Φωτο: ΑΡΕΝ Νομικής / Facebook
Η ωμή παράκαμψη του Συντάγματος, προκειμένου να λειτουργήσουν ιδιωτικά μαγαζιά ως «ΑΕΙ» στη χώρα μας, αποτέλεσε και αποτελεί κορυφαία αντιθεσμική ενέργεια, εξέχον δείγμα μιας αλαζονικής και αδίστακτης πολιτικής αντίληψης που χωρίς αναστολές επιδεικνύει πλήρη αδιαφορία απέναντι στην όποια δημοκρατική νομιμότητα, όποτε αυτό εξυπηρετεί τα ισχυρά επιχειρηματικά συμφέροντα που ποικιλότροπα διαπλέκονται μαζί της.
Οι εξελίξεις όμως των τελευταίων ημερών αποδεικνύουν ότι ο κατήφορος που η κυβέρνηση έχει επιλέξει έχει και άλλα πιο εξευτελιστικά στάδια και η σχετική κατρακύλα είναι χωρίς φρένα, οδηγεί όλο και πιο βαθιά στην ανυποληψία τα περισσότερα από τα πρόσωπα που βρέθηκαν εμπλεκόμενα σε αυτό το δυσώδες σκηνικό και μαζί με τα πρόσωπα και τους θεσμικούς ρόλους που αυτά έχουν αναλάβει. Το σχετικό ρεπορτάζ είναι αποκαλυπτικό. Σταχυολογώ:
Η Πανελλήνια Ένωση Αναγνωρισμένων Κολεγίων (ΠΕΑΚ) απέστειλε εξώδικο κατά της ΕΘΑΑΕ (Εθνική Αρχή Ανώτατης Εκπαίδευσης) και του ΕΟΠΠΕΠ (Εθνικός Οργανισμός Πιστοποίησης Προσόντων και Επαγγελματικού Προσανατολισμού) κατηγορώντας τις δύο επιτροπές που εξέτασαν τις αιτήσεις των 12 υποψηφίων –επελέγησαν τελικά 4– για σοβαρές πλημμέλειες, έλλειψη αιτιολόγησης και παραβίαση αρχών συνταγματικότητας. Μεταξύ άλλων, καταγγέλλεται ότι αναφορικά με το κολέγιο Ανατόλια της Θεσσαλονίκης που «ανωτατοποιήθηκε», η τριμελής επιτροπή της ΕΘΑΑΕ που έκανε τον απαραίτητο έλεγχο είχε ως πρόεδρο αυτοπροσώπως τον πρόεδρο της ΕΘΑΑΕ, Π. Μήτκα, ο οποίος είναι επίσης θεσσαλονικιός και ως πρόεδρος της ΕΘΑΑΕ έχει την ευθύνη ελέγχου των αποφάσεων της κάθε τριμελούς. Δηλαδή, το ίδιο πρόσωπο και έκρινε και επικύρωσε την κρίση του. Όμως σχετικά και με τα άλλα δυο μέλη της τριμελούς επιτροπής αξιολόγησης υπάρχει πρόβλημα καθώς η Ζ. Παπαχαρίση, δεύτερο μέλος, είναι απόφοιτη, δωρήτρια, καλή φίλη του κολεγίου και ο Γρ, Πραστάκος, τρίτο μέλος, συνεργάζεται με το «Ανατόλια» μέσω Αμερικής, σε θέματα προώθησης φοιτητών, καλοκαιρινά σχολεία κ.ά. Ως κερασάκι στην τούρτα και οι τρεις έχουν υπογράψει (όπως προβλέπει ο νόμος) δήλωση ότι δεν έχουν καμία σχέση με το ίδρυμα που κλήθηκαν να ελέγξουν. Ο κύριος Μήτκας λειτούργησε ως κριτής και ως ελέγχων τη δική του κρίση και στην περίπτωση του συμπτωματικά επίσης θεσσαλονικιού City College.
