Η αποχώρηση του Σέρτζιο Κοφεράτι, οι διεργασίες στο εσωτερικό του Δ.Κ. , η συμμαχία του Δ.Κ. με τη δεξιά του Μπερλουσκόνι στα κρίσιμα ζητήματα της ψήφισης του νέου εκλογικού νόμου και της εκλογής προέδρου της Δημοκρατίας και η άνοδος της ακροδεξιάς δημιουργούν ένα ανησυχητικό σκηνικό στην Ιταλία, ενώ αποδεικνύεται απόλυτα αναγκαίος και επείγων ο σχηματισμός ενός νέου αριστερού υποκειμένου.
«Σεισμός» στο ιταλικό Δημοκρατικό Κόμμα από την αποχώρηση του Σέρτζιο Κοφεράτι, πρώην γραμματέα του συνδικάτου Cgil, πρώην δημάρχου της Μπολόνια και ενός από τους ιδρυτές του Κόμματος.
Παρά τις εκκλήσεις της ηγεσίας να παραμείνει στο κόμμα, ο Κοφεράτι ανήγγειλε στις 17/1, σε συνέντευξη τύπου, την έξοδό του από το ΔΚ, διότι, κατά τα λεγόμενά του, στις εσωκομματικές εκλογές του ΔΚ για τον υποψήφιο περιφερειάρχη στη Λιγουρία, όπου ο Κοφεράτι έχασε από την Ραφαέλα Πάιτα, της ομάδας Ρέντσι, παρενέβη και ψήφισε η κεντροδεξιά για να προτείνει ένα νέο πολιτικό μοντέλο μέσα σε ένα ευρύτερο κλίμα νοθείας.
Στελέχη της κεντροδεξιάς στήριξαν την Πάιτα και υπήρξε ακύρωση της ψηφοφορίας σε 13 τμήματα (4.000 ψήφοι, δηλαδή η διαφορά του Κοφεράτι από την Πάιτα) λόγω προβληματικής διεξαγωγής των εκλογών. «Φεύγω γιατί μπροστά σε μια τέτοια κατάσταση, όπου οι κανόνες και η ηθική δεν έχουν αξία, εγώ δεν μπορώ να μείνω και θα στηρίξω όποιον αποδεικνύει ότι έχει συγκεκριμένες αξίες», δήλωσε ο Κοφεράτι. Και συνέχισε: «Φεύγω από το ΔΚ όχι για να ιδρύσω ένα άλλο κόμμα, αλλά γιατί δεν μπορώ να ανεχτώ τη σιωπή του κόμματός μου, όταν ένα κομμάτι μέσα στο οποίο υπάρχουν και αμετανόητοι φασίστες παρεμβαίνει στο σπίτι ενός άλλου για να προτείνει ή να επιβάλλει ένα άλλο μοντέλο διακυβέρνησης».
Συμμαχία με την κεντροδεξιά
Από την όλη διαδικασία είναι προφανής η δημιουργία μιας συμμαχίας με την κεντροδεξιά για τη μελλοντική διοίκηση της περιφέρειας της Λιγουρίας. Το σχόλιο του γραμματέα της Κομμουνιστικής Επανίδρυσης Πάολο Φερέρο σχετικά με την αποχώρηση Κοφεράτι ήταν το εξής: «Προφανέστατα το ΔΚ του Ρέντσι δεν είναι δυνατό να αναμορφωθεί και δεν έχει καμία σχέση με την αριστερά. Γι’ αυτό είναι αναγκαίο να οικοδομηθεί σήμερα στην Ιταλία μια αντι-νεοφιλελεύθερη αριστερά που να μπορεί να γίνει ο κινητήρας της οικοδόμησης της εναλλακτικής λύσης απέναντι στις πολιτικές λιτότητας».
