Με την ομιλία του πρωθυπουργού στο υπουργικό συμβούλιο, μετά τον ανασχηματισμό και την αλλαγή στην ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ, ορίστηκε με μεγαλύτερη σαφήνεια η κατεύθυνση που θα κινηθεί η κυβέρνηση την επόμενη περίοδο. Οι στόχοι ήταν σαφείς: αποτελεσματικότερο κόμμα με την αλλαγή στην ηγεσία, κυβέρνηση που να επιχειρεί να χαλαρώσει τον κλοιό απομόνωσης της αντιπολίτευσης και περιγραφή των πρώτων μέτρων μετά το τέλος του προγράμματος, που θα επαληθεύουν το επιχείρημα της κυβέρνησης ότι τώρα θα έχει περισσότερους βαθμούς ελευθερίας να ασκήσει φιλολαϊκή πολιτική, είναι γεγονός. Και αυτό παρά τους ισχυρισμούς της αντιπολίτευσης που εξακολουθεί να μιλά για τέταρτο μνημόνιο κτλ, κτλ.
Ωστόσο, καθώς οργανώνεται και η αντίπαλη πλευρά, σε όλο το εύρος της, το κόμμα της δεξιάς αξιωματικής αντιπολίτευσης, οι δανειστές με προερξάρχον το ΔΝΤ και η επιχειρηματική τάξη με αιχμή τον ΣΕΒ, καθώς και τις παρεμβάσεις του αντικυβερνητικού Τύπου, η κυβέρνηση φαίνεται να γίνεται ιδιαίτερα προσεκτική, διαβεβαιωτική. Είναι χαρακτηριστική η διατύπωση του Αλέξη Τσίπρα ότι «μπορεί πλέον ν’ ανοίγει ο κύκλος των αναγκαίων ελαφρύνσεων… πάντα βέβαια με σύνεση και σωφροσύνη… με σεβασμό στο δημοσιονομικό μονοπάτι που έχουμε συμφωνήσει με τους δανειστές μας», φέρνοντας ως παράδειγμα την ανάγκη πληρωμής του χρέους «τόσο άμεσα, όσο όμως και μεσοπρόθεσμα και μακροπρόθεσμα».
Εν όψει των εξαγγελιών στη ΔΕΘ, με την καθημερινή τρομοκρατία που ασκούν οι αντίπαλοι της κυβέρνησης, με τον —πραγματικό— μπαμπούλα των αγορών είναι αναμενόμενο αυτή να είναι προσεκτική και να μετρά τα λόγια της. Η υπέρβαση ψηφισμένων μέτρων όπως η περικοπή των συντάξεων και του αφορολόγητου είναι ένα πολύ σοβαρό βήμα, με στοιχεία σύγκρουσης. Δεν πρέπει, ωστόσο, να χάνεται από το βλέμμα των πολιτών το γεγονός ότι οι τερατώδεις συνέπειες της κρίσης στο επίπεδο της παραγωγής, των υποδομών και της απασχόλησης δεν θα ανατραπούν αν σε μια δεύτερη φάση δεν αμφισβητηθούν κάποιες από τις παραμέτρους που έχουν επιβάλει οι δανειστές μας.
