Τελικά τα περισσότερα ρεπορτάζ, που αφορούσαν τη συνεδρίαση της Κεντρικής Επιτροπής της Νέας Αριστεράς, έπεσαν έξω. Ούτε συγχώνευση, συγκόλληση ή συμπόρευση με τον ΣΥΡΙΖΑ ΠΣ υπήρξε ούτε προέκυψε διάσπαση ή διάλυση του κόμματος. Η αλήθεια είναι ότι το σαββατοκύριακο που μας πέρασε η Νέα Αριστερά δοκίμασε τις αντοχές της και κυρίως την ικανότητά της να συνθέτει χωρίς όμως να κρύβει τις υπαρκτές διαφορές κάτω από το χαλί. Μάλλον τα κατάφερε, παρά τις δυσκολίες που εμφανίστηκαν κατά το διήμερο. Το κείμενο της πολιτικής απόφασης, εντέλει, ψηφίστηκε με ευρεία πλειοψηφία.
Είχαν προηγηθεί οι διαφορετικές εισηγήσεις Αλέξη Χαρίτση και Γαβριήλ Σακελλαρίδη ως προς το «λαϊκό μέτωπο» και τις συνεργασίες, πλούσιος διάλογος και αντιπαράθεση απόψεων, που όμως δεν απέκτησε ποτέ ακραία ή τοξικά χαρακτηριστικά, αποδοχή το βράδυ του Σαββάτου από τον Αλέξη Χαρίτση της συνθετικής τροπολογίας Ηλιόπουλου – Καρπόζηλου, που αφορούσε τον οδικό χάρτη, συγκρότηση επιτροπής κειμένου πολιτικής απόφασης, κρίσιμη τροπολογία Τσακαλώτου και υπερψήφισή της μέσω ονομαστικής ψηφοφορίας με 80 υπέρ 57 κατά και 6 λευκά. Να σημειώσουμε ότι στο πλαίσιο της συνεδρίασης κατατέθηκαν κείμενα συμβολής από αρκετά μέλη του οργάνου, από οργανώσεις, όπως του Πειραιά και της Κοζάνης, αλλά και τη Νεολαία.
Η επόμενη μέρα
Θα μπορούσε κάποιος να πει τέλος καλό όλα καλά; Μάλλον όχι. Η Νέα Αριστερά ασφαλώς με την απόφασή της κέρδισε πολιτικό χρόνο, που αν όμως τον ξοδέψει άσκοπα θα έχει κάνει μία τρύπα στο νερό. Το προγραμματικό συνέδριο του Ιουνίου, η μεγάλη καμπάνια που αποφάσισε με σύνθημα «η Αριστερά που ακούει», αλλά και οι πρωτοβουλίες της εντός και εκτός κοινοβουλίου, θα καθορίσουν ως ένα βαθμό την πορεία της, καθώς μέχρι τώρα δεν έχουν δικαιωθεί οι προσδοκίες των ανθρώπων της. Τα αποτελέσματα των δημοσκοπήσεων έχουν στριμώξει για τα καλά τη Νέα Αριστερά, η οποία αναζητεί διέξοδο και ως ένα βαθμό επανακαθορισμό της τακτικής της.
Ως προς το εσωκομματικό τοπίο και τις διεργασίες, που πιθανά θα προκύψουν μετά την απόφαση της Κεντρικής Επιτροπής, ουδείς μπορεί να μιλήσει με βεβαιότητα. Η επόμενη ημέρα θα έχει τις δυσκολίες της, εντούτοις οι πρώτες αντιδράσεις -με τις εξαιρέσεις επιθετικά παρούσες- είναι ενθαρρυντικές. Αν το ήπιο κλίμα έχει σχέση με τις ημέρες του Πάσχα θα φανεί καθώς σιγά σιγά αποχαιρετάμε την εορταστική ατμόσφαιρα. Μπορεί αρκετοί να σημειώνουν με αρνητικό πρόσημο τη διάσταση προέδρου – γραμματέα και με αυτόν τον τρόπο να προδικάζουν κρίση ηγεσίας στο κόμμα, αλλά μάλλον υποτιμούν τη διαφορετική κουλτούρα, που εν πολλοίς υπάρχει στη Νέα Αριστερά ως προς τα ζητήματα που αφορούν τη δημοκρατία και τον διάλογο. Το απέδειξε άλλωστε σε ικανοποιητικό βαθμό στη συνεδρίαση της ΚΕ.