Σύμφωνα με τον γραμματέα της Fiom Μαουρίτσιο Λαντίνι ένα άτομο σαν τον Κοφεράτι θα μπορούσε να βοηθήσει στη δημιουργία «νέων μορφών συνάθροισης πολλών ανθρώπων που θα μπορούσαν να αρχίσουν να συμμετέχουν και πάλι». Σε συνέντευξή του στην Corriere della Sera ο Λαντίνι απαντά σε ερώτηση του δημοσιογράφου σχετικά με το «αν ο Κοφεράτι θα μπορούσε να γίνει ο ιταλός Τσίπρας»: «Δεν ξέρω αν είναι ένα μοντέλο προς εξαγωγή. Όμως ξέρω ότι είναι εξαιρετικά ενδιαφέρον το πώς συγκεκριμένοι μηχανισμοί επεξεργασίας της αλλαγής μπορούν να τεθούν από μόνοι τους σε κίνηση, όπως κινήθηκαν στην Ελλάδα. Εδώ η κατάσταση είναι πιο σοβαρή. Εδώ πρέπει να είναι ξεκάθαρο για όλους ότι η διαδικασία που υπάρχει αυτή τη στιγμή, είναι πιο βαθιά. Η αριστερά δεν υπάρχει πια στην Ιταλία. Το δεδομένο, δυστυχώς, είναι επίσημο και οριστικό. Βρισκόμαστε μπροστά σε μια στιγμή δραματικής ρήξης στην πολιτική και συνδικαλιστική ιστορία της χώρας».
Ο Λαντίνι διατυπώνει επίσης την κατηγορία ότι στις εσωκομματικές εκλογές του ΔΚ υπερισχύουν τα λόμπι και οι λογικές εξουσίας και ισχυρίζεται ότι υπάρχει κρυφή συμφωνία με τη δεξιά για το όνομα του επόμενου Προέδρου της Δημοκρατίας, έπειτα από την παραίτηση Ναπολιτάνο.
Η αποχώρηση του Κοφεράτι συνδέεται στενά και με άλλα γεγονότα στο εσωτερικό του Δημοκρατικού Κόμματος και αποτελεί το πρώτο αποδεικτικό στοιχείο της συμμαχίας με τη δεξιά και με τον πόλεμο κατά της εσωκομματικής μειοψηφίας του Δ.Κ.
«Η συμφωνία του Ναζωραίου»
Το δεύτερο αποδεικτικό στοιχείο γι’ αυτή τη συμμαχία υπήρξε η ψήφιση του νέου εκλογικού νόμου, που θα ολοκληρωθεί την ερχόμενη Τρίτη στη Γερουσία. Ο νέος εκλογικός νόμος προβλέπει επικεφαλής των ψηφοδελτίων χωρίς σταυρό, και αυτό δημιουργεί μεγάλη σύγκρουση του Ρέντσι με τη μειοψηφία του Δ.Κ. 29 γερουσιαστές του Δ.Κ. παρουσίασαν μια τροπολογία η οποία, εκτός από την ακύρωση του μέτρου των επικεφαλής χωρίς σταυρό, ρύθμιζε στο 40% το όριο για το μπόνους της πλειοψηφίας και στο 3% το όριο για την είσοδο στη Βουλή. Την τροπολογία υποστήριξαν και οι διαγραμμένοι από το Κίνημα 5 Αστέρων.
Η τροπολογία αυτή καταψηφίστηκε στη Γερουσία μόνο χάρη και στις ψήφους της Forza Italia (175 ψήφοι έναντι 116). Διάφορα στελέχη της Forza Italia δήλωσαν ότι «από σήμερα στη Γερουσία υπάρχει μια νέα πλειοψηφία». Η λεγόμενη «συμφωνία του Ναζωραίου» Ρέντσι- Μπερλουσκόνι προχωρά ακάθεκτη.
Συνεπώς, δεν υπάρχει αμφιβολία ότι ο Μπερλουσκόνι θα έχει σημαντικό ρόλο στην επιλογή του νέου προέδρου της δημοκρατίας, που είναι το επόμενο σημείο της ατζέντας Ρέντσι και ο επόμενος σταθμός της κοινής πορείας Ρέντσι- Μπερλουσκόνι.
Σχεδόν βέβαιη είναι η υποψηφιότητα του χριστιανοδημοκράτη Καζίνι, ο οποίος όμως έχει σχεδόν μηδενικές πιθανότητες εκλογής. Ένας άλλος πιθανός υποψήφιος είναι ο πρώην πρωθυπουργός Τζουλιάνο Αμάτο, ο οποίος θα μπορούσε να βρει συναίνεση μεταξύ της αριστερής μειοψηφίας του ΔΚ. Όμως, ο Αμάτο δεν αρέσει στον Ρέντσι, διότι έχει μια σχετική αυτονομία.
