Οι πρώτες αντιδράσεις για την κυβέρνηση
Η απόφαση του πρωθυπουργού Αλέξη Τσίπρα να συνεργαστεί με τους ΑΝΕΛ
εντάσσεται στη λογική της σταθερής διαπραγμάτευσης με τις Βρυξέλλες
(…) Εκφράζονται οι φόβοι ότι ο Τσίπρας θα είναι «όμηρος» ενός μικρού κόμματος της δεξιάς. Αυτές οι κρίσεις «είναι βιαστικές και πρόσκαιρες, χρήσιμες για εντυπωσιακούς πρωτοσέλιδους τίτλους».
Πρώτα απ’ όλα, φαίνεται ότι δεν τέθηκαν όροι από την πλευρά των ΑΝΕΛ. Τουλάχιστον δεν είναι γνωστοί τέτοιοι όροι για τη συνεργασία των δύο κομμάτων. Σύμφωνα με την «Καθημερινή», προς το παρόν οι ΑΝΕΛ δέχτηκαν να στηρίξουν την οικονομική πολιτική του ΣΥΡΙΖΑ και οι μόνοι όροι που έθεσαν είναι να μην αναγνωριστεί η FYROM με το όνομα Μακεδονία και να μην προχωρήσουν στο διαχωρισμό Εκκλησίας- Κράτους. Στην πράξη έχει αποδειχθεί ότι ο αδύνατος δεν μπορεί να επηρεάσει τον ισχυρό. Συνεπώς το ερώτημα που τίθεται είναι πώς οι ΑΝΕΛ θα μπορέσουν να επηρεάσουν τον ΣΥΡΙΖΑ. Ο συσχετισμός δυνάμεων είναι συντριπτικά υπέρ του ΣΥΡΙΖΑ με τις 149 έδρες που διαθέτει έναντι 13 εδρών των ΑΝΕΛ. Η λαϊκή εντολή είναι καθαρή υπέρ του με δέκα ποσοστιαίες μονάδες παραπάνω σε σύγκριση με το 2012. Για να επιδράσουν οι ΑΝΕΛ στον ΣΥΡΙΖΑ, θα έπρεπε να διαθέτουν ισχυρή δύναμη. Η σημερινή δεν τους το επιτρέπει. Ακόμα και η απειλή αποχώρησης από την κυβέρνηση δεν θα έχει καμία τύχη. Το ίδιο θα έχει μια παρόμοια πορεία με αυτή της ΔΗΜΑΡ και του ΛΑΟΣ.
Αναγκαία συμμαχία
Στην πραγματικότητα, για να γίνει κατανοητή αυτή η επιλογή θα πρέπει να δούμε ποια είναι η σύνθεση της βουλής και η κατάσταση στη χώρα. Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν κέρδισε την απόλυτη πλειοψηφία σε έδρες. Το κόμμα της ριζοσπαστικής Αριστεράς θα έπρεπε να βρει συνεπώς συμμάχους, προκειμένου να κυβερνήσει σε συνεργασία με μια άλλη πολιτική δύναμη. Θα έπρεπε σε γενικές γραμμές να επιλέξει ανάμεσα στους ΑΝΕΛ και το κεντρογενές Ποτάμι (όπως ήταν η επιθυμία του κ. Σουλτς, την οποία εξέφρασε δημοσίως χωρίς κανένα δισταγμό και αιδώ). Αυτά τα δύο κόμματα δεν έχουν παρά ελάχιστα κοινά προγραμματικά στοιχεία με τον ΣΥΡΙΖΑ.
Ο Αλ. Τσίπρας προχώρησε στην απόφασή του θέτοντας σαν πρώτη προτεραιότητα να προχωρήσει σε ρήξη με την πολιτική λιτότητας. Για την πολιτική αυτή του έδωσε ο ελληνικός λαός σαφή εντολή, καταδικάζοντας με την ψήφο του τα κόμματα των μνημονίων.
