Ο γράφων την στήλη πίνει και καφέ. Έχει και φίλους. Χθες έπινε, λοιπόν, τον καφέ του με ένα φίλο του, γέννημα θρέμα, όπως συνηθίζεται να λέμε, του ΑΚΕΛ. Από εκείνους που τα παλιά χρόνια, όταν ήταν παιδί, κάθε Κυριακή  διένειμε την Χαραυγή στο χωριό του. Στη κουβέντα απάνω, του ανέφερε ότι η Ζωή Κωνσταντοπούλου θα κατέθετε στεφάνι, στους τάφους του Καβάζογλου και Μισιαούλη. Ο άνθρωπος μας, προσπάθησε να κρύψει μερικά δάκρυα που εμφανίστηκαν απρόσμενα. Η ψυχή του αδικαίωτου Αριστερού έκανε την εμφάνιση της, μέσα από ένα «πετυχημένο», θα λέγαμε με τα τρέχοντα κριτήρια άνθρωπο. 
Πράγματι σήμερα, ( Κυριακή ) η Ζωή Κωνσταντοπούλου πήγε και κατέθεσε ένα στεφάνι στον τάφο του Μισιαούλη, στην Παλλουριώτισσα και ένα στον τάφο του Καβάζογλου στο Δάλι. Πήγε ταπεινά,
  σχεδόν μόνη της, και χωρίς  επίσημη συνοδεία είτε από το κράτος είτε από το Γιαννάκη Ομήρου, του οποίου ήταν προσκεκλημένη. 
Επίσης, πάλι σήμερα το απόγευμα, επισκέφθηκε το Σπίτι της Συνεργασίας στην νεκρή ζώνη και μίλησε με Τουρκοκύπριους και Ελληνοκύπριους που εργάζονται για την επαναπροσέγγιση, όπως άλλωστε έκανε και πριν από λίγο καιρό ο Αλέξης Τσίπρας. 

Με αυτά τα προλογικά σημειώνεται το αυτονόητο. Στην Ελλάδα έχουμε πλέον μια αριστερή κυβέρνηση. Αυτή η Κυβέρνηση, σε ότι αφορά στην ίδια τουλάχιστο, δηλώνει αριστερή και θέλει και επιδιώκει να είναι και να φαίνεται. Βλέπει τον εαυτό της ως μία κυβέρνηση τομών. Με τις συμβολικές κινήσεις που μόλις αναφέραμε η κυβέρνηση Τσίπρα θέλει να δείξει πως θα αφήσει το χνάρι της στο Κυπριακό. 
Επομένως στην εξίσωση Κυπριακό στην επόμενη φάση την οποία εξήγγειλε ο κ Άιντα θα πρέπει να  συνυπολογισθεί και η κυβέρνηση του Σύριζα. 

Πηγή: Δεύτερη Ανάγνωση