Η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ ΠΣ, βέβαια, δεν έχασε χρόνο και αμέσως μετά τη συνεδρίαση της Κεντρικής Επιτροπής της Νέας Αριστεράς, πέρασε στην «επίθεση» επιχειρώντας να καταγραφεί στη συνείδηση των πολιτών ως τη μόνη ενωτική δύναμη. Ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ Σωκράτης Φάμελλος μιλώντας και για το ΠΑΣΟΚ και για τη Νέα Αριστερά είπε: «οι επιλογές τους είναι κατώτερες των περιστάσεων και αποτελεί άρνηση όχι μόνο σε μας, αλλά και στους πολίτες…», ενώ ο Νίκος Παππάς σχολίασε: «θα τους κρίνει ο προοδευτικός κόσμος». Πιο επιθετικά ήταν τα σχόλια στα σόσιαλ μίντια από κάποια μέλη του ΣΥΡΙΖΑ ΠΣ, ορισμένα από τα οποία ξαναθυμήθηκαν την τοξικότητα των ημερών της διάσπασης.
Μία κρίσιμη τροπολογία
Μέχρι και αργά το μεσημέρι της Κυριακής όλα ήταν ανοιχτά. Οι τοποθετήσεις των μελών της ΚΕ έδειχναν κατεύθυνση, που πολύ δύσκολα μπορούσε να αλλάξει, εντούτοις οι ζυμώσεις ήταν συνεχείς, όπως και η κοινή αγωνία για την επόμενη ημέρα. Όσο όμως, δεν έβγαινε «λευκός καπνός» από την επιτροπή πολιτικής απόφασης, που συνεδρίαζε από το πρωί, τόσο η αίσθηση αδιεξόδου μεγάλωνε. Εντέλει και αφού το κείμενο, με βάση την εισήγηση Αλέξη Χαρίτση και τις όποιες αλλαγές είχαν στο μεταξύ γίνει, υπερψηφίστηκε στην καταρχήν ψηφοφορία, ετέθη στο σώμα τροπολογία του Ευκλείδη Τσακαλώτου. Τι έλεγε όμως αυτή, που δημιούργησε αναταραχή και μάλιστα οδήγησε ορισμένα μέλη του οργάνου να καταψηφίσουν όχι μόνο την τροπολογία, αλλά και το τελικό κείμενο; Παρότι κάποιοι, όπως ο Νίκος Μπίστης, μίλησαν από την πρώτη στιγμή για ανατροπή της συνεδριακής απόφασης, η τροπολογία Τσακαλώτου αρχίζει ακριβώς από αυτό, από την προσήλωση, όπως λέει, στην απόφαση του συνεδρίου. Ολόκληρη η τροπολογία Τσακαλώτου έχει ως εξής: «Η Νέα Αριστερά παραμένει προσηλωμένη στην απόφαση του ιδρυτικού συνεδρίου για λαϊκό μέτωπο. Όμως το λαϊκό μέτωπο με στόχο να συγκροτηθεί μια ανταγωνιστική δύναμη προς την κυβέρνηση Μητσοτάκη δεν μπορεί να νοείται ως η συνεργασία της Νέας Αριστεράς αποκλειστικά με τον ΣΥΡΙΖΑ ΠΣ. Ένα λαϊκό μέτωπο απαιτεί σοβαρές διεργασίες. Ο στόχος πρωτίστως είναι να οργανώσει τη λαϊκή αντίσταση στο υπάρχον. Εν δυνάμει μπορεί αποτελέσει μια εναλλακτική κυβερνητική λύση, αλλά και σε αυτή την περίπτωση πρέπει να είναι αποτελεσματική, να δίνει λύσεις, αλλιώς δεν αποκόπτεται η άνοδος της ακροδεξιάς. Γρήγορες και αποκλειστικές συνεργασίες δεν εξασφαλίζουν ούτε την πρώτη ούτε τη δεύτερη απαίτηση. Σε συνθήκες πολιτικής ρευστότητας, η Νέα Αριστερά έχει ακόμα χρονικό και πολιτικό περιθώριο να οργανώσει τη δουλειά της. Το πολιτικό κενό είναι μεγάλο στον χώρο Αριστεράς και η Νέα Αριστερά έχει απολέσει πολύ χρόνο ετεροκαθοριζόμενη από τις στρατηγικές άλλων κομμάτων».
