«Ο πρωθυπουργός της Σουηδίας Ούλοφ Πάλμε είναι νεκρός. Πυροβολήθηκε απόψε στο κέντρο της Στοκχόλμης και πέθανε αργότερα στο νοσοκομείο Σάμπατσμπεργκ…»
Αυτό το απόσπασμα ακούστηκε τη νύχτα της Παρασκευής 28 Φεβρουαρίου 1986 από το σουηδικό ραδιόφωνο. Ήταν μία έκτακτη ραδιοφωνική μετάδοση στη μία και δέκα τη νύχτα.
Λέγεται ότι όλοι όσοι ζούσαν στη Σουηδία, θυμούνται ακριβώς πού ήταν, τι έκαναν και πώς ένιωσαν όταν άκουσαν αυτή την είδηση.
Λέγεται επίσης ότι η βραδιά εκείνη, ήταν η βραδιά που η Σουηδία έχασε την παρθενιά της. Έτσι ακριβώς: «έχασε την παρθενιά της»
Έχουν γραφεί βιβλία, έχουν γυριστεί ταινίες, ντοκυμαντέρ, τηλεοπτικές σειρές και φυσικά έχει καταναλωθεί πολύ μελάνι για άρθρα και αναλύσεις σε εφημερίδες. Κανένας δεν έχει καταλήξει σε κάτι που μπορεί να αποδειχθεί, αναφορικά με το ποιός τον σκότωσε και κυρίως γιατί τον σκότωσε.
Ένας άνθρωπος του υποκόσμου, καταδικάστηκε πρωτοδίκως, με τη μαρτυρία της χήρας του, Λίσμπεθ Πάλμε, η οποία ήταν παρούσα την ώρα της δολοφονίας. Αθωώθηκε στο εφετείο, με αποτέλεσμα να ακυρωθεί η μία και μοναδική μάρτυς.
Έτσι έπαψε να αναζητήται ο δολοφόνος.
Για τους ηθικούς αυτουργούς οι εικασίες συνεχίζονται ακόμα και σήμερα: Μυστικές υπηρεσίες, CIA, Μοσάντ, KGB, ψυχρός πόλεμος, εμπόριο όπλων, Πρωτοβουλία των Έξι, φασίστες, προδομένα απελευθερωτικά κινήματα, πυρηνικοί αντιδραστήρες, έχω διαβάσει και έχω ακούσει τα πάντα.
Ορκίστηκα κάποτε, στην επαγγελματική ζωή μου να μην ξανασχοληθώ με δύο θέματα: Το εμβόλιο κατά του AIDS και τη δολοφονία του Ούλοφ Πάλμε.
Γεγονός είναι ότι έχει επαληθευτεί αυτό που ειπώθηκε από την πρώτη στιγμή. «Τη νύχτα της 28ης Φεβρουαρίου 1986 η Σουηδία έχασε την παρθενιά της». Δεν ήταν τίποτα ίδιο μετά από ’κείνη τη νύχτα, ούτε η Σουηδία ούτε οι σοσιαλδημοκράτες, πουθενά στον κόσμο.
Θυμάμαι αυτό που μου είχε πει την επομένη, ο φίλος μου ο Ρίτος, πρόσφυγας από την εποχή της χούντας: «Όταν άκουσα ότι τον σκότωσαν, ένιωσα τόση ανασφάλια, όση ένιωθα όταν ήμουν στην Ελλάδα στη δικτατορία. Νόμιζα ότι κάποιος θα έρθει να με πιάσει».
Αν αναφέρομαι σήμερα στο γεγονός, δεν είναι επειδή συμπληρώνονται 30 χρόνια από τη δολοφονία του Πάλμε. Είναι για να αναφέρω κάτι που δεν άκουσα ποτέ να βγαίνει από το στόμα του και για κάτι που άκουγα και μου έκανε εντύπωση. Ο Ούλοφ Πάλμε δεν έλεγε ποτέ «Σουηδικέ λαέ» έλεγε πάντα «κάτοικοι αυτής της χώρας».
Αναφερόταν και σε μένα.
Νίκος Σερβετάς
