«ΜΕ ΣΕΙΡΑ ΕΞΑΦΑΝΙΣΗΣ»
Το ντόμινο της εκδίκησης
Του Στράτου Κερσανίδη
Οταν ξεκινήσει ο κύκλος της εκδίκησης, η διάμετρός του όλο και μεγαλώνει και αργεί να κλείσει. Είναι ένα ντόμινο, που καταλήγει σε μια σειρά από ανεξέλεγκτες αλυσιδωτές αντιδράσεις.
Μια ιστορία εκδίκησης σκηνοθετεί ο Χανς Πίτερ Μόλαντ και η ταινία έχει τον τίτλο «Με σειρά εξαφάνισης» (Kraftidioten). Όλα ξεκινούν από τη δολοφονία ενός νεαρού ο οποίος εργάζεται στο αεροδρόμιο. Όλα δείχνουν πως το θύμα ήταν μπλεγμένο σε μια υπόθεση με ναρκωτικά. Κάτι που δεν δέχεται ο Νιλς, ο πατέρας του, ένας άνδρας ο οποίος εργάζεται σε εκχιονιστικό κι αποφασίζει να εκδικηθεί το θάνατο του γιου του. Και κάπως έτσι, ο φιλήσυχος Νιλς, ο οποίος έχει μάλιστα πρόσφατα πάρει το βραβείο του πολίτη της χρονιάς, μετατρέπεται σε φονική μηχανή! Βέβαια, μετά τους δύο πρώτους φόνους που κάνει για να εκδικηθεί το γιο του, η κατάσταση περιπλέκεται και δυο συμμορίες αρχίζουν να αλληλοεξοντώνονται. Είναι το ντόμινο που λέγαμε στην αρχή, που αφού ο Νιλς το ξεκίνησε συνεχίστηκε με ένα λουτρό αίματος και συνολικά 22 πτώματα! Ένας αληθινός πόλεμος ανάμεσα στις συμμορίες του νορβηγού γκάνγκστερ, Γκρέβεν και του σέρβου μαφιόζου, Πάπα που διακινούν ναρκωτικά. Όλα αυτά συμβαίνουν στο χιονισμένο τοπίο κάποιας μικρής επαρχιακής πόλης στη Νορβηγία.
Η ταινία είναι μια μαύρη κωμωδία, θυμίζει Ταραντίνο αλλά ανήκει στη μεγάλη σχολή του σκανδιναβικού αστυνομικού φιλμ. Αίμα, σκοτωμοί, βία κι όλα αυτά καλυμμένα με ένα πέπλο ειρωνείας και χιούμορ, εντελώς απομυθοποιημένα και αποτραγικοποιημένα. Είπαμε, Ταραντίνο, δηλαδή μαύρη κωμωδία όπερ σημαίνει χιούμορ και δη σκανδιναβικό, δηλαδή αιχμηρό, κοφτερό σα λεπίδι που προκαλεί γέλιο όχι βασισμένο σε γκανγκ και παρεξηγήσεις αλλά σε θέματα πολύ πιο σοβαρά όπως είναι η εκδίκηση κι ο θάνατος!
Ο σκηνοθέτης δημιουργεί απίθανους χαρακτήρες, ολίγον καρτουνίστικους, ολίγον κωμικοτραγικούς. Από τη μια, ο πατέρας, ο οποίος αποφασίζει να το παίξει βρόμικος Χάρι, από την άλλη, ο νορβηγός γκάνγκστερ που σκοτώνει αδίστακτα, είναι χορτοφάγος, λατρεύει το γιο του, μισεί τους ξένους εκθειάζει τους πολιτισμένους της βόρειας Ευρώπης, από κοντά ο σέρβος μαφιόζος που αγαπά το θεσμό της οικογένειας και τηρεί τους κώδικες της μαφίας κι ανάμεσα τους μια σειρά από σκληρούς δολοφόνους, σκυλιά των αφεντικών, όχι ιδιαίτερα ευφυείς αλλά έτοιμος να πυροβολήσουν στο δόξα πατρί.
Καταπληκτική ταινία που έχει σασπένς αλλά κυρίως έχει πλάκα. Εξαιρετικές ερμηνείες από τους Στέλαν Σκάρσγκαρντ (Νιλς), Μπρούνο Γκαντζ (Πάπα) και Πολ Σβέρε Χάγκεν (Γκρέβεν).
