Φωτογραφία του Μάριου Λώλου
Οι κεντρικές συνδικαλιστικές οργανώσεις, ΑΔΕΔΥ-ΓΣΕΕ, την Τετάρτη οργάνωσαν την αγωνιστική διεκδίκηση των δυνάμεων της εργασίας, με πιο επιμελή τρόπο αυτή τη φορά. Η συμμετοχή των σωματείων, η δραστηριοποίησή τους στους χώρους δουλειάς, υπήρξε πιο σημαντική, υλικά, ιδίως της ΓΣΕΕ, μοιράστηκαν πανελλαδικά. Ωστόσο, η μαζικότητα της απεργίας, και η δυναμική της όπως φάνηκε στις συγκεντρώσεις, όπως εκτιμούν έμπειροι συνδικαλίστριες/τές, δεν ήταν η αναμενόμενη. Προφανώς, όχι σε σύγκριση με των Τεμπών. Υστέρησε, ελαφρά, και από την πρόσφατη του Νοεμβρίου.
Οι τελευταίες μεγάλες κινητοποιήσεις ίσως –αντί παρότρυνσης– λειτούργησαν αποθαρρυντικά, λόγω κόπωσης. Πρέπει να υπολογίζουμε και ότι η απώλεια ενός μεροκάματου, πλέον, ζυγίζει πάρα πολύ. Στο δημόσιο ένας μνημονιακός νόμος προβλέπει κράτηση και για την ασφάλιση! Το γεγονός ότι είχε ήδη ανακοινωθεί ο κατώτατος έπαιξε επίσης ρόλο και υπενθύμισε πόσο σωστή ήταν η πρόταση να γίνει η πανελλαδική τον Μάρτη.
Τώρα η Πρωτομαγιά
Σε λίγες μόνο εβδομάδες, η Πρωτομαγιά, είναι ένα ακόμη αγωνιστικό ραντεβού. Τα συνδικάτα μπορούν να οργανώσουν την παραδοσιακή απεργία με νέο αέρα, αλλά και με νέες διεκδικήσεις, αιτήματα. Μαζικοί εξοπλισμοί, παγκόσμιος εμπορικός πόλεμος είναι μέτωπα που πρέπει να γίνουν κεντρικά μαζί με τις κλασικές διεκδικήσεις. Αν εξαιρέσουμε τις παρεμβάσεις των αριστερών συνδικαλιστών, δεν είδαμε να δίνουν τον τόνο την Τετάρτη.
Για τα συνδικάτα, αυτή την περίοδο όπου η αξιοπιστία των κομμάτων της πέραν της δεξιάς αντιπολίτευσης είναι εξαιρετικά μειωμένη, είναι η ώρα τους. Να οργανώσουν μια κοινωνική αντιπολίτευση με κορμό τις δυνάμεις της εργασίας, να κινητοποιήσουν ευρύτερες κοινωνικές δυνάμεις ιδίως τις/ους νέες/ους που βλέπουν πολύ δύσκολους δρόμους για το μέλλον τους.
Πρόσφατες δημοσκοπήσεις (MRB) αποκαλύπτουν ότι ακρίβεια και υγεία έρχονται με διαφορά, ξανά, στην πρώτη γραμμή. Έρχεται ξανά στην πρώτη θέση όχι μόνο ως τρέχον πρόβλημα -η Τράπεζα της Ελλάδος προβλέπει 2,9% πληθωρισμό για το 2025 έναντι 2,5% το 2024 και χαμηλότερη ανάπτυξη 2,3% από 2,5%- αλλά και μελλοντικό. Η άνοδος των δασμών α λα Τραμπ θα προκαλέσει άνοδο τιμών και μείωση ζήτησης, δηλαδή χειροτέρευση της καθημερινότητας της μεγάλης πλειοψηφίας. Η αύξηση εξοπλιστικών δαπανών θα συρρικνώσει περισσότερο τις κοινωνικές δαπάνες με αποτέλεσμα συμπίεση του κοινωνικού μισθού. Οι πρώτες τοποθετήσεις υπουργών μιλούν για εντατικοποίηση της νεοφιλελεύθερης πολιτικής.
Στην κεντρική συγκέντρωση ο γραμματέας της ΓΣΕΕ Νίκος Φωτόπουλος σημείωσε “πολλές φορές στο παρελθόν βρεθήκαμε αντιμέτωποι με βάρβαρες αντεργατικές και αντιλαϊκές πολιτικές. Και με άλλες κυβερνήσεις. Όμως κυριολεκτικά αυτό που ζούμε τώρα, αυτό που βιώνουμε εδώ και 6 χρόνια με την νεοφιλελεύθερη κυβέρνηση της ΝΔ πραγματικά, χωρίς υπερβολή, δεν έχει προηγούμενο!”. “Τελευταία πράξη” είπε “τα ψίχουλα που μας πέταξε σαν δήθεν αύξηση στον κατώτατο μισθό”. Αναφέρθηκε και στα αιτήματα: Αναδιανομή του πλούτου, φορολόγηση όσων θησαύρισαν σε βάρος μας, των κερδών εταιρειών ενέργειας, πετρελαίου, τραπεζών, Σούπερ μάρκετ. Επίσης ανέφερε “να μπορούμε ως ΓΣΕΕ να διαπραγματευόμαστε με εργοδοτικούς φορείς, να υπογράφουμε την ΕΓΣΣΕ”. Ζήτησε άρση εμποδίων στην υπογραφή και επεκτασιμότητα των κλαδικών και ομοιοεπαγγελματικών Συμβάσεων, ουσιαστικά μέτρα κατά της Ακρίβειας. Αλλαγή Φορολογικού Συστήματος, Τιμαριθμοποίηση Φορολογικών Κλιμακίων. “Δεν ξεχνάμε το έγκλημα των Τεμπών και της Πύλου. Και επειδή το συνδικαλιστικό-εργατικό κίνημα πάντα είχε και οφείλει να έχει φιλειρηνικά και αντιπολεμικά χαρακτηριστικά έχουμε χρέος να φωνάξουμε: Να σταματήσουν οι Πόλεμοι, η Γενοκτονία του Παλαιστινιακού λαού, να Δημιουργηθεί Ανεξάρτητο Κράτος”.
