Η δημόσια δήλωση του καναδού πρωθυπουργού Τζάστιν Τριντό στην αρχή της εβδομάδας πως παραιτείται από το αξίωμα του και την ηγεσία των Φιλελευθέρων που κατείχε για πάνω από δεκαετία, ήταν το αναμενόμενο επιστέγασμα σοβαρών εσωκομματικών πιέσεων, καθώς οι δημοσκοπήσεις έδειχναν τα ποσοστά της κυβέρνησης σε ελεύθερη πτώση. Η απόφαση δεν είναι άμεσα υλοποιήσιμη. Θα προηγηθεί η αντικατάσταση του στην κομματική πυραμίδα, ενώ η γενική κυβερνήτης Μαρί Σιμόν θα επεκτείνει την κοινοβουλευτική λειτουργία μέχρι τις 24 Μαρτίου. Η κυβέρνηση μειοψηφίας των Φιλελευθέρων που στηρίχθηκε στην ψήφο εμπιστοσύνης των Κεντροαριστερών «Νέων Δημοκρατών» και των γαλλόφωνων εθνικιστών «Μπλοκ των πολιτών του Κεμπέκ» με δυσκολία θα φτάσει στις κάλπες που θα στηθούν το νωρίτερο την άνοιξη − πιθανόν τον Οκτώβριο. Η παραίτηση του πρωθυπουργού ακύρωσε τις συμφωνίες που την κρατούσαν ζωντανή. Κι επειδή όσο συντομότερα τόσο καλύτερα, η αντιπολίτευση κινητοποιείται ώστε να προκαλέσει άρση της ψήφου εμπιστοσύνης και επίσπευση των εκλογών.
Η Ντάνιελ Σμιθ, στέλεχος των Συντηρητικών, έγραψε στα κοινωνικά δίκτυα ότι ο Καναδάς χρειάζεται κυβέρνηση με καθαρή εντολή που θα διαπραγματευθεί με τον Ντόναλντ Τραμπ και πως «η παράλυση» του Κοινοβουλίου είναι από τις πλέον ανεύθυνες ενέργειες στην ιστορία της χώρας. Ένα μήνα πριν, παραιτήθηκε η –μη επιτυχημένη− υπουργός Οικονομικών (πρώην Εξωτερικών) Κρίστια Φρίλαντ. Το όνομα της ακούγεται στην κούρσα διεκδίκησης της κομματικής ηγεσίας, μαζί με του διαδόχου της στο υπουργείο, Ντομινίκ Λε Μπλαν, και του πρώην γενικού τραπεζίτη Μαρκ Κέρνυ. Με όποια νέα ηγεσία, μοιάζει απίθανο να ανακτήσουν οι Φιλελεύθεροι τους χαμένους πόντους.
Βασική αιτία της πτώσης, η οικονομία. Κυρίως η φορολογική πολιτική. Η διακυβέρνηση Τριντό κατηγορείται για αύξηση των δημοσίων ελλειμμάτων, επιβολή φόρου στον άνθρακα, εκτίναξη τιμών ενοικίων και τροφίμων.
Ωστόσο, όταν το 2015 ανέλαβε πρωθυπουργός πρώτη φορά, υπήρξε για μεγάλο διάστημα εξαιρετικά δημοφιλής, προβάλλοντας εναλλακτικές πολιτικές και το επικοινωνιακό του χάρισμα στη συχνή επαφή με τους πολίτες. Πιστώθηκε την καλή διαχείριση της πανδημίας, την ισότιμη συμμετοχή ανδρών – γυναικών στα κυβερνητικά σχήματα, φορολογικές απαλλαγές σε γονείς, μείωση της φορολόγησης των φτωχότερων, προσπάθεια αναβάθμισης του δημόσιου συστήματος υγείας και πρόσβασης σε φάρμακα και οδοντιατρική περίθαλψη, φιλοπεριβαλλοντικά μέτρα, νομιμοποίηση της κάνναβης, βελτίωση των σχέσεων με τους αυτόχθονες πληθυσμούς, αναγνωρίζοντας τα δικαιώματα τους κατά τη σχετική Χάρτα του ΟΗΕ. Εκπόνησε ένα φιλόδοξο φιλομεταναστευτικό πρόγραμμα από το οποίο υπαναχώρησε, προβάλλοντας ως λόγο επικίνδυνη επιβάρυνση των δημόσιων υποδομών. Έπειτα ήρθε η μικρότερη ή μεγαλύτερη ανάμειξη του σε σκάνδαλα που απασχόλησαν την κοινή γνώμη.
Κάποιοι θεωρούν ότι ίσως η μακρόχρονη πρωθυπουργία του κούρασε τους πολίτες. Ίσως πάλι δεν άντεξε το βάρος της πολιτικής κληρονομιάς του πατέρα του, πρωταγωνιστή της περιόδου ’70 – ‘80. Όσοι, όμως, λάβροι καταφέρονται εναντίον του, επικεντρώνονται στην αύξηση της φορολογίας κερδών στους τομείς της ενέργειας, της βιομηχανίας, της εκμετάλλευσης δημόσιων υποδομών και δικτύων. Ισχυρίζονται ότι η φορολόγηση των επενδυτών έριξε τις επενδύσεις στο ναδίρ. Οι Συντηρητικοί υπόσχονται να τις επαναφέρουν, καταργώντας τους σχετικούς φόρους. Το αν θα καταργήσουν και οτιδήποτε συνέβαλε στη φιλελεύθερη εικόνα του Καναδά, δεν αναφέρεται. Το σίγουρο είναι ότι η χώρα βρίσκεται στο τέλος μιας εποχής, με εξαιρετικά θορυβώδη επίλογο. Γιατί είναι πληγή μεγάλη ο κακός, επιθετικός και μεγαλομανιακός γείτονας.