Αν διαβάσει κανείς προσεχτικά την τροπολογία θα διαπιστώσει ότι είναι τραβηγμένη από τα μαλλιά η κατηγορία για ανατροπή της απόφασης του συνεδρίου. Ωστόσο, όπως προαναφέραμε, οι ενστάσεις υπήρξαν και μάλιστα δημόσια. Ορισμένες από αυτές θεωρούν ότι ακόμα και η αποδοχή από τον πρόεδρο του κόμματος της τροπολογίας Ηλιόπουλου – Καρπόζηλου ήταν προβληματική και λάθος κίνηση.
Ανάμεσα σε άλλους, ο Νίκος Μπίστης, την επόμενη κιόλας ημέρα αναφέρει σε ανάρτησή του στο fb: «Μαζί με 25 συντρόφους/φισσες αρνήθηκα να δώσω ψήφο επικύρωσης μιας αδιέξοδης στρατηγικής και ψήφο ανοχής σε μια φτηνή συνδικαλιστική πρακτική που δεν αρμόζει σε όργανο κόμματος της Αριστεράς. Ο πρόεδρος της Νέας Αριστεράς Αλέξης Χαρίτσης προχώρησε σε μεγάλους -αχρείαστους ως απεδείχθη- συμβιβασμούς σε μια ύστατη προσπάθεια να διασώσει την απόφαση για το λαϊκό μέτωπο και την ενότητα του κόμματος. Όμως η «τροπολογία» Τσακαλώτου που υπερψηφίστηκε δεν αποτελεί τροπολογία, αλλά την διαμετρικά αντίθετη πολιτική, που υπήρχε στην αντιεισήγηση του γραμματέα Γαβριήλ Σακελλαρίδη. Η νέα πλειοψηφία που κατήργησε τη συνεδριακή απόφαση οφείλει να αναλάβει τις ευθύνες της για την πορεία του κόμματος. Εκφράζω την απεριόριστη εκτίμησή και την αλληλεγγύη μου στον Αλέξη Χαρίτση».
Μέλπω Πετράκη
Η ανακοίνωση της Νέας Αριστεράς
Με ευρύτατη πλειοψηφία εγκρίθηκε το κείμενο της πολιτικής απόφασης της Κεντρικής Επιτροπής για την πορεία της Νέας Αριστεράς. Αποφασίστηκε η διεξαγωγή του προγραμματικού συνεδρίου της Νέας Αριστεράς στα τέλη Ιουνίου. Στην πορεία προς αυτό, η Νέα Αριστερά εγκαινιάζει μια μεγάλη εκστρατεία με τον τίτλο «Η Αριστερά που ακούει».
Παράλληλα αποφασίστηκαν συγκεκριμένες πρωτοβουλίες δράσης και διαλόγου εντός και εκτός του κοινοβουλίου με κάλεσμα σε όλα τα κόμματα της Αριστερής και προοδευτικής αντιπολίτευσης, σε προσωπικότητες, πολίτες, κινήματα και φορείς.
