλανδία είχε προσαρμοστεί με επιτυχία στο καθεστώς της ιδιόρρυθμης ουδετερότητας έναντι της Σοβιετικής Ένωσης, γεγονός που της επέτρεψε να κατακτήσει υψηλούς ρυθμούς οικονομικής ανάπτυξης και κοινωνικής ευημερίας. Σήμερα είναι εγκλωβισμένη στο δίλημμα της ένταξης ή μη στο ΝΑΤΟ. Πρόκειται για ιδιαίτερα μεγάλη πρόκληση η λήψη των αποφάσεων για τη διαμόρφωση των νέων αρχών της αμυντικής και εξωτερικής πολιτικής της χώρας, αφού τυχόν ένταξη στο ΝΑΤΟ θα διαταράξει στις σχέσεις με τη γειτονική Ρωσία σε δραματικό επίπεδο. Οι επιπτώσεις θα είναι και οικονομικές.
Οι συζητήσεις και οι αντιπαραθέσεις για τις σχέσεις της χώρας με τη Δύση το ΝΑΤΟ και τη Ρωσία είναι ιδιαίτερα έντονες για τον παραδοσιακά συναινετικό και χαμηλών τόνων φινλανδικό πολιτικό διάλογο. Τόσο οι πολιτικές ηγεσίες, όσο και η κοινή γνώμη παρουσιάζουν συμπτώματα νευρικότητας και αβεβαιότητας. Η πλειοψηφία των Φινλανδών τάσσεται κατά της ένταξης στο ΝΑΤΟ. Παράλληλα, υπάρχει έντονη ανησυχία προς την πλευρά της Ρωσίας. Έντονος είναι και ο ευρωσκεπτισμός που επιβαρύνεται από την κρίση στις χώρες της Νότιας Ευρώπης.
Συνεργασία με ακροδεξιούς
Τα κύρια κόμματα του σημερινού κυβερνητικού σχηματισμού, το συντηρητικό «Εθνική Ένωση» και το «Σοσιαλδημοκρατικό», θα είναι οι μεγάλοι χαμένοι των εκλογών. Μεγάλος νικητής θα είναι το κεντρώο κόμμα ο πρόεδρος του οποίου, o Γιούχα Σίπιλα θα είναι ο νέος πρωθυπουργός της χώρας. Το κόμμα των «Αληθινών Φινλανδών» προβλέπεται ότι θα υποστεί μείωση της εκλογικής του δύναμης. Εκτιμάται, όμως, ότι θα είναι ο κύριος εταίρος στην κυβέρνηση του «Κέντρου».
Ο χαρισματικός και μετριοπαθής ηγέτης του κόμματος, Τίμο Σόινι, προετοιμάζει το κόμμα του για άσκηση συντεταγμένης και χωρίς ακρότητες κυβερνητικής πολιτικής. Σε ζητήματα εξωτερικής και αμυντικής πολιτικής το κόμμα των Αληθινών Φινλανδών και του Κέντρου έχουν αλληλοκατανόηση, αν όχι ταύτιση απόψεων. Επιδιώκουν εποικοδομητικές σχέσεις με τη Ρωσία και αντιμετωπίζουν με σκεπτικισμό τυχόν ένταξη της Φινλανδίας στο ΝΑΤΟ.
Η Ελλάδα στο στόχαστρο
Αναφορικά με την ελληνική κρίση, ο Τίμο Σόινι βάλλεται κύρια κατά των Βρυξελλών χαρακτηρίζοντας το ευρώ ως «πυραμίδα απάτης». Τονίζει δε ότι η βοήθεια που δόθηκε στην Ελλάδα είναι για τη σωτηρία του γερμανογαλλικού τραπεζικού συστήματος κι όχι για τον Ελληνικό λαό.
Το ελληνικό ζήτημα είναι από τα κεντρικά ζητήματα της προεκλογικής περιόδου, αφού χρησιμοποιείται ως παράδειγμα προς αποφυγή. Ειδικά επικρίνεται η οικονομική και δημοσιονομική πολιτική που ακολουθήθηκε στην Ελλάδα πριν την κρίση. Το συντηρητικό κόμμα είχε ως μήνυμα στο προεκλογικό του διαφημιστικό υλικό το σύνθημα «ο δρόμος της ευθύνης κι ο δρόμος της Ελλάδος». Αναγκάστηκε να το αποσύρει λόγω των αντιδράσεων της πρεσβείας της Ελλάδος στη Φινλανδία και της ελληνικής παροικίας. Όλα τα κόμματα εκτός του «Συνασπισμού της Αριστεράς» τάσσονται υπέρ μιας σκληρής αντιμετώπισης των διαπραγματευτικών θέσεων της Ελλάδος.
Ο «Συνασπισμός της Αριστεράς» αναμένεται να διατηρήσει την εκλογική του δύναμη, ενώ θεωρείται απίθανο να κληθεί να συμμετάσχει στο νέο κυβερνητικό συνασπισμό.
