Φωτογραφία: Χρήστος Μπόνης / Eurokinissi
Η σκανδαλώδης απόφαση για τον ξαφνικό θάνατο 204 καταστημάτων των ελληνικών ταχυδρομείων (ΕΛΤΑ), τόσο στην Αθήνα και τα μεγάλα αστικά κέντρα όσο και στην περιφέρεια, σε απομακρυσμένες ορεινές ή νησιωτικές περιοχές , αποτελεί –και δικαίως– βασικό αντικείμενο σφοδρής πολιτικής αντιπαράθεσης και κοινωνικής δυσαρέσκειας, από τη στιγμή που η διοίκησή τους δημοσιοποίησε τις αποφάσεις της. Η παραίτηση του διευθύνοντα συμβούλου των ΕΛΤΑ, Γρήγορη Σκλήκα, μετά τη θύελλα αντιδράσεων που ξεσήκωσε η αναγγελία αυτή, και η ουσιαστική άρνηση ανάληψης οιοσδήποτε ευθύνης από την πλευρά της κυβέρνησης, με αποκορύφωμα τη χωρίς προειδοποίηση ακύρωση της σχετικής συζήτησης στη Βουλή, δεν μπορεί να κρύψει κάτω από το χαλί ούτε να ανατρέψει δύο βασικές παραμέτρους του ζητήματος: ότι έχοντας χάσει πλέον τον δημόσιο χαρακτήρα τους, τα ΕΛΤΑ λειτουργούν με μοναδικό γνώμονα τη μείωση του κόστους των εργασιών τους και ταυτοχρόνως τη μεγιστοποίηση των απολαβών των υψηλόβαθμων στελεχών τους, σε βάρος των υπολοίπων εργαζομένων τους και της εξυπηρέτησης του κοινωνικού συνόλου.
Ο γενικός γραμματέας της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Ταχυδρομικών (ΠΟΣΤ ΕΛΤΑ) Γιάννης Μώρος υπήρξε απολύτως σαφής και διαφωτιστικός κατά τη διάρκεια της συζήτησής μας, εν μέσω της γενικής φρενίτιδας που επικρατεί μεταξύ των συναδέλφων του και των νέων αναγκών για άμεση συνδικαλιστική παρέμβαση από τους εκπροσώπους των εργαζομένων.
«Σήμερα στα ΕΛΤΑ απασχολούνται 2.930 μόνιμοι υπάλληλοι και 1.500 συμβασιούχοι με συμβάσεις έργου. Από αυτούς, 700 θα απολυθούν. Και πάρα την όποια αρχική δυσαρέσκεια πολλών κυβερνητικών βουλευτών, οι φωνές διαμαρτυρίας γρήγορα σίγησαν στο κυβερνητικό στρατόπεδο. Όλα πλέον, μέλι- γάλα.
Δεν έχουμε αυταπάτες. Ο αρχικός σχεδιασμός για το κλείσιμο των φυσικών καταστημάτων δεν πρόκειται να αλλάξει. Η παραίτηση Σκλήκα δεν ήταν παρά η εύκολη λύση στην προσπάθεια εκτόνωσης της κατάστασης μέσω ενός αποδιοπομπαίου τράγου, ώστε να σταθεί το αφήγημα ότι η κυβέρνηση αγνοούσε τον σχεδιασμό αυτόν», μας εξηγεί ο συνομιλητής μας.
«Οι πλέον προσοδοφόρες δραστηριότητες των ΕΛΤΑ είναι το κούριερ και οι οικονομικές υπηρεσίες. Με τη σημαντική μείωση των καταστημάτων, αυτές οι δραστηριότητες θα καλυφθούν από τις αντίστοιχες ιδιωτικές εταιρείες. Είναι σαφές ότι μόνο υπέρ των ιδιωτών θα λειτουργήσει η νέα κατάσταση. Η προωθούμενη λύση του “ταχυδρόμου στην πόρτα”, που υποτίθεται πως θα αντικαταστήσει τα καταστήματα, προϋποθέτει όχι μόνο εκπαίδευση των πολιτών – πελατών σε ειδικές ηλεκτρονικές εφαρμογές (πράγμα δύσκολο, κυρίως για τους ηλικιωμένους, που αυτοί ειδικά είναι συχνότεροι πελάτες του ταχυδρομείου) αλλά και πρόσληψη πολλών νέων εργαζομένων». Με εργασιακό καθεστώς πολύ συμφερότερο για τους εργοδότες, προφανώς.
«Εννοείται ότι στην επαρχία, το κοινωνικό κόστος από την έλλειψη των ταχυδρομικών καταστημάτων θα είναι πολύ ορατό.
Βεβαίως, αν το κράτος έχει τη βούληση, μπορεί να στηρίξει τις ταχυδρομικές υπηρεσίες με άλλους τρόπους, με τραπεζικά προϊόντα, για παράδειγμα μικροδάνεια, όπως συμβαίνει σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες. Σε τελική ανάλυση, μόνο η ανάκτηση του δημοσίου χαρακτήρα τους, μπορεί να διασώσει τα Ελληνικά Ταχυδρομεία». Μόνο που αυτή η βούληση, ματαίως θα αναζητηθεί στους κόλπους της κυβέρνησης.