«Η ζωή είναι γεμάτη κωμωδία, ακόμα και στις πιο τραγικές στιγμές, κάτι που διακρίνει κατά κόρον την ταινία. Δεν ήθελα να κάνω τη διάκριση ανάμεσα στο αστείο και το σοβαρό ή το αγωνιώδες και το χιουμοριστικό, γιατί καμιά φορά αυτά τα δύο πάνε χέρι – χέρι», λέει ο σκηνοθέτης.
strakersan@gmail.com
kersanidis.wordpress.com
«ΟΜΟΡΦΗ ΝΙΟΤΗ»
Επιβιώνοντας στην κρίση
Η Ισπανία είναι η δεύτερη σε ποσοστά ανεργίας χώρα της Ευρώπης, μετά από την Ελλάδα. Όπως συμβαίνει και στη χώρα μας, τα ποσοστά είναι πολύ μεγαλύτερα στη νεολαία.
Αυτό είναι το πλαίσιο εντός του οποίου κινούνται οι ήρωες της ταινίας «Όμορφη νιότη» (Hermosa juventud) του Χάιμε Ροζάλες. Ο Κάρλος και η Ναταλία είναι 20 χρονών κι ερωτευμένοι. Όπως όλοι οι νέοι κάνουν όνειρα, όμως φαίνεται πως τα πράγματα δεν είναι τόσο εύκολα. Η Ναταλία αναζητά δουλειά μοιράζοντας βιογραφικά, ενώ ο Κάρλος εργάζεται περιστασιακά ως οικοδόμος για μεροκάματο 5 ευρώ! Για να βγάλουν κάποια χρήματα αποφασίζουν να γυρίσουν μια ταινία πορνό. Όταν μετά από λίγο καιρό η Ναταλία θα μείνει έγκυος θα αποφασίσει να κρατήσει το μωρό και θα φέρει στον κόσμο την Χούλια. Τώρα πλέον η ζωή τους αλλάζει καθώς πρέπει να φροντίσουν για τη μικρή. Όμως δουλειά δεν υπάρχει, ο Κάρλος αρχίζει να κάνει κάποιες ύποπτες δουλειές και η Ναταλία παίρνει τη μεγάλη απόφαση: να πάει για δουλειά στη Γερμανία. Αφήνει τη μικρή στη φροντίδα της μητέρας της και του Κάρλος και φεύγει για το Αμβούργο. Όμως, όπως φαίνεται, ούτε εκεί τα πράγματα είναι όπως τα περίμενε, ιδίως για μια όμορφη κοπέλα.
Η ταινία καταδεικνύει τη μεγάλη οικονομική κρίση στην Ισπανία αλλά και σε ολόκληρη την Ευρώπη. Ο Ροζάλες αφηγείται με ρεαλισμό, ωμό πολλές φορές, τη ζωή των νέων ανθρώπων και τα προβλήματά τους. Οικογένειες που διαλύονται, ζωές που εκπορνεύονται, παιδιά που μεγαλώνουν μέσα στην αβεβαιότητα. Χρησιμοποιεί πολλά μέσα κινηματογράφησης, όπως 16αρα κινηματογραφική μηχανή, φορητή βιντεοκάμερα, κινητό τηλέφωνο κ.λπ., ενώ οι ηθοποιοί ερμηνεύουν σχεδόν αυθόρμητα, όπως αποκαλύπτει: «Η αναζήτηση του μεγαλύτερου δυνατού ρεαλισμού συνεπάγεται το σεβασμό των τόνων της φωνής που ίσως διακυμαίνονται αυθόρμητα. Δεν επαναλάβαμε τις ίδιες λέξεις ή χειρονομίες στα γυρίσματα ή στο ντουμπλάρισμα. Όλα δημιουργήθηκαν με βάση τη μοναδικότητα της στιγμής», λέει.
Η «Όμορφη νιότη» είναι μια ταινία για την οικονομική κρίση αλλά και για τις ηθικές ρωγμές που μπορεί να δημιουργήσει στη ζωή των ανθρώπων. Είναι τόσο ρεαλιστική που σχεδόν πονάει, μπήγει τα νύχια της στη σάρκα. Θα μπορούσε να είναι ντοκιμαντέρ, τόσο αληθινά μοιάζουν όλα. Αλλά τι γράφω! Όλα είναι αληθινά απλώς υπάρχει ένα σενάριο το οποίο έχει βγει μέσα από την καθημερινότητα, μέσα από τη σκληρή, αληθινή πραγματικότητα.
Η ταινία τιμήθηκε με την Ειδική Μνεία Οικουμενικής Επιτροπής, Διεθνές Φεστιβάλ Καννών 2014.
Στρα.Κερ.