Για την προγραμματική συζήτηση που θα βάζει στο επίκεντρο τα μεγάλα επίδικα της εποχής μας. Την πολεμική οικονομία, το κοινωνικό κράτος, τους θεσμούς και τα δικαιώματα, την κλιματική μετάβαση.
Επαναβεβαιώνεται η απόφαση του 1ου συνεδρίου για τη συγκρότηση του λαϊκού μετώπου ως τη μόνη και κύρια απάντηση στο κοινωνικό αίτημα για την ανατροπή του καθεστώτος Μητσοτάκη και την ανάδειξη μιας κυβέρνησης άμεσων και ριζικών αλλαγών σε κάθε πεδίο της καθημερινής ζωής, χωρίς όμως βιαστικές κινήσεις Και αποκλειστικές συνεργασίες. Επιπλέον η Νέα Αριστερά απορρίπτει τα σενάρια για συγκολλήσεις κοινοβουλευτικών ομάδων και επιμένει στην έναρξη προγραμματικού διαλόγου ώστε να τεθεί πειστική απάντηση στο καθεστώς Μητσοτάκη.
Η απουσία πολιτικών συμμαχιών και τα κραυγαλέα κενά που έχει το κόμμα στην οργανωτική του δομή, αλλά και σε μαζικούς φορείς και κινήματα, οδηγούν την ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ σε συνεχή προσκλητήρια, που μέχρι τώρα δεν έχουν αποδώσει ιδιαίτερα.
ΣΥΡΙΖΑ ΠΣ: Προβληματισμός μετά τα απανωτά «όχι»
Και τώρα τι κάνουμε; Κάπως έτσι είναι το ερώτημα που θέτουν σε κατ’ ιδίαν συζητήσεις στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ μετά την απόφαση της ΚΕ της Νέας Αριστεράς. Τις προηγούμενες ημέρες υπήρχε διάχυτη αισιοδοξία για θετική εξέλιξη. Ίσως να μην περίμεναν απόφαση – τομή. Θεωρούσαν όμως ότι θα υπάρξει ένα πρώτο και ουσιαστικό σήμα από την πλευρά της Νέας Αριστεράς, που θα άνοιγε τον δρόμο για τη συνέχεια. Η απόφαση, όμως, της Κεντρικής Επιτροπής της Νέας Αριστεράς, θα λέγαμε ότι «πάγωσε» την Κουμουνδούρου, που ήλπιζε σε ένα… καλό νέο.
Μην ξεχνάμε ότι στις 12 – 15 Ιουνίου θα πραγματοποιηθεί το συνέδριο του κόμματος και ασφαλώς η ηγεσία θα ήθελε να παρουσιάσει μια θετική εξέλιξη και ως προς το ζήτημα των συνεργασιών, που ενδεχομένως να άλλαζε το κλίμα εντός και εκτός κόμματος.
Επανεκκίνηση, αλλά χωρίς τάσεις
Η Κεντρική Επιτροπή Επανεκκίνησης των 730 μελών, ίδιας φιλοσοφίας και ίδιος περίπου αριθμός με την αντίστοιχη επιτροπή, που είχε συγκροτηθεί επί Αλ. Τσίπρα (Κεντρική Επιτροπή Ανασυγκρότησης την είχαν ονομάσει τότε), δεν έχει να παρουσιάσει ονόματα έκπληξη. Δεν θα μπορούσε άλλωστε. Κάποιες αναμενόμενες επιστροφές, πρώην βουλευτές του κόμματος και ο προερχόμενος από το Ποτάμι Νίκος Νυφούδης. Κατά τα άλλα ένα όργανο – μη όργανο, ένας δημόσιος χώρος, που ανά πάσα στιγμή θα μπορεί ο Σ. Φάμελλος να συγκαλεί και να αξιοποιεί ενόψει συνεδρίου. Παρότι δεν είναι εκλεγμένο όργανο θα έχει την ευθύνη για την έγκριση των τελικών κειμένων για το συνέδριο, ενώ μέλη της θα μετέχουν στις επιτροπές Θέσεων και καταστατικού.
