Εργατικό ατύχημα στη Λάρισα, την Πέμπτη 27 Μαρτίου, με 55χρονο οικοδόμο να τραυματίζεται πέφτοντας σε φρεάτιο. Διπλό εργατικό ατύχημα, την Τρίτη 25 Μαρτίου, σε εστιατόριο του Χαλανδρίου μετά από διαρροή υγραερίου στην κουζίνα. Εργατικό ατύχημα στο εργοτάξιο του Ελληνικού, την Παρασκευή 21 Μαρτίου, με 57χρονο οικοδόμο να πέφτει στο κενό από ύψος εννέα μέτρων! Νεκρός 75χρονος οικοδόμος στην Πάρο έπειτα από ηλεκτροπληξία εν ώρα εργασίας, επίσης στις 21 Μαρτίου. Νεκρός κι ένας ακόμη 70χρονος οικοδόμος, όταν έπεσε από σκαλωσιά σε χωριό της Φωκίδας, στις 15 Μαρτίου. Νεκρός 57χρονος δασεργάτης στη Φθιώτιδα και νεκρός 28χρονος χειριστής γερανοφόρου σε οικοδομή της Βούλας, στις 12 Μαρτίου. Μέσα σε μία εβδομάδα, από τις 11 Μαρτίου έως τις 18 Μαρτίου καταγράφηκαν τέσσερα εργατικά ατυχήματα στη ναυπηγοεπισκευαστική ζώνη Περάματος.
Τα παραπάνω είναι μερικά από τα εργατικά δυστυχήματα και ατυχήματα που έχουν καταγράφει μόνο τον μήνα Μάρτιο 2025. Πάνω από 40 οι θάνατοι και πάνω από 50 οι σοβαροί τραυματισμοί εν ώρα εργασίας από τις αρχές του έτους. Φυσικά, οι τραυματισμοί είναι πάντα πολύ περισσότεροι από όσους τελικά δημοσιοποιούνται.
Φαραωνικά έργα στο Ελληνικό, «φιλέτο» που σχεδόν χαρίστηκε προς οικονομική αξιοποίηση σε μία εταιρεία. Το Σωματείο Οικοδόμων του Ελληνικού καταγγέλλει πως ο τραυματισμένος εργάτης δούλευε μέσα σε φρεάτιο χωρίς κανένα μέτρο προφύλαξης, χωρίς ζώνη ασφαλείας, χωρίς την κατάλληλη σκαλωσιά. Κατηγορούν την εταιρεία που έχει αναλάβει το έργο πως δεν έχει ασθενοφόρο και ιατρική ομάδα πρώτων βοηθειών, όπως είχε υποσχεθεί, με αποτέλεσμα το ΕΚΑΒ να χρειάζεται αρκετή ώρα ώσπου να φτάσει στο εργοτάξιο. Αυτά συμβαίνουν στο εργοτάξιο – «σύμβολο» της οικονομικής ανάπτυξης…
Η περασμένη 15ετία της οικονομικής ύφεσης συνοδεύτηκε από το «ξεχαρβάλωμα» της νομοθεσίας, τη διάλυση των εργασιακών σχέσεων. Η «ανάπτυξη» ταυτίστηκε με την «ελαστικότητα», η «έλευση επενδυτών» απαιτούσε τη νομοθετική κατάργηση κάθε δικλείδας ασφαλείας των εργαζομένων. Τα συνδικαλιστικά σωματεία χλευάστηκαν πλήρως, ταυτίστηκαν με τη χρεοκοπία της χώρας. Οι συλλογικές συμβάσεις εργασίες καταργήθηκαν. Το Σώμα Επιθεώρησης Εργασίας απαξιώθηκε, έμεινε υποστελεχωμένο και εν συνεχεία έγινε… Ανεξάρτητη Αρχή. Και οι πιο δύσπιστοι, πλέον, παραδέχονται πως δεν ανταποκρίνεται επαρκώς στα καθήκοντά του. Το 8ωρο έχει νομοθετικά καταπατηθεί, το πενθήμερο επίσης. Μαγαζιά λειτουργούν τις Κυριακές, οι εργοδότες μπορούν να επιβάλλουν υπερωρίες και να επιτηρούν με κάρτες εργασίας. Το επίδομα ανεργίας άλλαξε και έγινε «ποινολόγιο». Όλα τα παραπάνω νομοθετικά μέτρα έγιναν με πολιτική βούληση.