Στη συγκέντρωση της ΑΔΕΔΥ μίλησε το μέλος της ΕΕ της ΑΔΕΔΥ Σταυρούλα Παπαδημητρίου. “Το κράτος της ΝΔ είναι ο κακός εργοδότης που υποτιμά τους εργαζόμενους του όπως φαίνεται και από τις δηλώσεις του Πιερρακάκη που λέει ότι και να είχαμε τα χρήματα για 13ο 14ο μισθό δεν θα σας τον δίναμε”! “Στην ουσία λέει πάρτε αυτά τα λίγα ως φιλοδώρημα κι αν δεν σ’ αρέσει φύγε. Χωρίς καμία μέριμνα για το πως θα λειτουργήσουν νοσοκομεία, σχολεία κλπ. Δεν είναι τυχαία αυτή η πολιτική της ΝΔ είναι η πολιτική της απαξίωσης των δημόσιων αγαθών που οδηγεί στην ιδιωτικοποίηση. Στην πραγματικότητα το κράτος δεν θέλει ισχυρή δημόσια παιδεία και υγεία αλλά ούτε ισχυρούς ελεγκτικούς μηχανισμούς που θα βάλουν φρένο στη ζούγκλα της αγοράς εργασίας, στην αισχροκέρδεια των μεγάλων ομίλων που ληστεύουν τα εισοδήματά μας”. “Απεργούμε σήμερα και διεκδικούμε επαναφορά 13ου και 14ου μισθού. Ζητάμε την κατάργηση της εισφοράς 2% υπέρ της ανεργίας, ξεπάγωμα της διετίας 2016-17, συλλογικές συμβάσεις εργασίας. Ζητάμε πραγματικές αυξήσεις, αξιοπρεπείς αποδοχές και συνθήκες εργασίας.
Σαν απάντηση παίρνουμε τα ψέματα του πρωθυπουργού ότι τον πήραμε ήδη λέει το 13ο μισθός. Εμείς τους απαντάμε φτάνει η κοροϊδία”.
Ζήτημα αξιοπιστίας
Σημειώσαμε ότι οι προσπάθειες να οργανωθεί καλύτερη απεργία αυτή τη φορά –έστω και χωριστές– ήταν αυξημένες. Ωστόσο, συσσωρευμένο ζήτημα αξιοπιστίας στων συνδικάτων δεν αντιμετωπίζεται εύκολα. Θέλει ανανέωση αιτημάτων, μεθόδων κινητοποίησης, συνέπεια και χρόνο. Κυρίως απαιτεί μετατόπιση της προσπάθειας στη βάση, τα πρωτοβάθμια σωματεία εκεί όπου η συλλογική προσπάθεια έχει άμεσα αποτελέσματα και οι συνθήκες εργασίας χειροτερεύουν.
Υπάρχει και η αρνητική εικόνα στην κορυφή, απολύτως αποθαρρυντική για συμμετοχή στα σωματεία. Οι κεντρικές συγκεντρώσεις στην Αθήνα ήταν τρεις! Της ΓΣΕΕ στην Κλαυθμώνος, της ΑΔΕΔΥ στο Σύνταγμα, του ΠΑΜΕ στα Προπύλαια. Η βεντέτα μεταξύ ΑΔΕΔΥ-ΓΣΕΕ, που τροφοδοτεί η πλειοψηφία της ΓΣΕΕ προεξάρχοντος του προέδρου της, είναι διαλυτική.
Το ΠΑΜΕ, θεωρεί ότι ενισχύεται μετρώντας την επιρροή του στο οργανωμένο συνδικαλιστικά κομμάτι του που όλοι ξέρουμε ότι είναι μικρό, ενισχύει τη χωριστική του πρακτική. Στη συγκέντρωσή του μίλησαν πρόεδροι σωματείων, όπως των Νοσοκομειακών Γιατρών, χωρίς απόφαση πλειοψηφίας, ή ο οργανωτικός γραμματέας της Διδασκαλικής Ομοσπονδίας. Ωστόσο βλέπει “ελπίδες” –σχόλιο στον Ριζοσπάστη– στη δική του χωριστή συγκέντρωση που επίσης ήταν αποδυναμωμένη και “μιζέρια” στις συγκεντρώσεις ΑΔΕΔΥ-ΓΣΕΕ. Μάλιστα ειρωνεύεται ότι ήταν χωριστές, ενώ οι δυνάμεις του ΠΑΜΕ δεν πιέζουν, συμπορευόμενες με τις δυνάμεις της Ανανεωτικής και Ριζοσπαστικής Αριστεράς, που προσπαθούν να αρθεί η διαμάχη. Έτσι κι αλλιώς το ΠΑΜΕ θα πάει χώρια του… Η ανακοίνωσή του της απεργίας έχει ασθενή κριτική στη ΝΔ αλλά δριμεία… στις ηγεσίες ΑΔΕΔΥ-ΓΣΕΕ.