Η απουσία πολιτικών συμμαχιών και τα κραυγαλέα κενά που έχει το κόμμα στην οργανωτική του δομή, αλλά και σε μαζικούς φορείς και κινήματα, οδηγούν την ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ σε συνεχή προσκλητήρια, που μέχρι τώρα δεν έχουν αποδώσει ιδιαίτερα, σε πρώην μέλη και στελέχη του κόμματος, όπως και σε προσωπικότητες του ευρύτερου χώρου να ενταχθούν στο κόμμα.
Τελικά η σημερινή ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ ΠΣ αδυνατεί να μας εκπλήξει. Έτσι μετά την επανάληψη συγκρότησης ευρύτερης επιτροπής, η ηγεσία Φάμελλου εξαπέλυσε (για άλλη μια φορά) επίθεση στις τάσεις, σημειώνοντας ότι «ο ΣΥΡΙΖΑ έχει ανάγκη εδώ και τώρα για μια νέα συλλογικότητα, η οποία δεν θα διασπάται από προσωπικές εντάσεις και τάσεις». Ίδια, λοιπόν επιχειρηματολογία, αλλά και φρασεολογία: «να καταργηθούν οι τάσεις και οι περιχαρακωμένες ομαδοποιήσεις, οι οποίες λειτουργούν διασπαστικά ως κόμμα μέσα στο κόμμα».
Κατά τα άλλα η τακτική του ΣΥΡΙΖΑ ΠΣ μετά τις αρνήσεις από το ΠΑΣΟΚ και την Νέα Αριστερά θα είναι η αναφορά στην επιμονή που έχει δείξει το κόμμα στην πολιτική συμμαχιών: «εμείς κάναμε το καθήκον μας και απευθύναμε κάλεσμα στις άλλες προοδευτικές δυνάμεις. Μετά τις αρνήσεις τους προχωράμε και απευθυνόμαστε στην κοινωνία». Ο Νίκος Παππάς σε σχετική ερώτηση δημοσιογράφου για την απόφαση της Νέας Αριστεράς είπε ότι «ο προοδευτικός κόσμος θα τους κρίνει», ενώ ο πρόεδρος του κόμματος σε συνέντευξή του άσκησε κριτική στους δύο πολιτικούς σχηματισμούς λέγοντας ότι είναι κατώτερα των περιστάσεων.
Βρείτε τα
Σε αυτή τη συνέντευξη ο Σ. Φάμελλος ανέφερε χαρακτηριστικά:
«Η πλειοψηφία των πολιτών λέει ‘βρείτε τα’ για να έχουμε μια λύση απέναντι στην κυβέρνηση Μητσοτάκη. Ο ΣΥΡΙΖΑ ΠΣ πήρε μια πρωτοβουλία και είπαμε ότι είμαστε έτοιμοι να συζητήσουμε, παρουσιάσουμε συγκεκριμένα 10 + 1 προτάσεις. Το ΠΑΣΟΚ και η Νέα Αριστερά αποδείχτηκαν κατώτεροι των περιστάσεων, υπήρξε άρνηση ή καθυστέρηση προκειμένου να διαμορφωθεί προοδευτική απάντηση. Εμείς δεν έχουμε κομματικό εγωισμό, είμαστε συνεπείς και ενωτικοί και δεχόμαστε να στηρίξουμε προτάσεις και άλλων. Εμείς προτείνουμε να κάνουμε μια δημόσια συζήτηση για αυτά που συμφωνούμε και όχι για αυτά που διαφωνούμε, αλλά δίχως ανταπόκριση. Οι επιλογές τους είναι κατώτερες των περιστάσεων και αποτελεί άρνηση όχι μόνο σε εμάς, αλλά και στους πολίτες. Η πρότασή μας περιλαμβάνει να συνεργαστούμε στην Βουλή, να κάνουμε ένα δημόσιο φόρουμ διαλόγου και να πάμε μαζί».
Π. Εγγλέζος