ΟΙ ΝΕΕΣ ΤΑΙΝΙΕΣ
«Παν-δη-μια» του Δημήτρη Πιατά: Οικονομική κρίση, αστυνομία στους δρόμους και νεκροί από μια πανδημία. Ένας πετυχημένος δημοσιογράφος προσκαλείται σε μια τηλεοπτική εκπομπή. Μια ελληνική μαύρη κωμωδία μέσα σε ένα σουρεαλιστικό τοπίο, με διαπλοκή, εμπόρους ναρκωτικών, μεγαλοδημοσιογράφους κι άλλα άνθη του κήπου! Αν και ενδιαφέρουσα δουλειά, νομίζω πως ο σκηνοθέτης, σεναριογράφος και πρωταγωνιστής μπορούσε και καλύτερα.
«Τίποτε δεν τελειώνει κύριε Κόλινς» (Danny Collins) Νταν Φόγκελμαν: Ο Ντάνι Κόλινς, παλιός τραγουδιστής ροκ, απολαμβάνει τη ζωή του χάρη στην παλιά του επιτυχία. Έχει χρήματα, δόξα, ερωμένη, θαυμαστές. Μια μέρα ο μάνατζέρ του του παρουσιάζει ένα γράμμα που, αν και είχε σταλεί πριν από 40 χρόνια, έφτασε μόλις τώρα στα χέρια του. Αποστολέας, ο Τζον Λένον! Μετά από αυτό, ο Κόλινς αποφασίζει να ακολουθήσει, έστω και με μεγάλη καθυστέρηση, τις συμβουλές του Λένον. Η ταινία είναι βασισμένη σε αληθινή ιστορία. Στον πρωταγωνιστικό ρόλο ο μέγας, Αλ Πατσίνο.
«Άννι» (Annie) του Γουίλ Γκλουκ: Η μικρή Άνι μένει με την αυταρχική ανάδοχη μητέρα της μέχρι να την πάρουν πίσω οι γονείς της και γοητεύει το δισεκατομμυριούχο Γουίλ Σταρκς, ο οποίος τη χρησιμοποιεί στην προεκλογική του καμπάνια. Το διαχρονικό μιούζικαλ του Μπρόντγουεϊ, μεταφέρεται για δεύτερη φορά στη μεγάλη οθόνη, χωρίς όμως να μπορεί να συγκριθεί με την ταινία που σκηνοθέτησε ο Τζον Χιούστον το 1982.
«Δεσποινίς Τζούλια» (Miss Julia) της Λιβ Ούλμαν: Το διάσημο θεατρικό έργο του Α. Στρίντμπεργκ, μεταφέρεται στη μεγάλη οθόνη από τη μεγάλη νορβηγίδα ηθοποιό, αγαπημένη πρωταγωνίστρια του Ι. Μπέργκμαν, η οποία τα τελευταία χρόνια ασχολείται πολύ με τη σκηνοθεσία. Η υπόθεση εκτυλίσσεται στην Ιρλανδία το 1880.
«Ρυθμοί Αιγαίου» του Γιάννη Λάμπρου: Ο Γιάννης Λάμπρου ήταν ένας από τους πιο αξιόλογους έλληνες σκηνοθέτες ντοκιμαντέρ, ο οποίος πέθανε τον Απρίλιο του 2011. Τέσσερα χρόνια μετά το θάνατό του προβάλλεται η τελευταία του ταινία, η οποία προβλήθηκε στο 8ο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ της Χαλκίδας. Η ταινία είναι καρπός ενός μεγάλου ταξιδιού στο Αιγαίο, στη μουσική και τον πολιτισμό του. Με οδηγό τη λύρα, ο Λάμπρου έχει ετοιμάσει ένα κινηματογραφικό ταξίδι στην τέχνη αλλά και στην ίδια τη ζωή, με τον τρόπο που μόνον ο ίδιος ήξερε να χειρίζεται ποιητικά τις εικόνες της καθημερινότητας. Μέρος του υλικού της ταινίας προέρχεται από τη σειρά της ΕΤ3, «Λυράρηδες του Αιγαίου».
«Επιτέλους φτάσαμε σπίτι» (Home) του Τιμ Τζόνσον: Μια διαγαλαξιακή περιπέτεια κινουμένων σχεδίων.
«Μαχητές των δρόμων 7» (Fast and furious 7) του Τζέιμς Γουάν: Η αρχή έγινε το 2001 και η επιτυχία συνεχίζεται -η εισπρακτική τουλάχιστον- και μετά από 14 χρόνια.
«Το τραγούδι του γκρι περιστεριού» (Piesen o sivom holubovi) του Στανισλάβ Μπαράμπας: Ένα κλασικό αντιπολεμικό αριστούργημα του τσεχοσλοβάκικου νέου κύματος και του παγκόσμιου κινηματογράφου, γυρισμένο το 1961.
Σινεφίλ