Ο πρώην χριστιανοδημοκράτης υπουργός Ματαρέλα, γνωστός για τον πλειοψηφικό εκλογικό νόμο του 1993 που πήρε το όνομά του ( “Mattarellum”), έχει πολύ περισσότερες πιθανότητες να εκλεγεί με συναίνεση της μειοψηφίας του ΔΚ, αλλά και με κάποιες ψήφους της αντιπολίτευσης.
Όμως, όποιος και να είναι ο νέος πρόεδρος της Δημοκρατίας, είναι προφανές ότι θα επισφραγίσει τη συμφωνία Ρέντσι- Μπερλουσκόνι και θα εγγυηθεί θεσμικά τη νέα αυτή πλειοψηφία και τη συνέχεια της τακτικής που εγκαινίασε ο προηγούμενος πρόεδρος Ναπολιτάνο. Ταυτόχρονα, θα απαλλάξει τον Ρέντσι από τα ενοχλητικά αριστερά κατάλοιπα στο εσωτερικό του κόμματός του, «το κόμμα μέσα στο κόμμα», όπως τα αποκαλεί.
Τόνια Τσίτσοβιτς
Σε κώμα ακτιβιστής στην Κρεμόνα, έπειτα από επίθεση νεοφασιστών
Για άλλη μια φορά η οπαδική βία συνυφαίνεται με τη φασιστική βία. Έπειτα από τον αγώνα Κρεμονέζε- Μάντοβα, την περασμένη Κυριακή, οι φασίστες της Casa Pound, με τη βοήθεια άλλων νεαρών φασιστών που προέρχονταν από άλλες πόλεις, κυρίως από τη Μπρέσια και από την Πάρμα, επιτέθηκαν στο κοινωνικό κέντρο Ντορντόνι της Κρεμόνα, με σιδερένιους λοστούς και με κλοτσιές, και άφησαν στο έδαφος τον 49χρονο Εμίλιο, ένα από τα μέλη του κοινωνικού κέντρου. Εξακολούθησαν να τον χτυπούν και αφού έπεσε αναίσθητος. Προφανώς οι προθέσεις τους ήταν δολοφονικές. Δεν είναι εξαίρεση η Κρεμόνα στην Ιταλία, γιατί δυστυχώς, ο φασισμός αρχίζει να ριζώνει και πάλι στις ιταλικές πόλεις.
Κανείς δεν μπορεί να ισχυριστεί ότι αυτή ήταν μια συμπλοκή μεταξύ χούλιγκαν, όταν εξήντα άτομα ρίχτηκαν με μανία πάνω σε επτά-οκτώ άτομα που υπεράσπιζαν το κοινωνικό κέντρο. Η επίθεση θυμίζει τις επιδρομές των ομάδων του Μουσολίνι ενάντια στους κομμουνιστές και στους σοσιαλιστές και τις αντίστοιχες επιθέσεις των φασιστών της δεκαετίας του εβδομήντα.
Το συμβάν είναι άκρως ανησυχητικό, τη στιγμή που η συγκεκριμένη πολιτική ομάδα προετοιμάζει τη συμμαχία της με το νέο ακροδεξιό κόμμα, που έχει ανοδική πορεία στις δημοσκοπήσεις, τη Λέγκα του Ματέο Σαλβίνι.
Στο γεγονός αυτό αναφέρθηκε στο Κοινοβούλιο ο βουλευτής Εμανουέλε Φιάνο, του Δημοκρατικού Κόμματος, ενώ ο Νικόλα Φρατοϊάνι (Αριστερά Οικολογία και Ελευθερία) ζήτησε με ερώτησή του προς τον υπουργό εσωτερικών «να ρίξει φως σ’ αυτά τα σοβαρότατα γεγονότα, για να σταματήσει η βία των φασιστών της Casa Pound και άλλων νεοφασιστικών οργανώσεων σε όλη την Ιταλία».
•