Αναφορικά με το Μητροπολιτικό Κολλέγιο, που έκανε αίτηση να φέρει 3 (!) ξένα πανεπιστήμια στην Ελλάδα, εγκρίθηκε μόνο το ένα, χωρίς να ληφθεί προφανώς υπόψη σε σχέση με το συγκεκριμένο «Ίδρυμα» ότι πριν δυο χρόνια υπήρξε σκάνδαλο με πτυχία τα οποία, παρά τις διαβεβαιώσεις που υποσχόταν, δεν είχαν κανένα αντίκρισμα στην ελληνική αγορά εργασίας. Αυτό το μελανό σημείο δεν εμπόδισε ούτε τον Οδ. Ζώρα, προτελευταίο γενικό γραμματέα του υπουργείου Παιδείας να δεχθεί τη θέση του προέδρου του νέου «ΑΕΙ», με τις ευλογίες της κυβέρνησης που τον αναγνωρίζει ως δικό της παιδί. Ούτε τον Αν. Λοβέρδο ξένισε η υπόθεση των πέτσινων πτυχίων και για αυτό αποδέχθηκε θέση στο διοικητικό σχήμα του «Ιδρύματος», μέχρι να αξιοποιηθεί και αλλού, εκτός κολλεγίων. Και οι δύο δεν πτοήθηκαν ούτε από τις εγκαταστάσεις του τμήματος νομικής του «ΑΕΙ» σε οροφοδιαμέρισμα πάνω από εταιρεία κούριερ, στην Ιπποκράτους συστεγαζόμενο μάλιστα με το τμήμα Ιατρικής και μερικά ακόμα. Βέβαια, αναφορικά και με το πανεπιστήμιο Λευκωσίας, οι φωτογραφίες αποκαλύπτουν ότι δεν υπάρχουν εγκαταστάσεις, όλα είναι σε κατάσταση οικοδομής που θέλει ακόμα μήνες για να ολοκληρωθεί. Παρόλα αυτά αδειοδότηση δόθηκε και οι πελάτες αναμένονται με βαθμούς Πανελλαδικών κάτω από τη περίφημη βάση του υπουργείου αλλά με αρκετά χρήματα ώστε να πληρώσουν τα δίδακτρα και να αποφοιτήσουν θριαμβικά.
Να μην ξεχάσουμε: το Paris 13 – Sorbonne Paris Nord δεν αδειοδοτήθηκε. Θυμίζω ήταν το «Ίδρυμα» για το οποίο πανηγύριζε ο τότε υπουργός Παιδείας κ. Πιερρακάκης και τα υπόλοιπα κυβερνητικά στελέχη, ότι δήθεν η παρισινή Σορβόννη θέλει να ανοίξει παράρτημα στην Ελλάδα. Γράφαμε στην “Εποχή”, και φυσικά γραφόταν και αλλού πως η εν λόγω αίτηση δεν έχει καμιά σχέση με τη γνωστή Σορβόννη. Αυτό αποδείχθηκε με την κατάληξή της στο καλάθι των αχρήστων, παρά τα χαλαρότατα κριτήρια του νόμου, αλλά ο υπουργός δεν κατάπιε τη γλώσσα του, ούτε και το περιμέναμε άλλωστε.
Όμως υπάρχουν και άλλα: για την πιστοποίηση ενός προπτυχιακού ή μεταπτυχιακού προγράμματος σπουδών ενός Τμήματος δημοσίου ΑΕΙ χρειάζονται εκατοντάδες σελίδες υποστηρικτικού υλικού, λεπτομερή αναφορά στους διδάσκοντες, περιγραφή και ανάλυση σκοπιμότητας της ύλης και του τρόπου εξέτασης κάθε μαθήματος. Η Εθνική Αρχή Πιστοποίησης, υποστελεχωμένη (από κυβερνητική επιλογή), αδυνατεί να ανταποκριθεί με ταχύτητα στα αιτήματα των δημόσιων τριτοβάθμιων ιδρυμάτων και η αναμονή για την εν λόγω πιστοποίηση πολλές φορές φτάνει τον έναν χρόνο. Στα νεοεισερχόμενα ιδιωτικά ΑΕΙ η “πιστοποίησή” τους θα γίνει εντός δέκα ημερών(!) από την ίδια Εθνική Αρχή που προσποιείται πως δεν αντιλαμβάνεται τον αυτοεξετευλισμό της. Τι θα κρίνει όμως η Αρχή; Τη δημιουργία δυο ιδιωτικών νομικών σχολών, που σύμφωνα με τις καταγγελίες έχουν ελλιπέστατο πρόγραμμα όπου λείπουν βασικά μαθήματα, όπως οι Γενικές Αρχές Αστικού Δικαίου, το Ενοχικό, Κληρονομικό, Διοικητικό Δίκαιο, η Ποινική Δικονομία, τη δημιουργία δυο επί πληρωμή νομικών σχολών, όταν η ίδια κυβέρνηση κατήργησε τη δημόσια δωρεάν Νομική σχολή της Πάτρας που είχε ιδρύσει ο ΣΥΡΙΖΑ, επικαλούμενη την ανεργία των δικηγόρων.
Μπορούν να γραφτούν πολλά ακόμα για αυτόν τον εξευτελισμό που υφίσταται η τριτοβάθμια εκπαίδευση στη χώρα. Η εισβολή της αγοράς στα ΑΕΙ, επιδιωκόμενη εδώ και καιρό, βήμα το βήμα, επιτεύχθηκε με την ανοχή και με τις ευθύνες πολλών. Όχι μόνο κυβερνητικών στελεχών. Συνέπραξαν δικαστικοί λειτουργοί, πανεπιστημιακοί δάσκαλοι, αναγνωρίσιμα δημοσιογραφικά πληκτρολόγια, γραφειοκράτες σε θέσεις κλειδιά. Όλους αυτούς/ές πρέπει να συνυπολογίσουμε ως διαβιούντες στην άλλη πλευρά της όχθης. Να τους συνυπολογίσουμε χωρίς καμία ανοχή.
