Εντυπωσιακό μπορεί να θεωρηθεί το γεγονός της ανακοίνωσης κοινών στρατιωτικών ασκήσεων των έως τώρα ήρεμων και ειρηνικών χωρών του Βορρά (Οι Σκανδιναβικές Νορβηγία, Σουηδία, Δανία, μαζί με Φινλανδία και Ισλανδία) «προκειμένου να αντιμετωπιστεί η ρωσική απειλή», όπως χαρακτηριστικά αναφέρει δημοσίευμα της νορβηγιής εφημερίδας Aftonposten, την περασμένη εβδομάδα. Ακολούθησε πλήθος δημοσιευμάτων στον τύπο και στα ραδιοτηλεοπτικά μέσα όλων αυτών των χωρών. «Ο τρόπος που αντέδρασε στην Ουκρανία και η συμπεριφορά της Μόσχας, στη θάλασσα της Βαλτικής και σε σημεία της Αρκτικής, δείχνει ότι κάτι έχει αλλάξει στην εξωτερική πολιτική που ακολουθεί η Ρωσία (…) Ενεργούμε συνειδητά και δεν μας ενδιαφέρει η αντίδραση της» είπε σε τηλεοπτικό δίκτυο της χώρας του ο σοσιαλδημοκράτης υπουργός Άμυνας της Σουηδίας Πέτερ Χούλτκβιστ ενισχύοντας με τη δήλωση του δημοσιεύματα των τελευταίων ημερών που θέλουν τη Φινλανδία και τη Σουηδία να συνομιλούν ανοικτά πλέον για ένταξη τους στο ΝΑΤΟ. Από τις πέντε χώρες του Βορρά η Δανία, η Νορβηγία και η Ισλανδία είναι μέλη της Ατλαντικής Συμμαχίας ενώ η Σουηδία και η Φινλανδία βρίσκονται, τυπικά τουλάχιστον, στο ονομαζόμενο «στρατόπεδο των ουδετέρων κρατών».
Σύμφωνα με ειδησεογραφικό πρόγραμμα της SVT, στις 10/4, οι πέντε χώρες του Βορρά και «προκειμένου να αντιμετωπίσουν την ρωσική απειλή» έχουν συμφωνήσει να συνεργαστούν σε:
Περισσότερες κοινές στρατιωτικές ασκήσεις.
Βιομηχανική συνεργασία για την παραγωγή αμυντικών συστημάτων και εξοπλισμού.
Συνεργασία και ανταλλαγή πληροφοριών των μυστικών υπηρεσιών.
Αλληλοκάλυψη και βοήθεια σε πιθανή επίθεση στα διαδικτυακά μέσα.
Αυξημένη συνεργασία με τις χώρες της Βαλτικής.
Παρατηρητές στη Στοκχόλμη θεωρούν ότι «αυτό δεν είναι τίποτα άλλο από το να αποκτήσει λόγο ύπαρξης ο κατά τα άλλα παρασιτικός στρατιωτικός μηχανισμός των χωρών αυτών και ο ουσιαστικός λόγος είναι να γίνουν δημόσιες επενδύσεις στην πολεμική βιομηχανία.
Πηγή της «Ε» στο Ελσίνκι αναφέρει ότι «Η τυχόν ένταξη της Φινλανδίας, αλλά και της Σουηδίας, στο ΝΑΤΟ δεν είναι απόφαση του άμεσου μέλλοντος. Η τελική απόφαση εντάσσεται στην χρονική περίοδο των επόμενων 5 – 10 ετών».
Το θέμα πέρασε σχεδόν απαρατήρητο ή εντέχνως υποβαθμισμένο από το σύνολο, σχεδόν, του υπόλοιπου ευρωπαϊκού τύπου.
Ν.Σ.
