Το «πρώτη φορά Αριστερά!» δεν έχει φανεί ακόμα στα ανθρώπινα δικαιώματα των αντιρρησιών συνείδησης. Αντιθέτως, οι σκανδαλώδεις διώξεις συνεχίζονται, με καταδίκες από στρατοδικεία, ποινές φυλάκισης με αναστολή και υπέρογκα χρηματικά πρόστιμα. Οι αιτήσεις των περισσότερων αντιρρησιών συνείδησης, ακόμη, απορρίπτονται (πλέον με την υπογραφή του αναπληρωτή υπουργού Εθνικής Άμυνας, κ. Κώστα Ήσυχου), ενώ η εναλλακτική κοινωνική πολιτική υπηρεσία παραμένει τιμωρητική και εκδικητική. Το σχέδιο νόμου του υπουργείου για τη θητεία δεν αλλάζει τίποτα σε όλα αυτά που παραβιάζουν κατάφορα τα ανθρώπινα δικαιώματα.
Χαρακτηριστική ήταν η δίκη του αντιρρησία συνείδησης Δημήτρη Κ. Σωτηρόπουλου, στις 16 Ιουνίου, στο αναθεωρητικό στρατοδικείο Αθηνών στο Ρουφ. Είναι ενδεικτικό το γεγονός ότι το Ευρωπαϊκό Γραφείο για την Αντίρρηση Συνείδησης, έστειλε τον αντιπρόεδρό του από τις Βρυξέλλες για μάρτυρα υπεράσπισης. Ο Σωτηρόπουλος κρίθηκε ένοχος, και πάλι, με την κατηγορία της ανυποταξίας και καταδικάστηκε σε 10 μήνες φυλάκιση με αναστολή, μετά από μια σαφώς άδικη δίκη, με προβληματικές διαδικασίες.
Πολίτες καταδικάζονται από στρατοδικείο
«Αυτή ήταν εξ ορισμού μια άδικη δίκη και μια δημόσια επίδειξη στρατοκρατίας. Όχι μόνο ένα στρατιωτικό δικαστήριο δίκασε έναν πολίτη, το οποίο αποτελεί από μόνο του μια μείζονα παραβίαση ανθρωπίνων δικαιωμάτων, αλλά δεν επέτρεψε καν την απρόσκοπτη υπεράσπισή του. Το στρατιωτικό δικαστήριο επανειλημμένα περιόριζε, διέκοπτε και σταματούσε τους μάρτυρες, τον συνήγορο υπεράσπισης και τον ίδιο τον κατηγορούμενο, ακόμα και κατά τη διάρκεια της απολογίας του, όταν προσπαθούσε να εξηγήσει τα κίνητρά του για τις πράξεις του», δήλωσε οαντιπρόεδρος, Sam Biesemans, μετά τη δίκη. Ως μάρτυρες υπεράσπισης κατέθεσαν επίσης, ο Νίκος Χρυσόγελος, πρώην ευρωβουλευτής των Πρασίνων και η Αφροδίτη Σταμπουλή, Βουλεύτρια του ΣΥΡΙΖΑ.
Ο Σωτηρόπουλος, 48 ετών και ιδρυτικό μέλος του Συνδέσμου Αντιρρησιών Συνείδησης, έχει αρνηθεί να στρατευτεί από το 1992. Διακήρυξε δημόσια την εναντίωσή του στη βία και τον μιλιταρισμό και ζήτησε να εκπληρώσει ισότιμη, εναλλακτική κοινωνική υπηρεσία. Πρωτόδικα, στις 13 Μαΐου 2014, και έχοντας ήδη απαλλαγεί της στράτευσης ως τρίτεκνος, καταδικάστηκε με την κατηγορία της ανυποταξίας σε ποινή φυλάκισης 10 μηνών με αναστολή.
Δυστυχώς, ο Σωτηρόπουλος δεν είναι ο μόνος αντιρρησίας συνείδησης που αντιμετωπίζει δίωξη στην Ελλάδα, και μάλιστα από στρατοδικείο, σαν να έχουμε χούντα ή εμφύλιο πόλεμο. Επιπλέον, η απαράδεκτη πρακτική της απόρριψης των αιτήσεων για εναλλακτική υπηρεσία είναι φαύλος κύκλος. Αυτά τα άτομα καλούνται στη συνέχεια για στρατιωτική θητεία, και εφόσον δεν κατατάσσονται, διώκονται επανειλημμένα, αφού η ανυποταξία θεωρείται διαρκές αδίκημα στην ελληνική νομοθεσία. Έτσι, ένας ατέρμονος κύκλος συλλήψεων και ποινικών καταδικών αρχίζει, με ποινές φυλάκισης με αναστολή, συνοδευόμενες από τεράστια διοικητικά πρόστιμα, των 6.000 ευρώ, για κάθε κατηγορία ανυποταξίας.
Η περίπτωση Σωτηρόπουλου αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα κατάλοιπου σκοτεινών εποχών στο ελληνικό νομικό πλαίσιο και αποδεικνύει ανάγλυφα την αναντιστοιχία μιας οπισθοδρομικής πολιτικής αντίληψης, σε πλήρη διάσταση με την κοινωνία. Την ώρα που το ζήτημα έχει λυθεί από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και από τις νομοθεσίες, σχεδόν, όλων των χωρών της Ευρώπης, η Ελλάδα επιμένει να δείχνει πλήρη περιφρόνηση προς θεσμούς και διαδικασίες. Τόσο από την πλευρά της στρατιωτικής συντεχνίας, πράγμα αναμενόμενο, όσο από τη συντεταγμένη ελληνική πολιτεία. Με τις αποφάσεις εναντίον των αντιρρησιών συνείδησης, οι επιτροπές ελέγχου συνείδησης και τα στρατοδικεία επιτελούν στο ακέραιο τον ρόλο για τον οποίο υπάρχουν. Εναπόκειται στη νέα κυβέρνηση, ως φορέας λήψης πολιτικών αποφάσεων, να ξεκαθαρίσει εάν και με ποιο τρόπο είναι διατεθειμένη να επιτελέσει τον δικό της.
Αλεξία Τσούνη
