ΣΗΜΑΔΙΑ ΔΙΑΦΟΡΟΠΟΙΗΣΗΣ ΜΕΤΑΞΥ ΘΕΣΜΙΚΩΝ ΕΚΠΡΟΣΩΠΩΝ ΕΕ ΚΑΙ ΕΥΡΩΖΩΝΗΣ
Τη στιγμή που στο προσκήνιο κυριαρχεί ο θόρυβος από τις απειλές κατά της νέας ελληνικής κυβέρνησης και οι απαντήσεις σε πολεμικό κλίμα, σε δεύτερο πλάνο εξελίσσονται ενδιαφέρουσες κινήσεις.
Χωρίς να χαλαρώνει η ασφυκτική πίεση, τώρα που αρχίζει η διαπραγμάτευση με την «Ομάδα των Βρυξελλών» (και με τα «τεχνικά κλιμάκια» να επισκέπτονται την Αθήνα), υπάρχουν σημάδια διαφοροποίησης μεταξύ των θεσμικών εκπροσώπων της ΕΕ και της Ευρωζώνης, αφενός, και του σκληρού πυρήνα την κηρύκων της λιτότητας και της δημοσιονομικής πειθαρχίας, αφετέρου. Με τα εργαλεία που διαθέτουν ΕΚΤ, ΔΝΤ και Γιούρογκρουπ, η ελληνική πλευρά πιέζεται τόσο ώστε να ελαχιστοποιούνται οι δυνατότητες ελιγμών της. Από την άλλη, ωστόσο, από το επίπεδο της Κομισιόν κυρίως, αλλά και από τους κόλπους των ίδιων των «σκληρών» θεσμών, ανεπαίσθητες σχεδόν κινήσεις φροντίζουν ώστε η αποπνικτική αίσθηση από τις ασφυκτικές πιέσεις να μην εξελιχθεί σε πραγματικό πνιγμό.
Σε συνέντευξή του στο περιοδικό «Σπίγκελ» ο επίτροπος Οικονομικών κ. Μοσκοβισί τόνισε, απαντώντας σε όσους διακινούν και πάλι ανέμελα σενάρια περί Grexit, ότι κάτι τέτοιο «θα αποτελούσε καταστροφή και για την Ευρωζώνη», καθώς «αυτό μπορεί να αποδειχθεί η αρχή του τέλους».
Στο ίδιο πνεύμα, από άλλη αφετηρία, υψηλόβαθμοι αξιωματούχοι του Βερολίνου καταθέτουν στο έγκυρο γερμανικό πρακτορείο Euro Insight ότι η κ. Μέρκελ, σε κάποια απόχρωση από τον κ. Σόιμπλε, αποκλείει την έξοδο της Ελλάδας από το ευρώ εξαιτίας της γεωπολιτικής σημασίας της. Και εξηγούν ότι το Βερολίνο είναι διατεθειμένο, εάν χρειαστεί, να εγκρίνει περισσότερες εκδόσεις εντόκων γραμματίων, αλλά και πρόωρες εκταμιεύσεις, και να υποστηρίξει «ανορθόδοξες λύσεις» για να μη μείνει από ρευστό η Ελλάδα (βλέπε σελ. 3).
Λίγες ώρες πριν, στη συνάντηση Τσίπρα-Γιουνκέρ στις Βρυξέλλες, είχε ανακοινωθεί η αξιοποίηση κοινοτικών κονδυλίων (από τέσσερα διαφορετικά ευρωπαϊκά ταμεία) για την αντιμετώπιση της ανθρωπιστικής κρίσης, της ανεργίας, ιδίως των νέων, και για την τόνωση της οικονομικής δραστηριότητας, καθώς και η συγκρότηση ειδικής κοινής ομάδας υψηλόβαθμων στελεχών για το συντονισμό των αναγκαίων πρωτοβουλιών (βλέπε σελ. 6).
Μπορεί οι πολεμικές κραυγές να επικρατούν στο σκηνικό της συγκρουσιακής διαπραγμάτευσης, δεν σβήνουν, ωστόσο, τον ψίθυρο μιας συλλογιστικής, που προτείνει λιγότερο δαπανηρές και επικίνδυνες λύσεις τόσο για την Ευρώπη όσο και για την Ελλάδα.
