Του Νάσου Χατζητσάκου
Η εβδομάδα που ολοκληρώνεται, χαρακτηρίστηκε από παρεμβάσεις της Ευρωπαϊκής Επιτροπής (Κομισιόν), προκειμένου να χαρακτηριστούν «μονομερείς ενέργειες» η προώθηση από τη νέα ελληνική κυβέρνησης νομοσχεδίων που αποσκοπούν στη στήριξη των αδύναμων οικονομικά πολιτών, με πλέον χαρακτηριστικό το παράδειγμα του σχεδίου νόμου για την αντιμετώπιση της ανθρωπιστικής κρίσης. Το παράδοξο είναι ότι τα «εμπόδια» τέθηκαν από «τεχνοκράτες» οι οποίοι, μαζί με τα στελέχη των κομμάτων που είχαν τα ηνία της διακυβέρνησης από το 2009 μέχρι και το 2014, έπεσαν απελπιστικά έξω στις προβλέψεις τους. Τα «σπασμένα» της αστοχίας τους, φυσικά, τα «πλήρωσε» η ελληνική κοινωνία.
Ειδικά στον τομέα της απασχόλησης, οι επίσημες εκτιμήσεις τις οποίες είχαν διατυπώσει για τα αποτελέσματα των μνημονίων πριν από 4 χρόνια, παρουσίασαν απόκλιση της τάξης των 600.000 ανέργων, σε σχέση με τα όσα στην πραγματικότητα ακολούθησαν!
Η «θανάσιμη» αστοχία του πρώτου μνημονίου
Για παράδειγμα, στο Μεσοπρόθεσμο Πλαίσιο Δημοσιονομικής Στρατηγικής της περιόδου 2012 – 2015, το οποίο προωθήθηκε περίπου ένα χρόνο μετά το πρώτο μνημόνιο οι προβλέψεις για την πορεία της ανεργίας «έπεσαν έξω» για το 2014 μόλις κατά 12 ποσοστιαίες μονάδες. Συγκεκριμένα, στο Μεσοπρόθεσμο του 2011 προβλεπόταν ότι, πέρυσι, η ανεργία θα κυμαινόταν στο επίπεδο του 14,5%. Εάν οι εκτιμήσεις είχαν επαληθευτεί, τότε ο αριθμός των ανέργων, πέρυσι, θα έπρεπε να ήταν περίπου στις 725.000 ανέργους. Τελικά, οι αρμόδιοι της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής (ΕΛΣΤΑΤ) κατέγραψαν το 2014 περισσότερους από 1,32 εκατ. ανέργους.
«Το δις εξαμαρτείν ουκ θεσμού σοφού»
Θα μπορούσε κάποιος από τους εκπροσώπους των θεσμών ή των κυβερνήσεων της περιόδου 2009 – 2014 να υποστήριζε ότι μόνο οι αρχικές προβλέψεις «έπεσαν έξω». Όμως, η πραγματικότητα είναι διαφορετική.
Ανάλογη «τύχη» με τις προβλέψεις του πρώτου είχαν και αυτές οι οποίες συμπεριλαμβάνονται στο Μεσοπρόθεσμο της περιόδου 2015 – 2018 (συνάφθηκε το 2014). Στην προκειμένη, η εκτίμηση για την πορεία της ανεργίας έπεσε έξω μόλις κατά 2 ποσοστιαίες μονάδες.
Μην σπεύσει, όμως, κάποιος να κάνει λόγο για «μικρό λάθος»… Σε απόλυτους αριθμούς, η τρόικα της εποχής και η προηγούμενη συγκυβέρνηση ΝΔ και ΠΑΣΟΚ, το 2014, υπολόγισαν ότι, την ίδια χρονιά, οι άνεργοι θα ήταν λιγότεροι κατά… 100.000 άτομα!
Τίθεται, λοιπόν, εύλογα το ερώτημα: Πώς μπορούν, σήμερα πλέον, οι εκπρόσωποι των θεσμών με την υποστήριξη κύκλων της αντιπολίτευσης, να χαρακτηρίζουν «μονομερείς ενέργειες» νομοσχέδια τα οποία έρχονται να βάλουν «φρένο» στην ανθρωπιστική κρίση που οι ίδιοι προκάλεσαν με τα –εσκεμμένα ή μη- λάθη και τις «θανάσιμες» αστοχίες τους;