Ο Κυριάκος Μητσοτάκης στο υπουργικό συμβούλιο της Δευτέρας ανακοίνωσε πως οι εργαζόμενοι στο Δημόσιο θα αξιολογηθούν από… τους πολίτες και πως η κάρτα εργασίας είναι καιρός να επεκταθεί και στις δημόσιες υπηρεσίες. Έξι χρόνια διακυβέρνησης, αλλά οι «αποδιοπομπαίοι τράγοι» του δημοσίου είναι πάντα η εύκολη λύση για τα αδιέξοδα του νεοφιλελευθερισμού.
Η κυβέρνηση δεν ασχολείται ουσιωδώς με τους νεκρούς και τραυματίες εργάτες. Παραπέμπει στο Σώμα Επιθεώρησης Εργασίας ή στην… ατομική ευθύνη του κάθε εργοδότη/ εργολάβου. Η κυβέρνηση προσπαθεί να χτίσει φιλεργατικό προφίλ με την αύξηση του κατώτατου μισθού που ανακοινώνεται κάθε φορά με τον κατάλληλο προπαγανδιστικό μηχανισμό. Αύξηση 34 ευρώ για εργαζόμενους χωρίς τέκνα και 43 ευρώ για εργαζόμενους με δύο ή περισσότερα τέκνα, ανακοίνωσε ο πρωθυπουργός την Τετάρτη. Από 709 ευρώ σε 743 τα «καθαρά», για τους άτεκνους.
Οι εξαγγελίες του Κυριάκου Μητσοτάκη δεν είχαν καμία αναφορά στην επαναφορά των συλλογικών διαπραγματεύσεων. Η ύπαρξη συλλογικών συμβάσεων εργασίας συνδέεται άρρηκτα με την αύξηση των μισθών. Εκατοντάδες χιλιάδες εργαζόμενοι αδυνατούν να προσεγγίσουν τον μέσο μισθό εξαιτίας της αδυναμίας τους να διαπραγματευτούν συλλογικά και να ασκήσουν πίεση στην εργοδοσία. Δίχως συλλογικές διαπραγματεύσεις το χάσμα των οικονομικών ανισοτήτων μεγαλώνει.
Οι ανακοινώσεις του πρωθυπουργού δεν είχαν καμία αναφορά στον πληθωρισμό, που καταγράφεται από το φθινόπωρο του 2021, και στην αγοραστική δύναμη των μισθωτών που είναι στον «πάτο» της Ευρώπης. Ουδέν σχόλιο για τη στεγαστική κρίση που όλο αναμένουμε να αντιμετωπιστεί με νομοθετικές παρεμβάσεις κι όλο τα ενοίκια αυξάνονται, περιμένοντας τελικά να «αυτορυθμιστεί» από… την ελεύθερη αγορά.
Το «παραγωγικό μοντέλο υπηρεσιών» της χώρας είναι βασισμένο σε μία «ξεχαρβαλωμένη» εργατική νομοθεσία. Σε ολιγοπωλιακά μοντέλα εκμετάλλευσης των «φιλέτων» της οικονομίας εις βάρος του δημοσίου. Στη «βαριά βιομηχανία γαλέρας» του υπερ-τουρισμού και στην… ατομική ευθύνη εκατομμυρίων εργαζομένων που προσπαθούν να διαπραγματευτούν τις κακές απολαβές τους, δίχως ισχυρά συνδικαλιστικά σωματεία.