Επιλογή σταθερότητας
Αυτή η προτεραιότητα έγινε σαφέστατη από τον Αλέξη Τσίπρα το βράδυ της Κυριακής μετά την ανακοίνωση των αποτελεσμάτων. «Θα πρέπει να τελειώσουμε με τη λιτότητα να ανοικοδομήσουμε τη χώρα» τόνισε. Η άσκηση μιας τέτοιας πολιτικής περνάει μέσα από σκληρές διαπραγματεύσεις με τις Βρυξέλλες και το Βερολίνο. Η πολιτική βούληση του ΣΥΡΙΖΑ είναι σαφής σ’ αυτό το σημείο: δεν έχει καμία σχέση με τη στρατηγική του Φρ. Ολάντ και του Ματέο Ρέντζι, που επιχείρησαν να εξευμενίσουν το Βερολίνο προχωρώντας στις «μεταρρυθμίσεις», καταστρέφοντας τις εργασιακές σχέσεις, με την ελπίδα έτσι να πετύχουν την ανάκαμψη. Μια πολιτική που είχε ακριβώς τα αντίθετα αποτελέσματα, απέτυχε πλήρως. (Τώρα, μετά τα αποτελέσματα, και οι δύο ηγέτες της Ιταλίας και της Γαλλίας επείγονται να συναντήσουν τον έλληνα πρωθυπουργό, εκτός αν αλλάξουν γνώμη μόλις αντιμετωπίσουν την Άνγκελα Μέρκελ στη σύνοδο κορυφής της ΕΕ).
Αδύνατη η συμμαχία με το Ποτάμι
Υπήρχαν δυνατότητες για μια ενδεχόμενη συμμαχία του ΣΥΡΙΖΑ με το Ποτάμι που επιθυμούσαν οι Βρυξέλλες; Ο ηγέτης του Στ. Θεοδωράκης φαίνεται πως έθεσε σαν όρο απαράβατο για τη συμμαχία, να γίνουν γνωστά από την αρχή όλα τα διαπραγματευτικά χαρτιά της χώρας. Δηλαδή, «ο Τσίπρας θα έπρεπε να δεχθεί να τρέξει το μαραθώνιο των διαπραγματεύσεων με ένα βαρίδι δεμένο στα πόδια ή να παίξει πόκερ φανερώνοντας τα χαρτιά του. Να προχωρήσει μια διαπραγμάτευση που θα απογοήτευε τους έλληνες ψηφοφόρους. Κάτι τέτοιο δεν μπορούσε να το επιτρέψει ο Αλ. Τσίπρας στον εαυτό του. σημειώνει η «La Tribune».
Οι ΑΝΕΛ η μόνη επιλογή
Έμεναν, συνεπώς, μόνο οι ΑΝΕΛ. Ένα κόμμα που πράγματι παρουσιάζει πολλές ελλείψεις και διαφορετικές πολιτικές απόψεις με τη ριζοσπαστική Αριστερά. Παρ’ όλα αυτά ο Αλ. Τσίπρας και ο Πάνος Καμμένος έχουν την πολιτική βούληση να τελειώνουν με την τρόικα και το βάρος τού χρέους. Σε αυτό το σημείο η συμφωνία είναι πλήρης. Η συμμαχία αυτή έστειλε ένα μήνυμα αποφασιστικότητας στην Ευρώπη: δεν θα υπάρξει συμβιβασμός στα βασικά ζητήματα που θέτει η Ελλάδα. Η πραγματικότητα, τελικά, θα είναι ενδεχομένως διαφορετική, αλλά δεν υπάρχει λόγος σήμερα να αποκαλύψει κανείς τα χαρτιά του. Ο Αλέξης Τσίπρας ακολουθεί μια στρατηγική που σ’ αυτές τις συνθήκες συνεργασία με τους ΑΝΕΛ του επιτρέπει να ακολουθήσει.
Νέα πολιτικά στοιχεία στην Ευρώπη
Στην πραγματικότητα, αυτή η συμμαχία εκφράζει τις νέες δυνατότητες που διαμορφώνονται εκφράζει στην Ευρώπη. Πέρα από την αντιπαράθεση της αριστεράς με την παραδοσιακή δεξιά. Οι σκληρές συνθήκες των πολιτικών της λιτότητας, που θίγουν ευρύτατα κοινωνικά στρώματα του μεσαίου χώρου, οδηγούν ορισμένες πολιτικές δυνάμεις να διαμορφώνουν τις πολιτικές τους θέσεις και να κάνουν τις επιλογές τους με βάση τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν: της λιτότητας και της αποκατάστασης του σεβασμού των δημοκρατικών θεσμών, που είναι ένα στοιχείο κλειδί. Σ’ αυτό το πλαίσιο δεν μπορεί κανείς να φαντασθεί ότι θα χωρούσαν ακραίες και νεοναζιστικές δυνάμεις, όπως η Χρυσή Αυγή καταλήγει η γαλλική εφημερίδα.
Μ. Κοβάνης




